Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σφραγίζει μια ακόμη φορά το διαβατήριο αξιοπιστίας με μέτρα για τη στήριξη της κοινωνίας.
Με ημερομηνίες, «ονόματα» και… διευθύνσεις των κοινωνικών ομάδων ο πρωθυπουργός από το βήμα της ΔΕΘ έδειξε γιατί παραμένει κυρίαρχος στο πολιτικό σκηνικό παρουσιάζοντας το όραμα για την Ελλάδα του 2030, που συνοδεύτηκε από σειρά μέτρων στο πλαίσιο ενίσχυσης της κοινωνίας –στο σύνολό της– αλλά και από δεσμεύσεις χρονικές ως προς την υλοποίησή τους.
Δεν είναι μόνο τα μέτρα που ανακοίνωσε κάνοντας πράξη ένα χρόνιο σύνθημα που πολλοί έχουν χρησιμοποιήσει, δηλαδή το «δίκαιη ανάπτυξη για όλους», δείχνοντας ότι η ανάπτυξη της οικονομίας, η σταθερότητα αλλά και η ασφάλεια δύναται να δημιουργήσουν τις συνθήκες στήριξης της κοινωνίας.
Το ημερολόγιο υλοποίησης των δεσμεύσεων ξεκινά από τις 25 Σεπτεμβρίου και ολοκληρώνεται στα τέλη Δεκεμβρίου. Είναι συγκεκριμένο και οι πολίτες το έχουν μπροστά τους για να κρίνουν αφού συγκρίνουν την πραγματικότητα με τις αυταπάτες που μετατρέπονται σε πολιτικές απάτες και κοροϊδία.
Και είναι αυτό το σημείο που κάνει τη διαφορά και έρχεται να αναδείξει τους λόγους για τους οποίους, στον δρόμο προς την ολοκλήρωση της δεύτερης κυβερνητικής θητείας του, παραμένει καταλληλότερος για τη θέση του πρωθυπουργού, δείχνοντας παράλληλα ότι λειτούργησε με γνώμονα την ευημερία των αριθμών ώστε αυτή να μετατραπεί σε ευημερία των πολιτών.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατάφερε στη θητεία του να δημιουργήσει ανάπτυξη, νέες θέσεις εργασίας, να ασφαλίσει τη χώρα αμυντικά και διπλωματικά, να τη μετατρέψει σε ενεργειακό κόμβο. Τώρα στον δρόμο για τις επόμενες εκλογές δίνει το στίγμα του σχετικά με το πώς θα οδηγηθεί στην επόμενη ημέρα με μια νέα σελίδα που φτάνει στο τέλος μιας ακόμη τετραετίας για να υλοποιηθεί ένα πρόγραμμα που όμοιό του δεν υπήρξε τα χρόνια της μεταπολίτευσης.
Με μέτρα τόνωσης του εισοδήματος κάθε πολίτη χωριστά από τη μία και με διαρκή ανάταξη της οικονομίας, στέλνει μήνυμα για το πώς η χώρα θα κινηθεί στο μέλλον. Έχοντας δώσει διαπιστευτήρια τα προηγούμενα χρόνια, σφραγίζει το διαβατήριο της επόμενης.
Η διαφορά είναι εμφανής ως προς τις δεσμεύσεις με συγκεκριμένες ημερομηνίες από τη μια πλευρά και από την άλλη στην αντίπερα όχθη με υποσχέσεις σε μια λογική του δώσ’ τα όλα από την αντιπολίτευση που βρίσκεται σε έναν διαρκή ανταγωνισμό πλειοδοσίας.
Το δίλημμα που θα τεθεί είναι σαφές και οι πολίτες θα κρίνουν. Και κάπου εκεί οι συγκρίσεις είναι καταλυτικές.
