Ως πρωθυπουργός ο Τσίπρας διέλυσε τη μεσαία τάξη και σχεδόν εξαφάνισε τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, αλλά το rebranding τον… άλλαξε.
Αναζητώντας ψηφοφόρους ο Αλέξης Τσίπρας ως πρόεδρος του κόμματος ΕΛΑΣ και όχι ως πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην πρωθυπουργός της συγκυβέρνησης με τους ΑΝΕΛ επιχειρεί να προσεγγίσει τη μεσαία και τη μικρομεσαία τάξη.
Στο πλαίσιο αυτό τάζει και πάλι τα «πάντα όλα» αν και ως πρωθυπουργός έβαλε ταξικό πρόσημο στην αφαίμαξη του χώρου φορολογώντας ό,τι πετάει και ό,τι περπατάει, με αποτέλεσμα η μεσαία τάξη να φτάσει στα όρια της επιβίωσης. Και αυτό έγινε με σχέδιο δεδομένου ότι το σόου της δήθεν «διαπραγμάτευσης» και το χαμένο πρώτο 6μηνο του 2015 με τις δημιουργικές ασάφειες και τις θεωρίες παιγνίων στήθηκε για να πειστούν αυτοί που θα χτυπούσαν τα νταούλια και να χορεύουν οι αγορές.
Η παρουσία του στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών συνοδεύτηκε με έναν σκασμό υποσχέσεις για όσα θα κάνει και με επανάληψη δήθεν δεσμεύσεων περί πατριωτικών φόρων με τους παρευρισκόμενους να τον κοιτούν αποσβολωμένοι την ώρα που δήλωνε θιασώτης προτάσεων που παραπέμπουν σε αυταπάτες χειρότερες από αυτές του 2015 δεδομένων των συνθηκών που έχουν διαμορφωθεί διεθνώς.
Το γεγονός ότι ο ίδιος έχει αφήσει στο περίμενε ή στο «δεν σας θέλω» αυτούς που αποτελούσαν τα υπουργικά του συμβούλια την ώρα που δηλώνει περήφανος διότι έσωσε τη χώρα δεν αποτέλεσε αντικείμενο της συζήτησης στο Επιμελητήριο. Ούτε φυσικά αν η στροφή που επιχειρεί στο κέντρο προϋποθέτει πρώτα να περάσει από την Αριστερά όπως δήλωνε στο πρόσφατο παρελθόν.
Όπως και να το κάνει κανείς πάντως το να επιχειρεί να πείσει τη μεσαία τάξη ο Αλέξης Τσίπρας ότι θα δώσει το «οξυγόνο που χρειάζεται» με λεφτά από το λεφτόδεντρο περισσότερο προκαλεί αναταραχή και λιγότερο σιγουριά. Το παρελθόν άλλωστε τον κυνηγά πολύ περισσότερο όταν το επικαλείται και ο ίδιος.
