Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις εν όψει των βουλευτικών εκλογών της 7ης Μαΐου, η Ουαλία βιώνει μία ιστορική πολιτική ανατροπή. Οι Εργατικοί, που κυβερνούν αδιαλείπτως από το 1999 και κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή πάνω από έναν αιώνα, καταρρέουν.
Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις των YouGov, More in Common και JL Partners δείχνουν το Εργατικό Κόμμα να λαμβάνει μόλις 13%-21%, πίσω από το Plaid Cymru (29%) και το Reform UK (27%-29%). Το Plaid Cymru (τοπικιστικό ουαλικό κόμμα) προβάλλεται ως το μεγαλύτερο κόμμα με 30-43 έδρες στο νέο, διευρυμένο Senedd των 96 εδρών, ενώ το Reform UK ακολουθεί με 28- 30 έδρες.
Οι Συντηρητικοί και οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες οδηγούνται σε ιστορική συντριβή, ενώ οι Πράσινοι ενισχύονται. Οι λόγοι της ανατροπής είναι πολλοί.
Πρώτα απ’ όλα, η «κόπωση εξουσίας»: οι Εργατικοί κυβερνούν 27 χρόνια και κατηγορούνται για χρόνια προβλήματα στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, την ακρίβεια και την οικονομική στασιμότητα. Η δυσαρέσκεια ενισχύθηκε από εσωτερικές κρίσεις και την αντίληψη ότι το Λονδίνο υπό τον Κιρ Στάρμερ αγνοεί τα ουαλικά ζητήματα. Πολλοί πρώην ψηφοφόροι του Εργατικού Κόμματος μετακινούνται στο Plaid Cymru για «υπεράσπιση της ουαλικής ταυτότητας», ενώ άλλοι, κυρίως από την παραδοσιακή Δεξιά, στρέφονται στο Reform UK λόγω μεταναστευτικού, αντίθεσης στα πράσινα μέτρα και διαμαρτυρίας.
Το νέο αναλογικό εκλογικό σύστημα και η αύξηση των εδρών ευνοούν την πολυδιάσπαση. Τι σημαίνει αυτό για το μέλλον; Πιθανότατα θα έχουμε τον πρώτο μη Εργατικό πρώτο υπουργό μετά την αποκέντρωση. Αν το Plaid Cymru (με πιθανή στήριξη των Πρασίνων) σχηματίσει κυβέρνηση, θα δούμε έμφαση σε κοινωνικές πολιτικές (παιδική φροντίδα, μείωση φτώχειας), ενίσχυση της ουαλικής ταυτότητας και διεκδίκηση περισσότερων αρμοδιοτήτων από το Λονδίνο, με άλλα λόγια βήματα προς μεγαλύτερη αυτονομία. Αν το Reform UK ισορροπήσει ή επηρεάσει, θα ενισχυθούν προτάσεις όπως μείωση φόρων και χαλάρωση περιβαλλοντικών στόχων.
Σε κάθε περίπτωση, η εποχή των μονοκομματικών κυβερνήσεων τελειώνει· θα χρειάζονται πλέον συμμαχίες και διαπραγματεύσεις.
Η ανατροπή αυτή σηματοδοτεί το τέλος της «κόκκινης Ουαλίας» και την είσοδο σε μια πιο ανταγωνιστική, πολυφωνική πολιτική σκηνή.
Για την περιοχή μπορεί να σημάνει ανανέωση αλλά και αβεβαιότητα.
Οσον αφορά το Ηνωμένο Βασίλειο, αποτελεί σίγουρα σοβαρό πλήγμα για τον Στάρμερ.
