Οι... γιαλαντζί, τα αντίγραφα –καλής ή κακής ποιότητας– και οι εγγαστρίμυθοι γίνονται συχνά πυκνά τιμονιέρηδες της αντιπολίτευσης.
Σε κάθε ευκαιρία, ακόμη και εξ αφορμής των εθνικών θεμάτων και των αλλεπάλληλων... αιμορραγικών επεισοδίων για την ειρήνη και την ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή, αλλάζουν ρότα, ανέξοδα, αφού σε πολλές περιπτώσεις δεν χρεώνονται οι ίδιοι αυτά που λένε και το κοινό βλέπει να δρα μία μαριονέτα, με τις περισσότερες φορές να αγνοεί τον ηθοποιό που βρίσκεται από πίσω της και την κινεί.
Ο εγγαστρίμυθος στον κόσμο του θεάματος είναι άξιος θαυμασμού για την τεχνική του, η οποία κυρίως βασίζεται στην άσκηση των φωνητικών του χορδών. Ο εγγαστρίμυθος πολιτικός όμως είναι επικίνδυνος και καταστροφικός. Η υποκρισία, η διγλωσσία και τα fake news προκαλούν παραμορφώσεις της πραγματικότητας και διαμορφώνουν ένα σκηνικό που κυριαρχούν ο θόρυβος, η σύγχυση, ο θυμός, η πρόκληση...
Προσφιλές πεδίο δράσης, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εκεί που «σμιλεύεται» με 280 χαρακτήρες το πλέον πικρόχολο σχόλιο και η μοναδική αγωνία είναι να αυξηθεί ο αριθμός των likes. Θεσμοθετούν την αυθαιρεσία και γίνονται ένα μπουλούκι, που κάθε φορά προβάρει ένα φθηνό έργο, μία πρόχειρη και εγκληματικά ανόητη αφήγηση, με σκοπό την πολιτική εκπαραθύρωση του Μητσοτάκη.
Πώς το είχε πει ο αείμνηστος Σαββόπουλος, αναφερόμενος στην πρώτη φορά Αριστερά και στον Αλέξη Τσίπρα; «Δεν έχω καταλάβει ότι είμαστε έξι μήνες εκτός μνημονίου... Κυβερνούν εγγαστρίμυθοι του Ανδρέα Παπανδρέου. Άνθρωποι που τον μιμούνται».
Η κυβερνώσα Αριστερά... εξατμίζεται μέσα στο τοξικό σύννεφο της πολιτικής κενότητας και του λαϊκισμού, οι κάλπικοι εθνοσωτήρες πνίγονται στα κηρύγματά τους και οι γιαλαντζί πατριώτες μεταμορφώνονται σε ξεπεσμένους και κουρελήδες αρκουδιάρηδες.
Το μπουλούκι της αντιπολίτευσης, από την κακή κόπια του ΠΑΣΟΚ, τον... θνησιγενή ΣΥΡΙΖΑ και το... μουμιοποιημένο ΚΚΕ μέχρι την πολιτική Αμαζόνα Κωνσταντοπούλου και τα εξαπτέρυγα του εθνικισμού και της θρησκοληψίας, Βελόπουλο και Νατσιό, βγάζει νέο πρόγραμμα παραστάσεων.
Οι... θαυμαστές του Πούτιν
Ο ελληνικός λαός έδωσε μία αποφασιστική απάντηση στην εθνο-πατριδοκαπηλία και μάλιστα με τη νεοναζιστική της σφραγίδα, εκτοπίζοντας από την πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας το ακροδεξιό φασιστικό πολιτικό μόρφωμα της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή.
Ο ΣΥΡΙΖΑ –για να θυμηθούμε και την πρόσφατη ιστορία μας–, η κυβερνώσα Αριστερά, με ακαθόριστη πολιτική ταυτότητα, βαφτίζει κίνηση «ακροδεξιών» και «πατριδοκάπηλων» κάθε προσπάθεια αναχαίτισης της διαρκούς τουρκικής απόπειρας γκρεμίσματος των συνόρων του Έβρου και αναδιάταξης στις θαλάσσιες ζώνες του Ανατολικού Αιγαίου.
Κατά την προσφιλή τακτική της, δημιουργεί φανταστικούς δονκιχωτικούς εχθρούς και βαπτίζει «ακροδεξιό» και «φασίστα» όποιον γκρεμίσει το νοσηρό όνειρο του... χαλίφη Ερντογάν, να καταργήσει τα σύνορα του Έβρου, να προσεταιριστεί τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης και να τη μετατρέψει, μαζί με παρόμοιες μειονότητες της Βαλκανικής, σε κατακτητική εμπροσθοφυλακή ενός εν δυνάμει χαλιφάτου της Άγκυρας, που θα εκτείνεται από τις επαρχίες του Πόντου μέχρι και τις ακτές του Μαυροβουνίου.
Με τον Έβρο οι μάσκες έπεσαν... για την «κακοποίηση» μεταναστών, στο όνομα της fake μικρής Μαρίας και για τη σύνθεση των πολιορκητών του Έβρου.
Οι βιαίως εγκλεισμένοι από τον τουρκικό στρατό παράνομοι μετανάστες, ακριβώς αντίκρυ από την Ελλάδα, ζουν υπό άθλιες συνθήκες. Στον αντίποδα, οι στρατιές των παρακρατικών Τούρκων μισθοφόρων ζουν σε συνθήκες πλούτου, εφορμούν, πυρπολούν, καταστρέφουν τα σύνορα και κακοποιούν πρόσφυγες και μετανάστες.
Στην πρακτική του Ερντογάν να ελέγξει και να καταλύσει την ευρωπαϊκή κυριαρχία στα σύνορα του Έβρου, τα στοιχεία του εθνομηδενιστικού εγχώριου μπλοκ τηρούν σιγήν ιχθύος.
Αντίθετα, οι αριστερόστροφοι εξ αυτών εμφανίζονται λαλίστατοι όταν ρίχνουν λάσπη στο Λιμενικό ότι δήθεν διεμβολίζει πλοιάρια με μετανάστες στο Αιγαίο.
Οι ακροδεξιόστροφοι έχουν και αυτοί τα δικά τους... άνθη του κακού. Ζηλωτές μίας στρεβλής αντίληψης της Ορθοδοξίας, έμποροι «απόκρυφων» επιστολών, αρχαιόπληκτοι και γενο-λάτρες, χριστιανοί και παγανιστές, ρωσόφιλοι υπερασπιστές ιμπεριαλιστικών πολέμων, αλλά και... απόκληροι πολιτευτές που αναζητούν πολιτικό αφήγημα στα βρόμικα νερά της διαστρεβλωμένης ιστορίας.
Στην παρούσα συγκυρία με τον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν και τις εκφρασμένες απειλές και επιθέσεις στην Κύπρο, οι πατριδοκάπηλοι και υμνητές του Πούτιν αμφισβητούν την υποχρέωση της χώρας να χτίσει άμυνα για τα κυριαρχικά της δικαιώματα και για την περιφρούρηση των συνόρων της Ευρώπης.
Οι εξελίξεις έφεραν Αθήνα και Λευκωσία ενώπιον της... ιστορικής αλήθειας. Το 1974, πέρα από τους όποιους προδότες, υπήρχαν και οι... διεκπεραιωτές. Αυτοί που έγιναν εργαλειοθήκη για την ανατροπή του Μακάριου και συνέδραμαν να ανοίξει η κερκόπορτα για να εισβάλει ο Αττίλας. Τέτοιοι «χρήσιμοι ηλίθιοι» υπάρχουν και σήμερα.
Είναι αυτοί που υποστηρίζουν ή υπαινίσσονται ότι η Ελλάδα πήγε στην Ανατολική Μεσόγειο για να προστατεύσει τις βρετανικές βάσεις κι όχι την Κύπρο! Αυτοί που κουνάνε το δάχτυλο, λέγοντας ότι η Ελλάδα έστειλε F-16 στη Βουλγαρία και όχι στη Βόρεια Ελλάδα.
Οι εκπρόσωποι ποικίλων μικρών δήθεν «πατριωτικών» κινημάτων, που φιλοδοξούν να εγγραφούν ως οι... Ζορό του νεο-εθνολαϊκισμού. Αυτοί που πίνουν νερό στο όνομα του Πούτιν και γίνονται εύκολα μαριονέτες του.
«Πατριώτες της φακής» που δεν διστάζουν να παραμορφώσουν την πραγματικότητα και να γίνουν παραχαράκτες της ιστορίας. Της ιστορίας που είναι γεμάτη από τραγικούς πολέμους, τους οποίους προκάλεσαν οι... λαθρέμποροι ιδεολογημάτων, λόγω της αμηχανίας, της ενόχλησης και εν κατακλείδι της πολιτικής αδυναμίας τους.
Και... ξέπεσαν να τροφοδοτούν συστηματικά την «πατριωτική» τους «λαγνεία», ως... πολιτικό «οιστρογόνο».
