Στις 7 Μαΐου διεξάγονται οι δημοτικές εκλογές στο Μπέρμιγχαμ, με όλες τις 101 έδρες σε ανανέωση.
Οι Εργατικοί, που κυβερνούν εδώ και 14 χρόνια, διαθέτουν σήμερα 52/99 έδρες, αντιμετωπίζουν όμως βαθιά κρίση εμπιστοσύνης λόγω απεργιών σκουπιδιών, χρεοκοπίας, αυξήσεων φόρων και κακής διαχείρισης.
Οι πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις και προβλέψεις δείχνουν συντριπτική ήττα για τους Εργατικούς. Το PollCheck (28 Απριλίου) προβλέπει No Overall Control (NOC): Συντηρητικοί 23 έδρες, Ανεξάρτητοι/Αλλοι 20, Πράσινοι 15 (+13), Reform 20 και Labour μόλις 10-14 ( περίπου 40 λιγότερες).
Η δημοσκόπηση Bombe είναι ακόμα πιο δραματική: Ανεξάρτητοι 31 έδρες (μεγαλύτερη ομάδα), Πράσινοι 22 (+20), Reform 19, Labour 11 και Συντηρητικοί 10.
Στο επίκεντρο βρίσκονται οι Πράσινοι και οι Ανεξάρτητοι μουσουλμανικής καταγωγής με προφίλ υπέρ της Παλαιστίνης. Οι Πράσινοι κατεβάζουν υποψήφιους σε όλες τις 101 έδρες για πρώτη φορά και διεκδικούν διψήφιο αριθμό κερδών, ενώ περίπου 71 Ανεξάρτητοι (πολλοί γύρω από Akhmed Yakoob, Shakeel Afsar και Workers Party) στοχεύουν τις εσωτερικές συνοικίες με μεγάλο μουσουλμανικό πληθυσμό (22% στην πόλη).
Δεν υπάρχει επίσημη προεκλογική συμμαχία, αλλά η μετεκλογική Green-Gaza coalition συζητείται έντονα. Με τις προβλέψεις, Πράσινοι και Ανεξάρτητοι (και πιθανώς Workers Party) μπορούν εύκολα να φτάσουν ή να ξεπεράσουν τις 51 έδρες για πλειοψηφία, ανατρέποντας την κυριαρχία των Εργατικών. Η συμμαχία θα ήταν ιστορική τομή καθώς θα συμμαχήσουν δύο κοσμοθεωρίες που μπορεί τώρα να συμπλεύσουν για την άνοδο στην εξουσία, αλλά οι διαφορές τους κοινωνικά είναι αγεφύρωτες.
Οι Πράσινοι προωθούν LGBT+ δικαιώματα, ενώ μεγάλο μέρος των Ανεξαρτήτων έχει συντηρητικές απόψεις. Η συμμαχία θα ενισχύσει σεκταριανή πολιτική, ταυτοτικό κατακερματισμό και «παράλληλες κοινωνίες», υπονομεύοντας την κοινωνική συνοχή, ενώ το Μπέρμιγχαμ αντιμετωπίζει ήδη κριτική για αποτυχημένη πολυπολιτισμικότητα. Υψηλή συγκέντρωση σε ορισμένες συνοικίες, γλωσσικά εμπόδια και χαμηλή κοινωνική ανάμειξη. Ένα Δημοτικό Συμβούλιο που θα φαίνεται να «υποκύπτει» σε θρησκευτικές πιέσεις μπορεί να ενισχύσει τον ριζοσπαστισμό τροφοδοτώντας παράλληλα αντίδραση από άλλες ομάδες.
Οι εκλογές του Μπέρμιγχαμ δεν αφορούν μόνο μια πόλη. Αν υλοποιηθεί η «πράσινη-μουσουλμανική» συνεργασία, θα γίνει πρότυπο για άλλα αστικά κέντρα, σηματοδοτώντας τη μετάβαση σε ρευστές, αξιακές συμμαχίες και μόνιμη αλλαγή του πολιτικού χάρτη.
