Ο Χάρης Δούκας παραμένει ηγετικός πόλος μέσα στο κόμμα μετά τη μάχη που έδωσε απέναντι στον Νίκο Ανδρουλάκη στις πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές.
Μπορεί η δημόσια αντιπαράθεση ανάμεσα στην Αννα Διαμαντοπούλου και τον Χάρη Δούκα να ξεκίνησε με αφορμή μια τηλεοπτική συνέντευξη της πρώτης και μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του δεύτερου, όμως όσοι γνωρίζουν καλά τις εσωτερικές διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ αντιλαμβάνονται ότι πίσω από τις αιχμές και τις εκατέρωθεν βολές κρύβεται κάτι πολύ βαθύτερο: η μάχη για την πολιτική ταυτότητα του κόμματος και κυρίως για την επόμενη μέρα της ηγεσίας.
Η φράση της Αννας Διαμαντοπούλου ότι είναι «γελοία προσέγγιση» η συζήτηση περί μετεκλογικών συνεργασιών προτού ακόμη στηθούν οι κάλπες, λειτούργησε ως σπίθα σε ένα πεδίο που ήταν ήδη γεμάτο εύφλεκτο υλικό.
Ο Χάρης Δούκας θεώρησε ότι η αναφορά «φωτογράφιζε» ευθέως τη δική του θέση περί προγραμματικού διαλόγου με τον ευρύτερο λεγόμενο προοδευτικό χώρο και απάντησε με τρόπο που δεν άφηνε περιθώρια παρερμηνειών.
Η επιλογή του δημάρχου Αθηναίων να κατηγορήσει εμμέσως την πρώην υπουργό ότι αναγνωρίζει επιτυχίες στην κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν ήταν τυχαία. Δεν αφορούσε μόνο μια διαφωνία για τα δημοσιονομικά ή για την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό.
Αφορούσε την προσπάθεια να τοποθετηθεί η Διαμαντοπούλου στο εσωκομματικό στρατόπεδο που θεωρείται πιο «κεντρώο», πιο θεσμικό και σαφώς πιο επιφυλακτικό απέναντι σε οποιαδήποτε προσέγγιση με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα.
Κανένα σημείο επαφής
Στην πραγματικότητα, η αντιπαράθεση δεν αφορά το χθες, αλλά το αύριο.
Από τη μία πλευρά βρίσκεται η πολιτική λογική που εκφράζει η Αννα Διαμαντοπούλου. Πρόκειται για τη γραμμή που θεωρεί ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να παραμείνει αυτόνομο, να διεκδικήσει τον χώρο του Κέντρου και να αποφύγει κάθε εικόνα προεκλογικής συνεννόησης είτε με τη Νέα Δημοκρατία είτε με την Κουμουνδούρου είτε με τον πρώην πρωθυπουργό. Το συγκεκριμένο ρεύμα σκέψης πιστεύει ότι κάθε συζήτηση περί συνεργασιών πριν από τις εκλογές αποδυναμώνει το ΠΑΣΟΚ και δημιουργεί σύγχυση στους ψηφοφόρους.
Από την άλλη πλευρά, βρίσκεται η αντίληψη που εκφράζει ο Χάρης Δούκας και σημαντικό κομμάτι στελεχών που βλέπουν ότι η κοινωνία αναζητεί εναλλακτική απέναντι στη σημερινή κυβέρνηση. Θεωρούν ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να εμφανίζεται ουδέτερο στο ενδεχόμενο πολιτικής αλλαγής και ότι ο διάλογος με τις λεγόμενες προοδευτικές δυνάμεις δεν μπορεί να αποτελεί ταμπού.
Πίσω από αυτή τη σύγκρουση, ωστόσο, κρύβεται και μια δεύτερη, ίσως σημαντικότερη διάσταση. Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται επί μήνες σε πολιτική στασιμότητα, κάτι που έχει ενεργοποιήσει υπόγειες διεργασίες για την επόμενη μέρα.
Ο Χάρης Δούκας παραμένει ηγετικός πόλος μέσα στο κόμμα μετά τη μάχη που έδωσε απέναντι στον Νίκο Ανδρουλάκη στις πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές. Διατηρεί δίκτυο στελεχών, διαθέτει δημόσιο βήμα μέσω του Δήμου Αθηναίων και δεν κρύβει ότι θέλει να επηρεάζει τις πολιτικές εξελίξεις εντός παράταξης.
Η Αννα Διαμαντοπούλου, από την άλλη πλευρά, εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρή επιρροή σε ένα τμήμα του στελεχιακού δυναμικού και θεωρείται πολιτικό σημείο αναφοράς για τον εκσυγχρονιστικό χώρο.
Μια ηγεσία σε πανικό
Δεν είναι τυχαίο ότι απέναντι στην αντιπαράθεση των δύο κορυφαίων η ηγεσία Ανδρουλάκη αντέδρασε με εμφανή ενόχληση.
Η παρέμβαση της Χαριλάου Τρικούπη είχε σαφές μήνυμα προς όλους: σταματήστε να συζητάτε δημόσια μεταξύ σας και αρχίστε να μιλάτε για την κυβέρνηση. Ομως το πρόβλημα για τον Νίκο Ανδρουλάκη είναι ότι οι εσωκομματικές αντιθέσεις δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν κάτω από το χαλί.
Η κόντρα Δούκα-Διαμαντοπούλου αποκαλύπτει ότι στο ΠΑΣΟΚ εξακολουθούν να συνυπάρχουν δύο διαφορετικές στρατηγικές, δύο διαφορετικές αναγνώσεις της πραγματικότητας και δύο διαφορετικές απαντήσεις στο ερώτημα «με ποιον θα κυβερνηθεί η χώρα αν η Νέα Δημοκρατία χάσει την αυτοδυναμία».
Γι’ αυτό και η σύγκρουση δεν έκλεισε με μια ανακοίνωση ούτε θα τελειώσει με πιθανή συνεδρίαση κάποιου κομματικού οργάνου.
Ο Μανώλης Χριστοδουλάκης επιχείρησε να χαμηλώσει τους τόνους, υποστηρίζοντας ότι οι διαφωνίες πρέπει να συζητούνται στα όργανα και όχι δημόσια. Η παρέμβασή του όμως είχε και μια δεύτερη ανάγνωση: υπενθύμισε ότι υπάρχουν και άλλοι πόλοι ισχύος μέσα στο κόμμα που παρακολουθούν προσεκτικά τις εξελίξεις και κρατούν ανοιχτούς τους διαύλους με όλες τις πλευρές.
Στη Χαριλάου Τρικούπη ολοένα και περισσότεροι δεν κρύβουν πλέον τον εκνευρισμό τους. Δεν είναι μόνο οι συχνές διαφωνίες του Χάρη Δούκα.
Είναι η συστηματική επιλογή του να ανοίγει δημόσια μέτωπα σε κάθε κρίσιμη πολιτική συγκυρία, μετατρέποντας το εσωκομματικό παρασκήνιο σε κεντρική πολιτική είδηση.
Την ώρα που το ΠΑΣΟΚ πασχίζει να πείσει ότι αποτελεί αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης απέναντι στη Νέα Δημοκρατία, ο δήμαρχος Αθηναίων μοιάζει να επενδύει περισσότερο στην εσωτερική αντιπαράθεση παρά να ανοίγει μέτωπα απέναντι στην κυβέρνηση.
Μόνιμος πονοκέφαλος
Πολλοί πλέον αναρωτιούνται αν οι συνεχείς παρεμβάσεις του υπηρετούν την ενότητα της παράταξης ή τις όποιες προσωπικές πολιτικές στοχεύσεις. Η υπομονή της ηγεσίας φαίνεται να εξαντλείται.
Διότι σε μια περίοδο που το κόμμα δίνει μάχη για πολιτική αξιοπιστία και εκλογική επιβίωση, όσοι επιμένουν να λειτουργούν ως μόνιμοι παραγωγοί εσωκομματικών επεισοδίων κινδυνεύουν να χρεωθούν όχι τη λύση, αλλά το πρόβλημα.
Και στο ΠΑΣΟΚ αρχίζουν να πληθαίνουν εκείνοι που θεωρούν ότι ο Χάρης Δούκας έχει περάσει προ πολλού από τον ρόλο του εσωκομματικού πόλου σε εκείνον του μόνιμου πονοκεφάλου για την ηγεσία.
