Η αλήθεια είναι ότι το έχουμε ως χώρα και ως πολίτες. Να πιανόμαστε από κάτι και να αρχίζουμε να συζητάμε τα ίδια ή να επαναλαμβάνουμε σχήματα του παρελθόντος. Γίνεται όμως πολλές φορές βαρετό. Σίγουρο είναι, πάντως, ότι δεν είναι αποδοτικό για κανέναν που έχει αυτή τη συνήθεια στην Πολιτική, γιατί για να «τσιμπήσεις» κάτι πρέπει να πείσεις την κοινωνία και αυτό δεν γίνεται αν επαναλαμβάνεις τα ίδια και τα ίδια ή δημιουργείς σενάρια που δεν στέκουν πουθενά.
Ας πάρουμε, για παράδειγμα, την «εν κινήσει» αλλαγή του Κ. Μητσοτάκη. Το διαβάζω, αν δεν κάνω λάθος, πάνω από έναν χρόνο. Είχαν προηγηθεί τα σενάρια ότι η κυβέρνηση θα πέσει, ότι είναι σε αποδρομή, ότι καταρρέει. Απ’ ό,τι βλέπω, δεν έπεσε, κι ας το έγραφαν συνέχεια σοβαρά ρεπορτάζ και το επαναλάμβαναν. Στις τελευταίες δε δημοσκοπήσεις, αυτή η κυβέρνηση, που θα έπρεπε να έχει πέσει από την εξουσία, συγκεντρώνει στην εκτίμηση ψήφου κατά μ.ό. κάπου εκεί στο 30%, με τα δύο κόμματα που ακολουθούν να βρίσκονται στο 16%-16,5% και στο 12%-12,5%. Κανείς δεν γνωρίζει το μέλλον, αλλά αυτά είναι ποσοστά με τα οποία δεν φαίνεται να κρίνεται η πρωτιά. Οι τόνοι μελάνι, οι χιλιάδες λέξεις και οι ρητορικές εξάρσεις ήταν αέρας. Καμία ουσία.
Από αυτό το σημείο, ακούραστοι όμως, συνεχίζουν με αυτή την εν κινήσει αλλαγή του Κ. Μητσοτάκη. Και δεν προκύπτει από τα δημοσκοπικά στοιχεία, δεν γίνεται όμως και πρακτικά. Το σενάριο λέει ότι θα έρθει ο Α. Σαμαράς, θα τσακίσει τα ποσοστά της ΝΔ και ότι δεν είναι απίθανο να δούμε τη ΝΔ να χάνει και τέσσερις και πέντε μονάδες, άρα θα πάει στο 25%-26%, αν δεν πάει και στο 24,5%, ώστε να μην πάρει ούτε μία έδρα από το bonus. Τότε, πάντα κατά το σενάριο, θα τον αλλάξουν στη ΝΔ και τότε θα συνεχίσουν ευτυχισμένοι. Ποιοι; Αυτοί που δεν θέλουν να βλέπουν τον Μητσοτάκη. Συγγνώμη, αλλά με βάση τα στοιχεία που βλέπουμε από τις έρευνες κοινής γνώμης, αυτά είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας, όχι πολιτικά σενάρια.
Ασφαλώς η ΝΔ βρίσκεται στο 30% και έχει αποθέματα να ανέβει, αλλά οπωσδήποτε έχει και περιθώρια να χάσει δυνάμεις. Πριν απ’ όλα γιατί βρίσκεται μπροστά σε μια τεράστια, πιθανά στην εξέλιξή της, ενεργειακή - οικονομική κρίση, που κανείς στον πλανήτη δεν μπορεί να προδιαγράψει αν θα είναι τσουνάμι ύψους ενός μέτρου ή δεκαπέντε. Και στις κρίσεις ή πέφτεις ή μπορεί και να εξυψωθείς. Όλα θα εξαρτηθούν από το πώς θα τη διαχειριστείς. Επίσης, θα επιδράσει και η παρουσία Σαμαρά, αν τελικά φτιάξει κόμμα, αλλά τα μέχρι τώρα στοιχεία δεν δείχνουν ούτε κάποιο κόμμα που θα πάρει κάποιο συγκλονιστικό ποσοστό ούτε ότι η ζημιά θα είναι τέτοιου βάθους και μεγέθους που θα φέρει ανακατατάξεις και θα κάνει τον πρωθυπουργό να τρέχει να κρυφτεί. Στην Ελλάδα ζούμε. Ξέρουμε, το δείχνουν και τα ίδια τα στοιχεία, ότι ένας όγκος αυτών που μπορεί να πάνε προς Σαμαρά δεν είχαν ψηφίσει ΝΔ ούτε στις Ευρωεκλογές. Έτσι, μπορεί να μιλάμε ότι σίγουρα θα επηρεάσει ποσοστά της ΝΔ, ότι θα επηρεάσει την αυτοδυναμία αλλά και άλλων κομμάτων και μάλιστα όχι μόνο κομμάτων δεξιά της ΝΔ.
Ας πάρουμε, λοιπόν, ότι φτάσαμε στις κάλπες και η ΝΔ, αντί να ανέβει, πέσει συγκριτικά με ό,τι βλέπουμε σήμερα, αλλά είναι με καθαρό ποσοστό πρώτη. Θα έχουμε τις διερευνητικές, που ξέρουμε ότι τρώνε συγκεκριμένες μέρες στην Ελλάδα, και ακολουθούν σε μετρημένες μέρες οι δεύτερες εκλογές, αφού το ΠΑΣΟΚ θα αρνηθεί κάθε συνεργασία με τη ΝΔ, όπως έχει ξεκαθαρίσει.
Θα θέσουν κάποιοι εντός της ΝΔ ζήτημα αλλαγής ηγεσίας που τους έχει χαρίσει πέντε νίκες σε Ευρωεκλογές και Βουλευτικές και ουσιαστικά θα είναι και πάλι νικητής; Συγγνώμη, αλλά άκυρο. Βέβαια, σε Δημοκρατία ζούμε. Μπορεί ο καθένας να πιστεύει ό,τι θέλει, αλλά και κάπου χρειάζεται και λίγη αυτοσυγκράτηση, κάπου πρέπει να υπάρχει και λογική. Όμορφα τα σενάρια, σεβαστά τα θέλω, αλλά υπάρχει και λογική. Εδώ ο Α. Σαμαράς πήρε 19% στις πρώτες εκλογές και δεν μίλησε κανείς, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ ούτε που ήθελαν να τον δουν και μετά έγινε πρωθυπουργός. Μια συμβουλή: Όποιος θέλει να ρίξει τον Μητσοτάκη, ένας τρόπος υπάρχει: να τον νικήσει στην κάλπη.
Όλοι έχουμε το χούι μας, αλλά κάποιες στιγμές πρέπει να σκεφτόμαστε τη σοβαρότητα των στιγμών και να μην σπαταλάμε φαιά ουσία και χρόνο για ευφάνταστα σενάρια, όπως και να μην επαναλαμβανόμαστε... Δεν θα ρίξει καμία κυβέρνηση η Γκίλφοϊλ, ούτε έχει νόημα να ξαναμιλάμε για το μπάζωμα για να κρυφτεί το ξυλόλιο, γιατί καταλάβαμε τι έγινε πέρυσι. Οι καταστάσεις είναι σοβαρές για τη χώρα, για να λέμε ή να ακούμε παραμύθια.
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Liberal.gr
