Το Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ ήταν προγραμματισμένο για σήμερα. Τελικά μετατέθηκε για την Παρασκευή.
Όχι επειδή προέκυψε κάποια έκτακτη πολιτική ανάγκη, αλλά επειδή στη Χαριλάου Τρικούπη θέλουν να έχουν στα χέρια τους όσο το δυνατόν περισσότερες δημοσκοπήσεις. Πρόκειται για μια λεπτομέρεια που λέει πολλά για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Η συνεδρίαση αναμένεται να επικυρώσει τη δημιουργία μιας «σκιώδους κυβέρνησης» από τον Νίκο Ανδρουλάκη. Μόνο που εδώ αρχίζει το πολιτικό παράδοξο.
Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται στις περισσότερες μετρήσεις να δίνει μάχη ακόμη και για την τρίτη θέση, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις βρίσκεται χαμηλότερα. Την ίδια ώρα, μετά τις τελευταίες αποχωρήσεις και ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών, οι ανεξάρτητοι αποτελούν πλέον μεγαλύτερη κοινοβουλευτική δύναμη από το ίδιο το ΠΑΣΟΚ.
Βεβαίως, ο Κανονισμός της Βουλής αναγνωρίζει το ΠΑΣΟΚ ως αξιωματική αντιπολίτευση. Όμως αυτό οφείλεται στην κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ και όχι σε κάποια εκλογική επικράτηση της Χαριλάου Τρικούπη. Είναι μια θεσμική πραγματικότητα που δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη κοινωνική και πολιτική δυναμική.
Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι ο κ. Ανδρουλάκης θυμήθηκε να συγκροτήσει «σκιώδη κυβέρνηση» έπειτα από τρία χρόνια στην ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αν πράγματι θεωρούσε αναγκαίο ένα τέτοιο εργαλείο πολιτικής πίεσης, γιατί δεν το έκανε νωρίτερα; Γιατί περίμενε τη στιγμή που το κόμμα του καταγράφει τη μεγαλύτερη αμφισβήτηση της τελευταίας περιόδου;
Η απάντηση βρίσκεται πιθανότατα στην εσωκομματική αναταραχή. Αντί να καθορίζει ο ίδιος την ατζέντα, εμφανίζεται να ακολουθεί τις εξελίξεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι δηλώσεις του Χάρη Δούκα. Ο δήμαρχος Αθηναίων πρωταγωνίστησε στο συνέδριο απαιτώντας να αποκλειστεί κάθε προοπτική συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία. Σήμερα, ο ίδιος άνθρωπος εισηγείται δημόσια συνεργασία με τον Αλέξη Τσίπρα.
Με ποιον ακριβώς; Με τον πολιτικό που επιχείρησε να παρουσιάσει κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ ως πρωταγωνιστές της σκευωρίας Novartis και έφτασε να στοχοποιήσει προσωπικά τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Αν αυτή είναι η στρατηγική συνέπεια που οραματίζεται η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, τότε οι ψηφοφόροι έχουν κάθε λόγο να προβληματίζονται.
Οι δημοσκοπήσεις είναι αμείλικτες. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξακολουθεί να κυριαρχεί στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης συχνά καταγράφει επιδόσεις χαμηλότερες ακόμη και από τα ποσοστά του κόμματός του. Και ενώ η χώρα αναζητά πειστική εναλλακτική πρόταση εξουσίας, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ παρουσιάζει μια «σκιώδη κυβέρνηση» χωρίς να έχει καταφέρει να πείσει ότι μπορεί να ηγηθεί ούτε της πραγματικής αντιπολίτευσης.
Ίσως τελικά το μοναδικό στοιχείο που δεν είναι σκιώδες σε αυτή την υπόθεση να είναι το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγήσει το κόμμα του.
