Στα επιτελεία των κομμάτων της αντιπολίτευσης επικρατεί… πανικός.
Ο φόβος μήπως οι αγρότες φύγουν από τα μπλόκα είναι έκδηλος. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης πήγε στη Βουλή για να μιλήσει στο πλαίσιο του νομοσχεδίου για τις αλλαγές στις Ένοπλες Δυνάμεις και επικεντρώθηκε στο Αγροτικό.
Επέλεξε την καταστροφολογία και μοίρασε πάλι χρήματα γνωρίζοντας ότι υπάρχουν και ζητήματα που προκύπτουν από τους όρους που βάζει και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Επέλεξε να επαναλάβει τα περί χαμηλότερης τιμής στο ρεύμα στο ύψος που ζητούν οι αγρότες παραβλέποντας ότι τα όρια της ΔΕΗ είναι συγκεκριμένα. Επέλεξε να πει πολλά και διάφορα.
Τι ξέχασε; Να πει μια… τιμή. Να κοστολογήσει αυτά που υπόσχεται για τους αγρότες χαϊδεύοντας αυτιά και θυμίζοντας τις περιόδους που το ΠΑΣΟΚ… μεγαλούργησε με αποκορύφωμα το περίφημο «λεφτά υπάρχουν». Διότι όταν μιλάς για το τι πρέπει να δοθεί πρέπει να λες και από πού θα βρεθεί.
Και αν δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος τότε οι πηγές χρηματοδότησης είναι συγκεκριμένες και αφορούν στο σύνολο των πολιτών. Μιλάμε για νέους φόρους που θα πρέπει να μπουν για να βρεθούν πόροι. Εκτός φυσικά αν στο ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη έχουν βρει το λεφτόδεντρο που έχουν και στον ΣΥΡΙΖΑ.
Η πλειοδοτική λογική και τακτική δεν είναι πρόταση και δεν αποτελεί εναλλακτική λύση. Οδηγεί στο παρελθόν και σε περιόδους που όλοι θέλουν να ξεχάσουν, όπως οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε εξελίξεις δυσάρεστες με επιπτώσεις για όλους.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης βέβαια έχουν συνηθίσει να πλειοδοτούν έναντι αιτημάτων επαγγελματικών κλάδων στηρίζοντας κάθε αίτημα, κάθε διεκδίκηση ανεξαρτήτως κόστους και ως προς την πορεία της οικονομίας και της χώρας.
Στην περίπτωση πάντως των αγροτών τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν επενδύσει σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο. Έχουν προσφέρει πολιτική κάλυψη στους αποκλεισμούς και στα μπλόκα βλέποντας μια διαδικασία που θα μπορούσε να δημιουργήσει συνθήκες αγανάκτησης και οργής. Άλλωστε δεν έχουν κρύψει πως αναζητούν πεδία σύγκρουσης που θα μπορούσαν να λάβουν τη μορφή κύματος όπως αυτό που οδήγησε τον Αλέξη Τσίπρα στην καρέκλα της εξουσίας.
Γι’ αυτό και ο πανικός και η αγωνία μήπως τελικά το θέμα αρχίσει να εκτονώνεται και αποχωρήσουν από τα μπλόκα οι αγρότες. Μια τέτοια εξέλιξη χαλάει σχεδιασμούς, όπως χάλασε για παράδειγμα η αναστολή των κινητοποιήσεων στις λαϊκές αγορές που θα μπορούσε να προστεθεί σε αυτές των αγροτών για να δημιουργηθούν οι ανάλογες πολιτικές συνθήκες.
