Υπάρχουν λάθη, υπάρχουν παραλείψεις και υπάρχει και η περίπτωση του Νίκου Ανδρουλάκη.
Διότι όταν ένας πολιτικός αρχηγός «ξεχνά» να δηλώσει περίπου 1 εκατομμύριο ευρώ σε λογαριασμούς εξωτερικού στο Πόθεν Έσχες του, τότε δεν μιλάμε για μια απλή αβλεψία. Μιλάμε για πολιτικό αυτογκόλ μεγατόνων. Και μάλιστα από τον άνθρωπο που εμφανίζεται ως σημαιοφόρος της διαφάνειας, της θεσμικής σοβαρότητας και της ηθικής ανωτερότητας στην πολιτική ζωή.
Η δικαιολογία ότι «έφταιξε ο λογιστής» ακούστηκε περισσότερο σαν πρόχειρη γραμμή άμυνας παρά σαν σοβαρή εξήγηση από έναν άνθρωπο που διεκδικεί την πρωθυπουργία της χώρας. Ειδικά όταν πρόκειται για λογαριασμούς εξωτερικού, οι οποίοι δεν αντλούνται αυτόματα από το σύστημα. Δεν εμφανίζονται μαγικά στην δήλωση. Ο υπόχρεος πρέπει να προσκομίσει ο ίδιος τα στοιχεία από τις ξένες τράπεζες, τα υπόλοιπα και τις κινήσεις, ώστε να καταχωρηθούν χειροκίνητα. Άρα κάποιος είτε δεν τα έδωσε είτε δεν έλεγξε τι τελικά κατατέθηκε. Και στις δύο περιπτώσεις, η πολιτική ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στον κ. Ανδρουλάκη.
Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι το ίδιο το γεγονός ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να διατηρεί τόσο μεγάλα ποσά σε ξένες τράπεζες. Το επιχείρημα ότι οι λογαριασμοί αυτοί υπήρχαν επειδή πληρωνόταν από την Ευρωβουλή θα είχε βάση… αν βρισκόμασταν στο 2022. Όμως ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν είναι ευρωβουλευτής από το 2023. Άρα γιατί παραμένουν εκεί περίπου 1.076.000 ευρώ;
Πολλοί πολίτες θεωρούν αυτονόητο ότι οι Έλληνες πολιτικοί οφείλουν να κρατούν τα χρήματά τους στις ελληνικές τράπεζες, ειδικά όταν ζητούν από την κοινωνία να εμπιστευτεί την οικονομία και το τραπεζικό σύστημα της χώρας. Διότι όταν ο αρχηγός κόμματος κρατά ένα τόσο μεγάλο ποσό στο εξωτερικό, το μήνυμα που εκπέμπεται είναι απλό: «εσείς να εμπιστεύεστε την Ελλάδα, εγώ πάντως κρατάω μια πισινή».
Φυσικά, αν κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί σε πολιτικό αντίπαλο του ΠΑΣΟΚ, η Χαριλάου Τρικούπη θα μιλούσε ήδη για σκοτεινές διαδρομές, για θεσμική εκτροπή και για μείζον πολιτικό θέμα. Τώρα όμως ξαφνικά όλα λύνονται με μια συμπληρωματική δήλωση και μια συγγνώμη προς τον λογιστή που βρέθηκε βολικός για τον ρόλο του αποδιοπομπαίου τράγου.
Το πιο ανησυχητικό δεν είναι καν το εκατομμύριο. Είναι η εικόνα προχειρότητας. Διότι ένας άνθρωπος που θέλει να κυβερνήσει την Ελλάδα δεν γίνεται να μην ελέγχει ούτε το ίδιο του το Πόθεν Έσχες πριν το καταθέσει. Αν δεν μπορεί να κάνει διπλό τσεκ σε μια δήλωση περιουσιακής κατάστασης, φανταστείτε τι μπορεί να γίνει όταν περάσει από τα excel του λογιστή… στα δημόσια οικονομικά της χώρας.
