Το ΠΑΣΟΚ το έχει τερματίσει: άλλη μια φορά θεωρούν ότι στη χώρα κατοικούν είτε αγέννητοι είτε λωτοφάγοι.
Η συλλογική αμνησία της αντιπολίτευσης για το πελατειακό κράτος, σε συνδυασμό με την αποστολή δικογραφιών από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (σε δοσολογία που γεννά ερωτήματα), έχει οδηγήσει σε ακραίες και διαλυτικές συμπεριφορές, διατυπώσεις και ύβρεις, που εξυπηρετούν τυχοδιωκτικές κομματικές επιδιώξεις και ξεκάθαρα στοχεύουν στην κυβερνητική σταθερότητα.
ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και λοιποί καταργούν το τεκμήριο της αθωότητας, μιλώντας για «υπόδικους» βουλευτές, φθάνοντας στο σημείο να αναφέρονται ακόμη και σε απώλεια της δεδηλωμένης.
Ειδικά το ΠΑΣΟΚ το έχει τερματίσει. Για άλλη μια φορά θεωρούν ότι στη χώρα κατοικούν είτε αγέννητοι είτε λωτοφάγοι.
Κάνουν ότι ξεχνούν ότι στις 23 Ιανουαρίου 2004 αποφασίστηκε να μείνουν εκτός ψηφοδελτίων του ΠΑΣΟΚ δέκα βουλευτές του, οι οποίοι, με επικεφαλής τον τότε υφυπουργό Οικονομικών, Χρήστο Πάχτα, είχαν καταθέσει τροπολογία που προέβλεπε την οικοπεδοποίηση 17.000 στρεμμάτων στη Χαλκιδική.
Μετά την ψήφιση της τροπολογίας, ξέσπασε σάλος, η τροπολογία αποσύρθηκε και ο υφυπουργός υπέβαλε την παραίτησή του.
Η τροπολογία που «εξαφάνισε» δέκα βουλευτές
Αμέσως μετά, αποφασίστηκε ότι οι βουλευτές Ι. Ανθόπουλος, Σ. Βούγιας, Κ. Διαμαντής, Θ. Κατσανέβας, Γ. Κίρκος, Π. Κουρουμπλής, Χ. Πάχτας, Ν. Στρατηλάτης, Ν. Φλώρος και Α. Χρυσανθακόπουλος «δεν θα είναι υποψήφιοι βουλευτές, γιατί με τη στάση τους έπληξαν το κύρος του Κινήματος».
Ακολούθησαν διάφορες δηλώσεις εκ μέρους αυτών που είχαν καταθέσει την τροπολογία. Άλλοι έλεγαν ότι δεν είχαν υπογράψει, άλλοι ότι δεν ήταν παρόντες κατά την κατάθεση, άλλοι παραδέχθηκαν το λάθος τους, άλλοι υπεραμύνθηκαν της τροπολογίας, επισημαίνοντας την ανάγκη επενδύσεων στην περιοχή, άλλοι ότι χρησιμοποιήθηκαν «ως πιόνια σε ένα επικοινωνιακό τρικ».
Δεν ήταν το μοναδικό πρόβλημα. Τον Απρίλιο του 2003 είχε παραιτηθεί ο υφυπουργός Ευάγγελος Μαλέσιος, όταν η εφημερίδα «Αυριανή» αποκάλυψε ότι διέμενε σε σπίτι που του είχε παραχωρήσει επιχειρηματίας που συνδεόταν με το ΠΑΣΟΚ.
Αποκλεισμοί, ανεξαρτητοποιήσεις, αποχωρήσεις λόγω Χρηματιστηρίου
Τον Νοέμβριο του 2003 εκτός εκλογικής μάχης βρέθηκαν πολλοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, είτε επειδή αποκλείστηκαν λόγω συμμετοχής τους σε χρηματιστηριακές δραστηριότητες, είτε επειδή θεώρησαν υποτιμητικό να απαντήσουν εγγράφως στην επιστολή Σημίτη που τους καλούσε να δηλώσουν τη χρηματιστηριακή τους δραστηριότητα και να υπογράψουν πιστοποιητικό διαφάνειας, είτε επειδή διαγράφηκαν ή ανεξαρτητοποιήθηκαν.
Με το ξέσπασμα του σκανδάλου του Χρηματιστηρίου, αποκαλύφθηκε ότι υπουργοί, βουλευτές, υψηλόβαθμα στελέχη, έπαιζαν στο Χρηματιστήριο για να αυξήσουν τις προσωπικές τους περιουσίες, έχοντας εσωτερική ενημέρωση. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, δύο στα τρία μέλη της κυβέρνησης είχαν (οι ίδιοι ή οι σύζυγοί τους) μετοχές στο Χρηματιστήριο και πολλοί διέθεταν χαρτοφυλάκια υψηλότερα από το ετήσιο εισόδημά τους. Κάποιοι πολιτικοί συμμετείχαν και σε χρηματιστηριακές εταιρείες, σε επενδυτικές, ακόμη και σε ΕΛΔΕ.
Ωστόσο, στις 24 Νοεμβρίου 2003, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Κυριάκος Σπυριούνης διαγράφηκε, όταν υπερψήφισε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για τη διαφάνεια (Η πρόταση καταψηφίστηκε από το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ και υπερψηφίστηκε από ΝΔ και ΣΥΝ).
Οι δηλώσεις που «καίνε»
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Τα Νέα» (25 Νοεμβρίου), «αυτό που ενόχλησε ιδιαίτερα τον πρωθυπουργό ήταν ο ισχυρισμός του Σπυριούνη για τη Σοφοκλέους: «Ο πρόεδρος του κόμματός μας ζητούσε να αναφέρουμε τις χρηματιστηριακές μας δραστηριότητες σα να μη γνώριζε ότι βουλευτές παίζουν στο Χρηματιστήριο. Και το αντελήφθη ύστερα από τρία χρόνια»!
Υπήρξαν και άλλες δηλώσεις σχετικά με την επιστολή Σημίτη:
Ελισάβετ Παπαζώη: «Τα επιτεύγματα, αν και πολλά, απείχαν από τις προσδοκίες της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών. Ο εκσυγχρονισμός περιορίστηκε στην πιστή συμμόρφωση στις επιταγές της ΟΝΕ και οι δυνάμεις του δεν συγκρούστηκαν παρά μόνο επιφανειακά με κατεστημένα συμφέροντα. Υποτάχθηκε στη λογική του πολιτικού κόστους. Η ελληνική κοινωνία, με ευθύνη μας, προσχώρησε στον ιδιοτελή ατομισμό και στον εύκολο και επιδεικτικό πλουτισμό».
Γιάννης Καψής (ΣΚΑΪ, 18 Νοεμβρίου): «Η επιστολή Σημίτη προς τους βουλευτές δεν ήταν σοβαρή, ήταν επικοινωνιακά μια λανθασμένη ενέργεια».
Φοίβος Ιωαννίδης: «Δεν υπάρχει πια πολιτική στον τόπο αυτό. Κατάντησε μια φθηνή και ταυτόχρονα πανάκριβη υπόθεση δημοσίων σχέσεων».
Δ. Γκούσκος: «Ο βουλευτής δεν μπορεί να ασκήσει νομοθετικό έργο, ούτε να προχωρά στις παρεμβάσεις που αξιώνουν οι πολίτες».
Π. Κρητικός: «Δεν αντιλαμβάνομαι την αναγκαιότητα της επιστολής σας».
Β. Βασιλακάκης: «Η επιστολή του πρωθυπουργού προκάλεσε φυλλορρόημα, σύγχυση και διατάραξη του κλίματος σύμπνοιας στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ».
Θ. Κατσανέβας: «Η απομάκρυνση από την εκλογική μας βάση και το κοινωνικό πρόσωπο του Κινήματος, οι αναιτιολόγητες προσωπικές επιλογές και οι αποκλεισμοί στελεχών με διαδρομή, ήθος και αποδεδειγμένη ικανότητα, αποτελούν βασικά δεδομένα της πολιτικής σας που με βρίσκουν αντίθετο».
Ελεεινοί μηχανισμοί, χωροφυλακίστικες μέθοδοι, σταλινική νοοτροπία
Ο Δημήτρης Κρεμαστινός ανακοινώνει πρώτος πως δεν θα είναι υποψήφιος στις εκλογές, ενώ στις 16 Νοεμβρίου αποχώρησε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα ο Στέλιος Παπαθεμελής, καταγγέλλοντας «λογική φατρίας». Όταν του ζητήθηκε να παραδώσει την έδρα, απάντησε: «Το σημερινό ΠΑΣΟΚ είναι μεταλλαγμένο. Οι ελεεινοί μηχανισμοί κινούνται στο σκότος. Δεν εξελέγην με τη βοήθειά σας, αλλά σε πείσμα του λυσσαλέου πολέμου εναντίον μου».
Ο Γ. Χαραλαμπόπουλος ζήτησε «επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στις σοσιαλιστικές του ρίζες» και ο Λ. Βερυβάκης στην επιστολή του δήλωνε ότι «δυσκολεύεται να αντιληφθεί και να αποδεχθεί το πραγματικό νόημα και σκοπό της επιστολής».
Ο Μ. Νεονάκης, με δάκρυα στα μάτια και καταγγέλλοντας «χωροφυλακίστικες μεθόδους», είπε σε εκδήλωση στο Ρέθυμνο (29 Νοεμβρίου): «Οι πολίτες αντιλαμβάνονται πότε κατασκευάζονται εξιλαστήρια θύματα και πότε υπάρχουν πραγματικές ευθύνες. Δεν μπορούν οι ίδιοι άνθρωποι που χθες θεωρούσαν το Χρηματιστήριο αναπτυξιακό θεσμό και “καθρέπτη της οικονομίας” να επιλέγουν σήμερα την εύκολη λύση της ενοχοποίησης του ίδιου του θεσμού, αλλά και κάθε δραστηριότητας που αναπτύσσεται σε αυτό».
Μετά το «κόψιμό» του από τα ψηφοδέλτια, ο Γιάννης Σμπώκος, πρώην ΓΓ Εξοπλισμών, μίλησε για σταλινική νοοτροπία και θύμισε ότι δεν έπαιρνε μόνος του αποφάσεις».
Όπως είπε, «δεν μπορώ να διανοηθώ ότι η ηγεσία του κόμματός μου, η οποία γνωρίζει πολύ καλά το έργο που κάναμε στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας και στη Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών, μπορεί να αποδέχεται μια σκοτεινή, άθλια στην ουσία και κενή στο περιεχόμενο φήμη, μια φήμη βούτυρο στο ψωμί της ΝΔ, για θέματα που αφορούν βασικές επιλογές της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ μέσα από συλλογικό κυβερνητικό σχεδιασμό και συλλογική κυβερνητική υλοποίηση. Εάν βεβαίως την αποδέχεται, διότι και εδώ έχουν οι πάντες μπερδευτεί. Και η νοημοσύνη των πάντων έχει προσβληθεί. Τα όσα πραγματικά διαδραματίσθηκαν εκθέτουν και αδικούν το ΠΑΣΟΚ. Υπήρχε ΚΥΣΕΑ, υπήρχαν πρόεδρος και υπουργοί του ΚΥΣΕΑ, υπήρχε υπουργός. Δεν διαχειρίστηκα εγώ τα χρήματα». Τότε ήταν που παραιτήθηκε ολόκληρη η ΤΟ Ανωγείων Κρήτης του ΠΑΣΟΚ.
Με 30 βουλευτές απέναντι υπήρχε τότε δεδηλωμένη;
Τελικά, το 10%, δηλαδή 16 από τα 156 μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ δήλωσαν ότι δεν θα πολιτευτούν στις εκλογές του 2004.
Εκτός εκλογικής μάχης βρέθηκαν Παπαδόπουλος, Μπένος, Χαραλαμπόπουλος, Κρεμαστινός, Σφυρίου, Μαλέσιος, Παπαζώη, Γκούσκος, Ιωαννίδης, Σπυράκη, Γκικόνογλου, Κατσανέβας, Ασκητής, Βερυβάκης, Νεονάκης, Βασιλακάκης, Κρητικός, αλλά και ο Κ. Λαλιώτης (για άλλο λόγο).
Σ’ αυτούς, προστέθηκαν και οι 10 βουλευτές που αποκλείστηκαν λόγω της τροπολογίας Πάχτα. Αλλά και οι Παπαθεμελής (που αποχώρησε από την ΚΟ) και Σπυριούνης (που διεγράφη). Μιλάμε για 30 σχεδόν βουλευτές.
Ήταν τότε που ο μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, είχε σχολιάσει: «Οι αποχωρήσεις είναι η τελευταία μεγάλη προειδοποίηση προς την ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ ότι κάτι δεν πάει καλά. Πρέπει να εγκύψουν στα προβλήματα της καθημερινότητας».
Υπήρχε τότε δεδηλωμένη; Δηλαδή όλοι αυτοί που είχαν δηλώσει πως δεν θα συμμετέχουν στις εκλογές, όλοι αυτοί που είχαν αποκλειστεί με κομματική απόφαση και τελικά όλοι αυτοί που είχαν χρησιμοποιήσει τόσο βαριές εκφράσεις κατά του κόμματός τους, αποτελούσαν τμήμα μιας ενιαίας, συμπαγούς και ομονοούσας Κοινοβουλευτικής Ομάδας;
Δεν δέχονταν καμιά πρόταση για διαφάνεια
Στο μεταξύ, την 1η Ιουλίου 2003, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ είχε απορρίψει την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας να ανοίξουν όλοι οι κωδικοί βουλευτών που έπαιζαν στο Χρηματιστήριο και να γνωστοποιηθούν οι αγορές μετοχών από διοικητές, υποδιοικητές και εποπτεύοντες κρατικών τραπεζών.
Υπό την πίεση, αποφασίστηκε να διεξαχθεί έλεγχος των δηλώσεων των βουλευτών για τις χρηματιστηριακές τους συναλλαγές από την Επιτροπή της Βουλής και μετά να αποσταλούν στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς για σύγκριση. Επ’ αυτού είχαν αντιδράσει 25 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, μεταξύ των οποίων οι Βαλυράκης, Δασκαλάκης, Κρητικός – ο τελευταίος για τον ρόλο της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς.
Γκούσκος και Παπαθεμελής ζήτησαν ο έλεγχος να γίνει σ’ αυτούς που ασκούν διοίκηση ή διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα. «Οι βουλευτές δεν έχουν τέτοιες δυνατότητες», δήλωσαν.
Στις 31 Ιουλίου 2003 απορρίφθηκε στη Βουλή η νομοθετική πρόταση της ΝΔ για υποχρέωση υποβολής δηλώσεων για όλες τις χρηματιστηριακές συναλλαγές πολιτικών προσώπων, αλλά και όσων μετείχαν σε βασικά όργανα διοίκησης και διαχείρισης δημοσίου χρήματος. Ζητήθηκε επίσης άρση του απορρήτου των συναλλαγών γι’ αυτά τα πρόσωπα και ελεύθερη πρόσβαση στα στοιχεία από τον Τύπο. Η κυβέρνηση υποχώρησε, αλλά τελικά παρέμειναν εκτός ελέγχου οι πρόεδροι, διοικητές, υποδιοικητές των κρατικών υπηρεσιών και δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών.
Και στις 25 Σεπτεμβρίου, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, οχυρωμένη πίσω από τον Κανονισμό της Βουλής, απέρριψε νομοθετική πρωτοβουλία της ΝΔ για άνοιγμα χρηματιστηριακών κωδικών κάθε πολιτικού προσώπου και κρατικού λειτουργού που διαχειρίστηκε δημόσιο χρήμα.
Με αυτά που έκανε το ΠΑΣΟΚ έπρεπε να βρίσκονταν στο… Γκουαντάναμο!
Όλα αυτά, ενώ είναι βέβαιο πως αν τότε υπήρχε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, δεν θα προλάβαιναν να μετράνε όχι υποδίκους, αλλά καταδικασμένους. Στο Γκουαντάναμο θα βρίσκονταν ακόμη!
Διότι τότε, μετά το 1999, υπήρχε η OLAF, που κάνει την ίδια δουλειά με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, εκτός από τις παραπομπές στη Δικαιοσύνη. Απλά στέλνει το πόρισμά της στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προκειμένου να ζητηθούν τα χρήματα πίσω.
Αυτό ακριβώς συνέβη με την υπόθεση του Κτηματολογίου. Τα ευρωπαϊκά κονδύλια είχαν καταβληθεί στην Ελλάδα από το Β' ΚΠΣ, το πρόγραμμα ξεκίνησε το 1996, αλλά το 2002 ο αρμόδιος επίτροπος διαπίστωσε ότι έγινε το μισό έργο με τα διπλάσια κονδύλια. Η χρηματοδότηση σταμάτησε και η Ελλάδα υποχρεώθηκε να επιστρέψει 100 εκατ. ευρώ.
Επίσης, από το 1999 μέχρι το 2004, σε 17 περιπτώσεις, καταλογίστηκαν σε βάρος της χώρας μας πρόστιμα ύψους 200 δισ. δρχ. για κακή εφαρμογή των σχετικών κανονισμών, ανεπαρκείς ελέγχους, υπερβάσεις και παραβιάσεις της κοινοτικής νομοθεσίας.
Οι κοινοτικοί επιθεωρητές διαπίστωσαν ότι σχεδόν οι μισές συμβάσεις της περιόδου 1996-2002 που συνήψε ο ΕΡΓΟΣΕ υπογράφηκαν κατόπιν απευθείας αναθέσεων ή διαγωνισμών με ελλιπείς κανόνες διαφάνειας. Σύμφωνα με το κοινοτικό πόρισμα, «παρουσιάζονται φαινόμενα μη χρηστής και μη νόμιμης διαχείρισης και υπάρχει αβελτηρία των ελληνικών αρχών να πάρουν μέτρα». Το σύνολο του προστίμου που πλήρωσε η Ελλάδα ήταν 266,6 εκατ. ευρώ.
Όργιο κακοδιαχείρισης
Από έλεγχο της Κομισιόν τον Οκτώβριο του 2003 προέκυψε όργιο παρατυπιών και κακοδιαχείρισης κατά την υλοποίηση του Γ' ΚΠΣ κατά την περίοδο 2001-2003. Άλλωστε, οι διαχειριστικές αλλοιώσεις στο Γ' ΚΠΣ οδήγησαν σε παραίτηση, λόγω πιέσεων, τρεις προϊσταμένους ανεξάρτητων διοικητικών αρχών (Πληροφορίας, Προγράμματος Παιδείας, Προγράμματος Στερεάς Ελλάδος).
Στις 13 Ιουλίου 2003 η Κομισιόν αποφάσισε τη διακοπή της χρηματοδότησης των δημόσιων οδικών έργων και διακοπή πληρωμών των μελετών για το σύνολο των μελετών στην Ελλάδα που συγχρηματοδοτούνται από τα διευρωπαϊκά δίκτυα, λόγω παραβίασης των κανόνων ανάθεσης μελετών δημοσίων έργων.
Το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο έδωσε στην Ελλάδα μετά το 1994, 2,4 τρισ. δρχ. για την επανένταξη των περιθωριοποιημένων στην αγορά εργασίας και την αντιμετώπιση της φτώχειας. Τα χρήματα δεν έφθασαν ποτέ στους αποδέκτες τους, όπως προέκυψε από έκθεση που δόθηκε στην τότε επίτροπο, κ. Διαμαντοπούλου. Μόλις το 0,1% των εργαζομένων παρακολούθησε κάποιο πρόγραμμα κατάρτισης και στο σύνολο του εργατικού δυναμικού το ποσοστό δεν ξεπέρασε το 1,5%.
Μετά από όλα αυτά, είναι τουλάχιστον γελοίο να μιλά το ΠΑΣΟΚ για «υποδίκους» βουλευτές και απώλεια της δεδηλωμένης…
