Αν δεν είναι black humor ή πολιτικό τρολάρισμα, είναι μάλλον μια… κλασική τοποθέτηση Βενιζέλου.
Ο συνταγματολόγος, πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σαμαρά και πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, με άρθρο του στα «Νέα», ασκεί δριμεία κριτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη, με αφορμή το τηλεοπτικό μήνυμά του για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την πρότασή του για το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος οπλίζει και πυροβολεί… τον Μητσοτάκη, αλλά και το ρουσφέτι. Ανυποψίαστος για τους «θησαυρούς» στα αρχεία και στις αποθήκες της Χαριλάου Τρικούπη, μαζί με τους… πράσινους ήλιους. Τις ακμάζουσες πάλαι ποτέ κλαδικές και τους διαβόητους πρασινοφρουρούς…
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος επιστρατεύει και πάλι τις σύνθετες εκφράσεις και τα περιπλεγμένα νοήματα για να προβάλει το… πολιτικό και ακαδημαϊκό μέγεθός του. Με τέτοιο τρόπο που αυτός που κάθε φορά στοχοποιεί να δείχνει… νάνος.
«Στη Γαλλία, πάντως, η υποχρέωση προσωρινής αναπλήρωσης στη βουλευτική του ιδιότητα αφορά πρώτον και καλύτερο τον πρωθυπουργό», λέει ο Ευάγγελος Βενιζέλος και προσθέτει: «Τα καλύτερα ρουσφέτια είναι τα πολύ μεγάλα, που θέλουν προσωπική και συγκεντρωμένη εξουσία αυτού που αποφασίζει, δηλαδή πρωθυπουργικού επιπέδου… Γιατί το ανώτερο στάδιο του ρουσφετιού είναι ο λαϊκισμός και οι επιδοματικές πολιτικές και το ανώτερο στάδιο του πελατειακού κράτους είναι το “επιτελικό” κράτος».
Δεν ξέρει από... κλαδικές
Με αυτήν την πληθωρική επικριτική επιχειρηματολογία ο Βενιζέλος δείχνει να δηλώνει παρών στα τεκταινόμενα και να κουνάει το δάχτυλο, αφήνοντας στο πολιτικό στερέωμα ένα ηχηρό συμπέρασμα: «Όποιος δεν έχει ιστορική μνήμη, αλλά θεωρεί μείζονα αξία την παράταση της εξουσίας του, αναλαμβάνει τον κίνδυνο να οδηγήσει τη χώρα προς το θεσμικό και πολιτικό αδιέξοδο…».
Και με αυτή την αναφορά στην ιστορική μνήμη, γέλασαν μέχρι δακρύων και οι πλέον… βλοσυροί. Ο ίδιος πώς κρατήθηκε!
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι το ρουσφέτι επί της εικοσαετούς διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ είχε πάρει… θεσμική διάσταση. Οι δημόσιοι υπάλληλοι πολλαπλασιάστηκαν. Το 1981 ήταν 121.689 και το 2004 ήταν 447.520! Για την εξυπηρέτηση, μάλιστα, αυτού του… στρατού των ψηφοφόρων το Σοσιαλιστικό Κίνημα της Αλλαγής διαμόρφωσε ειδική οργανωτική δομή και διαδικασία.
Συγκρότησε το Γραφείο Αλληλεγγύης, με αποστολή την επίλυση κάθε προβλήματος και την ικανοποίηση κάθε αιτήματος μελών και φίλων του ΠΑΣΟΚ σε όλα τα υπουργεία και οργανισμούς του Δημοσίου. Κάτι σαν σώμα ειδικού μεσολαβητή, μεταξύ των νομαρχιακών επιτροπών και των τοπικών οργανώσεων.
Το Γραφείο Αλληλεγγύης ξεκίνησε επί Ανδρέα Παπανδρέου δειλά δειλά με τρία μέλη, για να… μεγαλώσει και να αναπτύξει υπεύθυνους ανά υπουργείο και οργανισμό. Κάπως έτσι προέκυψε το πανίσχυρο σώμα των πρασινοφρουρών που εδραιώθηκε σε κάθε οργανισμό και υπουργείο. Αρκούσε ένα πράσινο διακριτικό για να βρεις σταθερή δουλειά και να τρουπώσεις, χωρίς κανένα άγχος για την υπόλοιπη ζωή σου.
Επικεφαλής της… Κομματικής Μονάδας Αλληλεγγύης ήταν ο Μιχάλης Καρχιμάκης και οι… εχθροί της κομματικής αλληλεγγύης τον κατηγόρησαν ότι έκανε χιλιάδες διορισμούς και δημιούργησε έναν προσωπικό στρατό σε όλες τις ΔΕΚΟ, τις τράπεζες, αλλά και στον στενό δημόσιο τομέα. Ο Φοίβος Ιωαννίδης, μάλιστα, έτερος βουλευτής Λασιθίου, είχε προβεί σχετικώς σε δημόσιες καταγγελίες.
Και αν ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν έτυχε ποτέ να… αφουγκραστεί το όλον ΠΑΣΟΚ και τα ρουσφετολογικά πεπραγμένα του, ίσως να θυμάται τι έγραφε, τον Οκτώβριο του 2020, ο διακεκριμένος συνθέτης και μαέστρος Άλκης Μπαλτάς, καλλιτεχνικός διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (ΕΛΣ) τη δεκαετία του 1990, για την παραίτησή του, το 1997:
«Μετά τις παραστάσεις στο Ηρώδειο, τον Ιούλιο του 1997, όπου διηύθυνα την όπερα του Ρίχαρντ Στράους “Σαλώμη”, ο υπουργός Πολιτισμού, Ευάγγελος Βενιζέλος, με κάλεσε στο γραφείο του στο υπουργείο και μου εξέφρασε την οργή του που, παρά τις επανειλημμένες φορές που μου το ζήτησε, δεν είχα ακόμη προσλάβει για το μπαλέτο της ΕΛΣ μια χορεύτρια…
Απάντησα πως σύμφωνα με τον νόμο του 1995 για μετατροπή της ΕΛΣ σε ΝΠΙΔ αναγκαστικά περιορίστηκε ο αριθμός των χορευτών και για αρκετούς, μετά από αξιοκρατική υπόδειξη του διευθυντή του Μπαλέτου (Λεωνίδα Ντε Πιαν), δεν ανανεώθηκε η παλιά σύμβαση μερικών χορευτών μεταξύ των οποίων ήταν και η εν λόγω χορεύτρια. Στον υπουργό είπα πως η πρόσληψη μόνο μιας χορεύτριας θα ήταν κάτι ανεπίτρεπτο και άδικο για τους υπόλοιπους των οποίων δεν ανανεώθηκε η σύμβαση.
Ο υπουργός εξοργίστηκε. Χτυπούσε το χέρι του στην άκρη της γυάλινης επιφάνειας του γραφείου του, μέχρι το μάτωσε, φωνάζοντας δυνατά πως εγώ δεν είχα καμία σχέση με... τον πολιτισμό! Αηδιασμένος γύρισα αμέσως στο γραφείο μου στην ΕΛΣ και έγραψα και υπέβαλα την παραίτησή μου από καλλιτεχνικός διευθυντής της ΕΛΣ».
Ρουσφέτια της κρίσης
Αλλά και στα δύσκολα χρόνια της οικονομικής κρίσης, οι προσωπικές φιλίες με πολιτικά πρόσωπα μάλλον δεν είχαν χάσει τη δυναμική τους. Τον Μάιο του 2013, επί κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, συγκροτήθηκε σε σώμα το νέο Διοικητικό Συμβούλιο της Κτηματολόγιο ΑΕ. Πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος αναλαμβάνει ο Δημήτρης Καλουδιώτης, προσωπικός φίλος και υποστηρικτής του Ευάγγελου Βενιζέλου.
Είχε προηγηθεί η κυβέρνηση Παπαδήμου (2011-2012) και του άγραφου κανόνα ποσοστιαίας κατανομής των κομματικών διορισμών και του ελέγχου στον κρατικό μηχανισμό, του… περιβόητου «50-25-25» – 50% για το ΠΑΣΟΚ, 25% για τη Νέα Δημοκρατία και 25% για τον ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη.
Μάλλον όλα αυτά δεν θα τα… θυμάται ο Βενιζέλος, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα έσκαγε στα γέλια με τα… ανέκδοτά του.
