Tελικά, οι μόνες θυρίδες που μπορεί να ανοίξει ο κ. Τσίπρας, είναι οι θυρίδες με τα ψέματα, την αρλουμπολογία και την μπουρδολογία.
Αλλά καθώς προσπαθεί να επιστρέψει για άλλη μια φορά ως Μεσσίας, φαίνεται ότι βαριέται αφόρητα. Έτσι, από το «πρόγραμμα των εκατό πρώτων ημερών», πέρασε στο πρόγραμμα των… «δέκα πρώτων ετών»!
Αφού σε πέντε σχεδόν χρόνια κατάφερε να καταστρέψει τα πάντα, τώρα ο κ. Τσίπρας μας ζητά μια δεκαετία για να… προλάβει να τα ξαναχαλάσει και να τα ξαναφτιάξει!
Το πρόβλημα είναι ότι θέλει μεν να επιστρέψει στην πολιτική σκηνή, αλλά βαριέται να εργαστεί. Πάντα βαριόταν, αλλά τώρα που θέλει να παραστήσει πως άλλαξε, πως ξέφυγε από τον παλιό του εαυτό, πως εγκατέλειψε τα εύκολα ηρωικά και πέρασε στα δύσκολα δημοσιονομικά, τα πράγματα δεν είναι απλά.
Συνεχίζει, όμως, να βαριέται! Γι’ αυτό και μάζεψε γύρω του διάφορους αλαζόνες αρλουμπολόγους. Και την πάτησε!
Τώρα, θα αναπολεί την εποχή που όλα ήταν εύκολα. Την εποχή που με άνεση έλεγε («Ποντίκι», 18 Νοεμβρίου 2012), πως «δεν έχει νόημα εμείς να ετοιμάσουμε πρόγραμμα εκατό ημερών. Δεν θα προλάβουμε. Εμείς χρειαζόμαστε πρόγραμμα εκατό ωρών. Και αυτό σχεδιάζουμε, το πρόγραμμα των εκατό ωρών».
Τώρα τα μπερδεύει. Πέρασε ήδη στο πρόγραμμα των δέκα ετών!
Ούτε πρόγραμμα των εκατό ωρών υπήρξε, ούτε πρόγραμμα των δέκα ετών θα υπάρξει.
Αναπολήσεις και νοσταλγία για τα χρόνια τα ηρωικά
Θα αναπολεί τώρα τις εποχές -από το 2013 και το Ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ και μετά- που όλες οι πολιτικές αποφάσεις του κόμματός του ανέφεραν ανέμελα και σταθερά πως «όπως συμπυκνώνει το σύνθημα "καμιά θυσία για το ευρώ", απόλυτη προτεραιότητα για τον ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί η αποτροπή της ανθρωπιστικής καταστροφής και η ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, όχι η υποταγή σε υποχρεώσεις που ανέλαβαν άλλοι, υποθηκεύοντας τη χώρα. Δεσμευόμαστε ότι θα αντιμετωπίσουμε τις ενδεχόμενες απειλές και τους εκβιασμούς των δανειστών με όλα τα δυνατά όπλα που μπορούμε να επιστρατεύσουμε, ενώ είμαστε ήδη έτοιμοι να αναμετρηθούμε με οποιαδήποτε εξέλιξη, βέβαιοι ότι, σε κάθε περίπτωση, ο ελληνικός λαός θα μας στηρίξει».
«Αναμετρήθηκε» για έξι μήνες, υποχώρησε και υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο και τελικά ο λαός τον έστειλε στα αζήτητα, τιμωρώντας τον για τα ψέματά του.
Θα θυμάται επίσης με μεγάλη νοσταλγία εκείνη τη συνέντευξη που είχε δώσει στην «Αυγή» (17 Νοεμβρίου 2013), υπό τον ευφάνταστο τίτλο «Το σχέδιο των 100 πρώτων ημερών της κυβέρνησης της Αριστεράς».
Στην ερώτηση «ποιες θα είναι οι προτεραιότητες των πρώτων 100 ωρών και των πρώτων 100 ημερών για την κυβέρνησή σας;», είχε απαντήσει:
«Οι άμεσες πρωτοβουλίες θα είναι η αντικατάσταση του μνημονίου, που θα ακυρώσει με την ψήφο του ο λαός, από ένα Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης και Ανασυγκρότησης της οικονομίας. Το σχέδιο αυτό θα περιλαμβάνει την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και της μετενέργειας, την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα προ του μνημονίου επίπεδα, την επαναφορά των νόμων που ελέγχουν τις απολύσεις, τον νέο αναπτυξιακό νόμο, τη σύσταση περιουσιολογίου και την προώθηση ενός δίκαιου και σταθερού φορολογικού συστήματος. Για τις πρώτες 100 ημέρες προτεραιότητα θα έχουν επίσης οι πρωτοβουλίες για επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης και φυσικά το πλέγμα μέτρων για την αντιμετώπιση της φτώχειας και της ανθρωπιστικής κρίσης. Και ας μην ξεχνάμε, φυσικά, την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, με την ταυτόχρονη τήρηση του νόμου για την αδειοδότηση των ιδιωτικών ΜΜΕ».
Δεκατρία χρόνια μετά, πήγε στη Θεσσαλονίκη για να μας αναπτύξει ακριβώς το… Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης. Αυτό με το οποίο θα… αντικαθιστούσε το μνημόνιο πριν από δεκατρία χρόνια!
Επιστροφή στην «παραγωγική ανασυγκρότηση»
Στις 14 Μαρτίου 2014, σε ομιλία του στο Εργατικό Κέντρο Αλεξανδρούπολης, ο κ. Τσίπρας – χρησιμοποιώντας όπως και τώρα τον ενεστώτα διαρκείας - δήλωνε: «Με δυο λόγια, καταργούμε το μνημόνιο, προχωρούμε το σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση, προχωρούμε το σχέδιο για την αποκατάσταση της ανθρωπιστικής κρίσης. Στόχος μας ούτε ένας συμπολίτης μας χωρίς τη δυνατότητα να έχει πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, σε ρεύμα, σε φαγητό, σε στέγαση. Και με την κατάργηση των εφαρμοστικών νόμων του μνημονίου προχωρούμε στο δύσκολο έργο της αποκατάστασης των αδικιών, όπως αυτών που αφορούν εσάς. Δεν θέτουμε σε διαπραγμάτευση με κανέναν το ύψιστο χρέος μας να ανταποκριθούμε στην ανθρωπιστική κρίση, στον πόνο, τη δυστυχία, την εξαθλίωση του ελληνικού λαού. Αυτό είναι το πρώτο χρέος μας».
Αποδείχθηκε πως η αρλουμπολογία κατέληξε το «πρώτο χρέος» να εξαφανιστεί από τον χάρτη. Και πως περίπατο πήγε και η παραγωγική ανασυγκρότηση. Την οποία ο κ. Τσίπρας υποσχόταν ξανά και ξανά. Όπως είχε πει στις 26 Νοεμβρίου 2016 από την Κομοτηνή «είναι ένας δρόμος που καλούμαστε να τον περπατήσουμε μαζί με σχέδιο και όραμα για την παραγωγική ανασυγκρότηση του τόπου. Και πρέπει να σας πω ότι οι αγορές έχουν ήδη πάρει αυτό το μήνυμα».
Κανένα μήνυμα δεν είχαν πάρει οι αγορές (που θα χόρευαν στο ρυθμό των νταουλιών), αλλά και τότε ο Τσίπρας είχε σχέδιο και όραμα για την παραγωγική ανασυγκρότηση!
Φέτος, στη Θεσσαλονίκη, στη ΔΕΘ, χρησιμοποίησε καμιά πενηνταριά φορές τη λέξη παραγωγή και… όλα τα παράγωγά της!
Και μας ξαναμίλησε για σχέδια και εθνικά οράματα.
Θα εφάρμοζε το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης «από την πρώτη ημέρα»
Τον Σεπτέμβριο του 2014, με το περίφημο (και «κοστολογημένο») πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, μοίραζε δωρεάν ρεύμα, σπίτια, φάρμακα, δώρα Χριστουγέννων ως… 13η σύνταξη, 13ο μισθό, δωρεάν μετακινήσεις, κατάργηση φόρων, «άμεση» κατάργηση του ΕΝΦΙΑ.
Διότι, όπως έλεγε σε όλες τις προεκλογικές του ομιλίες το 2014 και το 2015, «το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης δεν είναι ανέξοδες υποσχέσεις. Είναι μια στρατηγική που πατάει ταυτόχρονα και στις τεράστιες κοινωνικές ανάγκες, αλλά και στον ρεαλισμό. Είναι μια στρατηγική που δεν χρειάζεται καν πρόσθετη χρηματοδότηση. Δεν εξαρτάται από την πρόθεσή μας να διαπραγματευτούμε μια διαφορετική σχέση με τους εταίρους. Μπορεί να ξεκινήσει να υλοποιείται από την επόμενη ημέρα των εκλογών».
Και στις 8 Δεκεμβρίου 2014, κατά την ομιλία του επί του προϋπολογισμού, ξεκαθάριζε: «Ο λαός μας το έχει εμπεδώσει πια και νομίζω ότι πρέπει να το εμπεδώσετε και εσείς: Το μνημόνιο δεν είναι κάτι από το οποίο μπορεί κανείς να μπαινοβγαίνει. Όποιος το υπηρετήσει δεν βρίσκει εύκολα την πόρτα της εξόδου».
Θα μοιράσει τα σπίτια που δεν μοίρασε όταν κυβέρνησε!
Ειδικά για τη στέγαση, τότε μας έλεγε πως «το Πρόγραμμα θα υλοποιήσει ο προς επανίδρυση Οργανισμός Εργατικής Εστίας. Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει την αξιοποίηση των παλιών εγκαταλελειμμένων κτιρίων και κλειστών ξενοδοχείων. Στόχος η εξασφάλιση σε πρώτη φάση 25.000 διαμερισμάτων, με την επιδότηση του ενοικίου στα €4 ανά τμ.».
Τώρα μας λέει πως θα δημιουργήσει Οργανισμό Κοινωνικά Προσιτής Κατοικίας «που αναλαμβάνει τη δημιουργία νέων κατοικιών, την αξιοποίηση κενών κτιρίων και την επιστροφή σπιτιών στη μακροχρόνια μίσθωση. Χτίζουμε 50.000 νέες προσιτές στεγαστικές επιλογές μέσα σε τέσσερα χρόνια».
Τότε, τον προεκλογικό Ιανουάριο του 2015, μας έλεγε πως «το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, θέτει σε προτεραιότητα την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, την επαναφορά της 13ης σύνταξης, την αποκατάσταση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ. Τα μέτρα για την επανεκκίνηση της οικονομίας, με ρύθμιση των χρεών προς το δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, καθώς και μέτρα για ανακούφιση της κοινωνίας από το τεράστιο πρόβλημα της ανεργίας». Διότι, όπως είπε σε συνέντευξή του στο Νίκο Χατζηνικολάου (Ενικός, 13 Ιανουαρίου 2015), «δεν υπάρχει ολίγον έγκυος ούτε ολίγον μνημόνιο»!
Τώρα λέει ότι θα σεβαστεί τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις, τις οποίες δεν θα τηρούσε το 2015 - με αποτέλεσμα να μας φορτώσει με ένα ακόμη αχρείαστο μνημόνιο των 100 δισ.
Θυμήθηκε και την ανάγκη για… σύγκλιση
Ούτε, βέβαια, η λέξη «σύγκλιση» ανακαλύφθηκε τώρα. Τον Σεπτέμβριο του 2015, στο νέο (πριν από τις δεύτερες εκλογές σ’ έναν χρόνο) κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ (του Τσίπρα δηλαδή), μας έλεγαν ότι «στηρίζεται στην αρχή της περιφερειακής σύγκλισης της χώρας με συστηματική προσπάθεια για τη μείωση των αποκλίσεων και ανισορροπιών που επικρατούν».
Τώρα, ο κ. Τσίπρας μας λέει πως «δημιουργούμε το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης, τη νέα επενδυτική μηχανή της επόμενης δεκαετίας. Με πρωτογενή κεφάλαια 12 δισεκατομμυρίων στην τετραετία: Ενάμισι δισεκατομμύριο τον χρόνο από το εθνικό σκέλος των δημοσίων επενδύσεων. 500 εκ από τη συμμετοχή εγχώριων επιχειρήσεων. Και ένα δισεκατομμύριο τον χρόνο από την ανακατεύθυνση των εσόδων από την Golden Visa. Όπου σταματάμε να πουλάμε τα σπίτια των παιδιών μας και αρχίζουμε να χρηματοδοτούμε τη δουλειά τους. Με μόχλευση ιδιωτικών κεφαλαίων, η επενδυτική ικανότητα μπορεί να προσεγγίσει εύκολα τα 25 δισεκατομμύρια στην τετραετία κάτι που μεταφράζεται σε δύναμη πυρός άνω των 50 δισεκατομμυρίων σε ορίζοντα δεκαετίας».
Τι είναι δέκα χρόνια μπροστά στην αιωνιότητα;
Με λίγα λόγια, για ό,τι δεν έπραξε ο κ. Τσίπρας ούτε στις πρώτες εκατό ώρες, ούτε στις πρώτες εκατό ημέρες, ούτε στα 4,5 χρόνια της «πρώτη φορά αριστεράς», τώρα μας βγάζει νέο χρονοδιάγραμμα. Όπως είπε στις 2 Σεπτεμβρίου στη ΔΕΘ, «τον πρώτο χρόνο οργανώνουμε τους στόχους και ωριμάζουμε τα έργα. Στην τετραετία θεμελιώνουμε τις νέες υποδομές. Στη δεκαετία αλλάζουμε τον παραγωγικό χάρτη της χώρας».
Πάει για δεκαετία ο άνθρωπος! Με το πάσο του! Να μην κουράζεται! Διότι, μην το ξεχνάμε, βαριέται κιόλας.
Επομένως έχει άπλετο χρόνο. Και μπορεί να υπόσχεται χωρίς να βάζει τις υποσχέσεις του στο προς αξιολόγηση πρόγραμμά του.
Μπορεί να λέει ότι θα προσλάβει 30.000 εκπαιδευτικούς, αλλά στο πρόγραμμά του αναφέρει ότι προσλήψεις θ’ αρχίσουν το… 2029!
Στο 2029 παραπέμπονται και οι υποσχέσεις για μηδενική συμμετοχή των συνταξιούχων στα φάρμακα, αλλά στην ομιλία του είπε πως «αλλάζουμε άμεσα και βάζουμε τέλος στη συμμετοχή των συνταξιούχων στα φάρμακα, μηδενική συμμετοχή, ούτε ένα ευρώ από την τσέπη του ασθενούς»!
Η δε μείωση της προκαταβολής φόρου για τα νομικά πρόσωπα στην οποία αναφέρθηκε, στο πρόγραμμα εμφανίζεται στο 2030.
Και οι γιατροί και νοσηλευτές δεν ξέρουν αν και πότε θα πάρουν την αύξηση που τους υποσχέθηκε, χρησιμοποιώντας την έκφραση «αυξάνουμε αρχικά, κατά μέσο όρο 500 ευρώ τον μήνα τις αποδοχές των γιατρών και νοσηλευτών». Από το πρόγραμμά του προκύπτει ότι θα δίνει 125 ευρώ τον χρόνο, εντός δηλαδή του εύρους μιας τετραετίας.
Τα ίδια και με τα 300 ευρώ το μήνα στους εκπαιδευτικούς που στην ομιλία του υποσχέθηκε επίσης «αρχικά»! Αλλά στο πρόγραμμα τα έχει κι’ αυτά μοιράσει στα τέσσερα χρόνια. Δηλαδή, 75 ευρώ τον μήνα!
Τα ίδια και με τα 500 ευρώ το μήνα προς 80.000 φοιτητές. Διαιρεί το ποσό των 400 εκατ. ευρώ σε τέσσερα χρόνια – άρα μιλάμε για 125 ευρώ τον μήνα!
Και όποιον κοροϊδέψει, κορόιδεψε!
Εκτός κι’ αν ξαναπάει Νομισματοκοπείο ή ανοίξει τις θυρίδες. Προς το παρόν, μόνο τις θυρίδες της μπουρδολογίας έχει ανοίξει για να περνάει ο καιρός.
Άλλωστε, τι είναι δέκα χρόνια μπροστά στην αιωνιότητα;
* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Liberal.gr
