Οι πρώτες πληροφορίες που διέρρευσαν από το Ιράν έκαναν λόγο για τραυματισμούς διαδηλωτών.
Λίγες ημέρες αργότερα, οι ίδιες μαρτυρίες περιέγραφαν μια κατάσταση που έμοιαζε περισσότερο με πόλεμο. Γιατροί από δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία μίλησαν για σκηνές ακραίας βίας, χειρουργεία χωρίς τέλος και τραυματίες που φοβούνταν περισσότερο τη σύλληψη από τον ίδιο τον θάνατο.
Νοσοκομεία υπό διαρκή παρακολούθηση, κάμερες που κατέγραφαν πρόσωπα, συγγενείς που παραλάμβαναν τους νεκρούς τους από τα επείγοντα για να τους θάψουν κρυφά. Οι γιατροί έγιναν αυτόπτες μάρτυρες της σφαγής, αλλά και στόχοι του καθεστώτος Χαμενεΐ, με τα νοσοκομεία να παύουν να είναι καταφύγια και να μετατρέπονται σε χώρους φόβου και τρόμου.
«Σαν εμπόλεμη ζώνη»
Σχεδόν έναν μήνα μετά το άνοιγμα πυρός από τις δυνάμεις ασφαλείας, το μέγεθος της βαρβαρότητας άρχισε να αποκαλύπτεται. Ιρανοί γιατροί που μίλησαν σε διεθνή μέσα περιέγραψαν νοσοκομεία που θύμιζαν μέτωπο πολέμου, με την ιατρική περίθαλψη να ποινικοποιείται και το προσωπικό να ισορροπεί ανάμεσα στο καθήκον και τον φόβο της δίωξης.
Τα επείγοντα πλημμύρισαν από δεκάδες τραυματίες, ενώ οι γιατροί αναγκάζονταν να αποφασίζουν ποιος θα χειρουργηθεί πρώτος, με κριτήριο τις πιθανότητες επιβίωσης. Οι χειρουργικές αίθουσες λειτούργησαν αδιάκοπα, νύχτα και μέρα.
Οι νύχτες της «Αποκάλυψης»
Επαγγελματίες Υγείας χαρακτήρισαν τις νύχτες της 8ης και 9ης Ιανουαρίου ως «αποκάλυψη», μιλώντας στο δίκτυο France 24. Ήταν οι στιγμές που το καθεστώς Χαμενεΐ έδωσε εντολή για συντριβή των διαδηλώσεων που είχαν ξεκινήσει στις 28 Δεκεμβρίου λόγω της ακρίβειας και της κατάρρευσης του ριάλ, εξελισσόμενες σε ανοιχτή αμφισβήτηση της θεοκρατίας.
«Δεν υπήρχε διαδίκτυο, οι επικοινωνίες είχαν κοπεί και ήταν σχεδόν αδύνατο να βρούμε γιατρούς για να καλύψουμε την εισροή ανθρώπων που είχαν πυροβοληθεί», είπε ένας γιατρός. Παρά το χάος, ιδιωτικά νοσοκομεία άνοιξαν τις πόρτες τους δωρεάν, χωρίς καμία διάκριση καθώς «η περίθαλψη έπρεπε να είναι για όλους».
Οι τραυματίες ήταν κάθε ηλικίας και μεταξύ αυτών ηλικιωμένοι, αλλά και παιδιά.. Τα τραύματα εντοπίζονταν κυρίως στο κεφάλι, το πρόσωπο, την κοιλιά και τα πλευρά. Μετά τα μεσάνυχτα της 8ης Ιανουαρίου, οι γιατροί παρατήρησαν πως τα πυρά ήταν πραγματικά.
«Ήταν σαν να είχαν εντολή να πυροβολούν αδιακρίτως, όπως σε πόλεμο». Τα τραύματα έδειχναν ανθρώπους που προσπαθούσαν να διαφύγουν, δεχόμενοι πυρά μέσα στο πλήθος».
Σοροί στους διαδρόμους
Άλλος γιατρός δήλωσε ότι δεν θα ξεπεράσει ποτέ όσα είδε. Βίντεο που επαλήθευσε η ομάδα Observers του France 24 έδειξαν σορούς στοιβαγμένους σε διαδρόμους νοσοκομείων. Η Διεθνής Αμνηστία κατέγραψε χρήση αυτόματων όπλων,, μιλώντας για μαζικές δολοφονίες άνευ προηγουμένου.
Σοκάρει επίσης το γεγονός ότι πολλοί τραυματίες απέφευγαν τα νοσοκομεία, φοβούμενοι τη σύλληψη. Περιθάλπονταν πρόχειρα σε σπίτια, χωρίς εξοπλισμό και με τα παυσίπονα να εξαντλούνται. Ένας 18χρονος εισήχθη με ψεύτικο όνομα, αλλά οι γονείς του τον πήραν σπίτι για να χειρουργηθεί κρυφά. Γιατροί έδιναν οδηγίες εξ αποστάσεως, δεχόμενοι εκατοντάδες κλήσεις.
«Δεν γνωρίζουμε τον πραγματικό αριθμό των νεκρών. Πολλοί πέθαναν στον δρόμο και θάφτηκαν μυστικά».
«Περπατούσαμε μέσα στο αίμα»
Μαρτυρίες που συγκέντρωσε η Le Monde περιγράφουν γιατρούς να φορούν μπότες στα επείγοντα λόγω της ποσότητας αίματος. Παιδιά έχασαν νεφρά, άλλοι ακρωτηριάστηκαν. «Πυροβολούσαν για να σκοτώσουν στο κεφάλι, το λαιμό και την κοιλιά».
Σε επιστολή προς τον Guardian, χειρουργός στην Τεχεράνη μίλησε για σφαίρες «σχεδιασμένες να διαπερνούν το σώμα». Σε ένα νοσοκομείο που έκανε συνήθως δύο επείγουσες επεμβάσεις, πραγματοποιήθηκαν 18 χειρουργεία σε 9 ώρες. «Έχω δουλέψει σε σεισμούς. Τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτό».
Γιατροί στο στόχαστρο
Οι δυνάμεις ασφαλείας παρακολουθούσαν αρχεία ασθενών ενώ διεθνή μέσα κατέγραψαν απαγωγές τραυματιών από νοσοκομεία και συλλήψεις γιατρών. Ο χειρουργός Αλιρεζά Γκολτσίνι συνελήφθη βίαια στο σπίτι του και κατηγορήθηκε για moharebeh («πόλεμο κατά της πίστης»), κατηγορία που επισύρει θανατική ποινή.
Σύμφωνα με τη Human Rights Activists News Agency, τουλάχιστον 6.221 άνθρωποι σκοτώθηκαν, ανάμεσά τους 5.858 διαδηλωτές, 100 παιδιά και 49 πολίτες που δεν συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις. Πάνω από 42.300 συλλήψεις έχουν καταγραφεί.
Ωστόσο, εκτιμήσεις μιλούν για πολύ περισσότερα θύματα, ακόμη και έως 30.000 νεκρούς. Η αλήθεια παραμένει θαμμένη στο σκοτάδι της λογοκρισίας, των μπλακ-άουτ και της τρομοκρατίας.
