Η αναφορά του Αλέξη Τσίπρα στον τραυματισμό του Γιάννη Κωνσταντέλια και τον Κυριάκο Μητσοτάκη δείχνει ότι δεν έχει αλλάξει στο παραμικρό.
Όσο και αν επιχειρείται από πολλές πλευρές να εμφανιστεί ο Αλέξης Τσίπρας ως κάτι καινούργιο ή έστω ως πολιτικός που έχει… αλλάξει, η πραγματικότητα και η συμπεριφορά του δείχνουν ότι μόνο αυτό δεν έχει συμβεί.
Μπορεί να επιχειρεί να ρίξει τους τόνους ή να τους κρατήσει πιο χαμηλά από το παρελθόν, εν τούτοις δεν μπορεί να συγκρατηθεί. Η αναφορά του στον βαρύ τραυματισμό του και η προσπάθεια που έκανε να τον συνδέσει με τον Κυριάκο Μητσοτάκη δείχνει πως η σχέση που είχε αναπτυχθεί με τα τρολ του Διαδικτύου δεν ξεπεράστηκε ποτέ.
Επιχείρησε να το θέσει ως χιουμοριστική αναφορά. Το έχει κάνει πολλάκις στο παρελθόν με άλλα θέματα, όπως για παράδειγμα τότε που έλεγε ότι οι μολότοφ είναι επικίνδυνες ανάλογα με την πλευρά που βρίσκεται κάποιος. Πολλά τα παραδείγματα και κατά καιρούς αρκετές οι αναφορές που τον ταύτιζαν με διάφορες τρολιές έμμισθων –κατά πολλούς– χρήστων στα σόσιαλ μίντια.
Και ναι μεν μπορεί αυτό να αρέσει στους οπαδούς του –όπως και όλα όσα έκανε στο παρελθόν–, όμως μόνο θετικές δεν μπορεί να είναι για τον ίδιο τέτοιες αναφορές την ώρα που θέλει να εμφανιστεί ως κάτι καινούργιο, αφού επιβεβαιώνει όλους όσοι υποστηρίζουν πως παραμένει αμετανόητος θιασώτης μιας τακτικής που ξεκινά από τον λαϊκισμό και φτάνει μέχρι τις προσβολές σε προσωπικό επίπεδο πολιτικών αντιπάλων.
Το χειρότερο για τον ίδιο είναι πως δείχνει ότι δεν έμαθε τίποτα. Ούτε από τις πολιτικές ήττες ούτε από το γεγονός ότι οι πολίτες γύρισαν την πλάτη στην τοξικότητα. Η ατάκα του για τον Κωνσταντέλια –τον πόνο και την αγωνία του οποίου δεν σεβάστηκε– και για τον πρωθυπουργό αποτελούν το καλύτερο παράδειγμα.
