Ανεβαίνουν οι τόνοι στο ΠΑΣΟΚ με Δούκα και Γερουλάνο να κάνουν λόγο για αποτυχία της έως τώρα στρατηγικής.
Τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ μπαίνει στην τελική ευθεία για το Συνέδριο, οι υποψήφιοι δελφίνοι πιάνουν… στασίδι προκειμένου να εκμεταλλευθούν τη στασιμότητα των δημοσκοπικών ποσοστών. Η συζήτηση, μάλιστα, δεν περιορίζεται πια σε μουρμούρες διαδρόμων, αλλά παίρνει τη μορφή ανοιχτής αμφισβήτησης της ηγεσίας και των επιλογών της.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχείρησε στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας ΚΟΕΣ να κλείσει το μέτωπο πριν ανοίξει για τα καλά. Ανακοίνωσε το τριήμερο 27-29 Μαρτίου ως χρόνο διεξαγωγής του Συνεδρίου και κάλεσε τα στελέχη να αφήσουν «τα επιμέρους» και να στραφούν στην κοινωνία. Όπως είπε, ζητήματα που αναπαράγουν την εσωστρέφεια «μπορεί να αφορούν κάποιους από εσάς, δεν αφορούν την κοινωνία».
Μόνο που για αρκετούς εντός ΠΑΣΟΚ αυτά τα «επιμέρους» είναι ακριβώς η καρδιά του προβλήματος.
Η πρώτη ευθεία αμφισβήτηση ήρθε από τον δήμαρχο Αθηναίων, Χάρη Δούκα, ο οποίος μίλησε σε υψηλούς τόνους για αποτυχία της μέχρι τώρα στρατηγικής. Ο δήμαρχος Αθηναίων, που περισσότερο ασχολείται με το ΠΑΣΟΚ παρά με τον δήμο, υποστήριξε ότι ο στόχος της πρώτης θέσης απομακρύνεται, το κόμμα δεν περνά καθαρό μήνυμα και η «ακούνητη βελόνα» των δημοσκοπήσεων αποδεικνύει ότι κάτι θεμελιώδες δεν λειτουργεί. Ζήτησε αλλαγή στρατηγικής, καθαρό πολιτικό στίγμα και συγκεκριμένες δεσμεύσεις εν όψει Συνεδρίου, οι οποίες όμως δεν υιοθετήθηκαν από την ηγεσία.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Παύλος Γερουλάνος, ο οποίος έκανε λόγο για «έκρηξη δημοκρατίας» που χρειάζεται το κόμμα εδώ και τώρα. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ επανέλαβε ότι το Συνέδριο είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία για να αποκτήσει το κόμμα δυναμική νίκης και ζήτησε συχνότερη λειτουργία των κομματικών οργάνων.
Η δημόσια –και κατ’ ιδίαν– αντιπαράθεσή του με τον Νίκο Ανδρουλάκη ανέδειξε το βάθος της κρίσης εμπιστοσύνης: «Ο σχεδιασμός δεν έχει βγει. Η ώρα για αλλαγές είναι τώρα», φέρεται να είπε, για να λάβει την απάντηση ότι «όλες οι αποφάσεις πάρθηκαν στην ΚΟ».
Πίσω από τις πολιτικές διαφωνίες, όμως, κρύβεται ένα ακόμη πιο εκρηκτικό ζήτημα: ο τρόπος διεξαγωγής του ίδιου του Συνεδρίου. Σύμφωνα με τον Χάρη Δούκα και άλλα στελέχη, η ηγεσία ετοιμάζει έναν «μαγικό αλγόριθμο» κατανομής συνέδρων, ο οποίος οδηγεί σε κραυγαλέες ανισορροπίες.
Η Αθήνα, όπως καταγγέλλουν, κινδυνεύει να εκπροσωπηθεί με σαφώς λιγότερους συνέδρους απ’ ό,τι ένας νομός της Κρήτης. Αυτόν τον αλγόριθμο, σημειώνουν μάλιστα ειρωνικά, μόνο… μάγος θα μπορούσε να τον σχεδιάσει.
Ο δήμαρχος Αθηναίων ζήτησε την απόσυρση του σχεδίου, όμως, σύμφωνα με πληροφορίες, η απάντηση που έλαβε ήταν αρνητική: «Δεν αλλάζει. Αυτό είναι και άμα σας αρέσει». Η αντίδρασή του ήταν άμεση καθώς ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε ένα «στημένο Συνέδριο» και κάλεσε να μην υπάρξουν «κόλπα με τους αλγορίθμους». Για πολλούς εντός ΠΑΣΟΚ το ζήτημα αυτό ξεπερνά την οργανωτική λεπτομέρεια και αγγίζει τον πυρήνα της εσωκομματικής δημοκρατίας.
Η εικόνα συμπληρώνεται από τις σφοδρές λεκτικές συγκρούσεις εντός της Πολιτικής Γραμματείας, με την Άννα Διαμαντοπούλου να εγκαλεί τον Χάρη Δούκα για διαρροές στον Τύπο και τον ίδιο να απαντά ότι οι θέσεις του δεν είναι μυστικές. Το κλίμα, όπως περιγράφεται από παρόντες, θύμιζε περισσότερο πολεμικό συμβούλιο παρά συνεδρίαση οργάνου που υποτίθεται ότι προετοιμάζει ένα «συνέδριο διεύρυνσης».
Την ίδια στιγμή, ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί να αντιστρέψει το αφήγημα, κάνοντας αναφορά σε τραπέζια διαλόγου με τα άλλα προοδευτικά κόμματα και για ένα ΠΑΣΟΚ ανοιχτό σε στελέχη από άλλους χώρους. Όμως οι αιχμές του κατά της εσωστρέφειας πέφτουν στο κενό όταν κορυφαία στελέχη αμφισβητούν ευθέως τόσο τη στρατηγική όσο και τους όρους του εσωκομματικού παιχνιδιού.
Το συνέδριο του Μαρτίου προοριζόταν να αποτελέσει πολιτικό γεγονός επανεκκίνησης. Αν όλα όσα προηγήθηκαν θεωρηθούν ενδεικτικά, τότε κινδυνεύει να εξελιχθεί σε συνέδριο ανοιχτής σύγκρουσης. Και στην περίπτωση αυτή το ερώτημα δεν θα είναι αν το ΠΑΣΟΚ μπορεί να διεκδικήσει την πρώτη θέση, αλλά αν η ηγεσία του μπορεί να αντέξει το βάρος μιας βάσης που ζητεί αλλαγές και όχι αλγορίθμους.
