Φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια από την κρίση των Ιμίων. Το ημερολόγιο έδειχνε 27 Ιανουαρίου 1996, όταν «δημοσιογράφοι» της εφημερίδας «Χουριέτ» μετέβησαν με ελικόπτερο στη Μεγάλη Ίμια, υπέστειλαν την ελληνική σημαία και ύψωσαν την τουρκική.
Η ενέργειά τους αυτή, καταγράφηκε σε βίντεο και εν συνεχεία μεταδόθηκε από τα τουρκικά ΜΜΕ, δημιουργώντας κλίμα έντασης. Η κρίση κορυφώθηκε τη νύχτα της 30ης Ιανουαρίου 1996, με την αποβίβαση Τούρκων κομάντος στην Δυτική Ίμια και την κατάρριψη ελληνικού στρατιωτικού ελικοπτέρου. Η πολεμική εμπλοκή αποσοβήθηκε τελικώς με την επέμβαση των Αμερικανών.
Λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 18 Ιανουαρίου, στη θέση του παραιτηθέντος για λόγους υγείας Ανδρέα Παπανδρέου ορκίζεται νέος πρωθυπουργός ο Κώστας Σημίτης. Η ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης έγινε στις 22 του ίδιου μήνα. Ο επονομαζόμενος περιπαικτικά «λογιστής» Κώστας Σημίτης, γνώριζε πολύ καλά τα οικονομικά και τα ευρωπαϊκά ζητήματα, αλλά είχε άγνοια για θέματα άμυνας, διπλωματίας και γεωστρατηγικής. Οι Τούρκοι φάνηκε πως ήξεραν καλά τις αδυναμίες του νέου πρωθυπουργού και δεν άφησαν την ευκαιρία να πάει χαμένη.
Διαβάζοντας το εξαιρετικό αφιέρωμα της Καθημερινής της περασμένης Κυριακής για την κρίση των Ιμίων, δεν μπορώ παρά να παραθέσω «τι διέσχισε τον νου μου» (όπως θα έλεγε εύγλωττα η κ. Αχτσιόγλου):
Υποθέτουμε ότι στις εκλογές του 2027, ο πάνσοφος ελληνικός λαός εκλέγει στην πρωθυπουργία μια εντελώς άσχετη υποψήφια, η οποία περιτριγυρίζεται από επίσης εντελώς άσχετους συνεργάτες που απλώς αμολούν μπούρδες διανθισμένες με εθνικιστικές κορώνες. Οι Τούρκοι, βλέποντας την ασχετοσύνη της νέας ελληνικής κυβέρνησης, στήνουν σκηνικό έντασης στο Αιγαίο, απαιτώντας κυριαρχικά δικαιώματα επί των γκρίζων ζωνών.
Η παντελώς άσχετη πρωθυπουργός της χώρας απευθύνεται (κι αυτή) στην Αμερική για βοήθεια. Όπως ο Σημίτης το 1996. Και ο Τραμπ, αρπάζοντας την ανέλπιστη ευκαιρία που του ήρθε στο πιάτο, αναγνωρίζει κυριαρχικά δικαιώματα στους Τούρκους (όπως με μεγάλη ευκολία αναγνώρισε τα παρανόμως κατεχόμενα εδάφη της Ουκρανίας ως ρωσικά) αλλά καθησυχάζει την άσχετη πρωθυπουργό μας λέγοντας «μην ανησυχείς, θα αναλάβουν την εκμετάλλευση του Αιγαίου αμερικανικές εταιρείες, οι οποίες θα εγγυηθούν ότι η Τουρκία δεν θα σας πάρει και το υπόλοιπο πέλαγος ως τη Σαλαμίνα».
Και η άσχετη της ιστορίας μας υπογράφει με χέρια και με πόδια τη συμφωνία αφενός για να μη σύρει τη χώρα σε πόλεμο, αφετέρου για κρατήσει ζεστή την καρέκλα που μόλις έχει κάτσει.
«Υποθετικό» το είπαμε το σενάριο; Όχι και τόσο…
