Ο Νίκος Καρανίκας έβαλε στη θέση της τη Δέσποινα Κουτσούμπα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Η Δέσποινα Κουτσούμπα υπερασπίστηκε τα σκηνικά βίας κατά του Άδωνι Γεωργιάδη, καθώς οι περισσότεροι τραμπούκοι ήταν συνδικαλιστές και στελέχη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Τι περίεργο θα πει κανείς.
Κι επειδή η Δέσποινα Κουτσούμπα, η οποία το παιζει τιμητής των πάντων, επιτέθηκε και στον Νίκο Καρανίκα, ο τελευταίος της έδωσε την απάντηση που της αξίζει. Με επιχειρήματα και λογική.
Η απάντηση Καρανίκα
Όπως αναφέρει ο Νίκος Καρανίκας στη μακροσκελή ανάρτησή του, συνδικαλισμός δεν σημαίνει ούτε γροθιές, ούτε βία, ούτε τραμπουκισμοί, ούτε προπηλακισμοί. Και μάλλον η Δήμητρα Κουτσούμπα έχει μπερδέψει το συνδικαλισμό και την πολιτική με τη βία και το έγκλημα.
Όπως αναρωτιέται εύστοχα ο Νίκος Καρανίκας «δηλαδή τι θέλουν; Θέλουν να πλακώνουν στο ξύλο τους πολιτικούς τους αντιπάλους που έχουν εκλεγεί πλειοψηφικά απλά και μόνο γιατί διαφωνούν;».
Δυστυχώς αυτή είναι η νοοτροπία όλων αυτών. Ιδίως όταν βλέπουν ότι συντελείται πρόοδος στο ΕΣΥ, επομένως πρέπει να φωνάζουν ακόμη περισσότερο για να έχουν λόγο. Όπως γράφει όλα αυτά είναι απαξίωση των θεσμών και προτείνουν τραμπουκισμό αντί για περισσότερη δημοκρατία και συμμετοχή.
Μάλιστα τονίζει ότι όλοι αυτοί αποτελούν μια χυδαία μειοψηφία, μια σέχτα υπερόπτων που αδιαφορεί για τη δημοκρατία, το διάλογο, τα επιχειρήματα και το λαό και επιλέγει τη βία, τις απειλές και τις ύβρεις.
Η αναφορά στην Κουτσούμπα
Μάλιστα ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη Δέσποινα Κουτσούμπα, λέγοντας ότι αποτελεί μέλος ενός κόμματος που πήρε μόλις 18.000 ψήφους στις εκλογές, δηλαδή 0,3%. Και προσπαθούν να εμφανιστούν ως πλειοψηφία και να επιβάλλουν την άποψή τους με τη βία και το ζόρι.
Μάλιστα τονίζει ότι αυτοαποκαλείται Αριστερή και προβαίνει σε όλες αυτές τις πράξεις με το δικαίωμα που της δίνει η φιλελεύθερη δημοκρατία, την οποία εχθρεύεται. Και άντε να του δώσεις άδικο.
Και όπως πολύ σωστά γράφει, αυτή η τραμπούκικη συμπεριφορά είναι χαρακτηριστικό αυτής της παράταξης, η οποία δεν πείθει την κοινωνία και αποτελείται από ανιστόρητους, αμόρφωτους και αμοραλιστές που παρακμάζουν στην αυτοαναφορικότητά τους, τη βία και τις απειλές.
Και καταλήγει ότι όλοι αυτοί, όπως και η Δέσποινα Κουτσούμπα, βελάζουν δυνατά διότι καταλαβαίνουν ότι τελειώνουν. Ο Νίκος Καρανίκας έχει βάλει δύσκολα στους εξάλλους Αριστερούς με το μεστό του λόγο.
Ακολουθεί η σχετική ανάρτηση:
«Ή με την δημοκρατία ή με τις γροθιές και τα ματ.
Ή με το μαζικό κίνημα ή με τις σέχτες.(σε2’)
Αυτή η κυρία τι θέλει να μας πει;
Θεωρεί ότι συνδικαλισμός είναι οι γροθιές, ο τραμπουκισμός, ο προπηλακισμός, η μπρουτάλ αρσενική επιθετικότητα και μάλιστα από μια χυδαία μειοψηφία των συνδικαλισμένων εργαζόμενων;
Ότι αν είσαι γιατρός και επιστήμονας επιτρέπεται να είσαι και τραμπούκος μπρουταλ αρσενικός;
Μας λέει δηλαδή ως μέλος ενός κόμματος εξωκοινοβουλευτικού που αποτελεί μια χυδαία μειοψηφία που ο λαός τους απαξιώνει ότι έχει το δικαίωμα και το δίκιο να προπηλακίζουν εκλεγμένο εκπρόσωπο της κυβέρνησης γιατί διαφωνούν μαζί του.
Ακόμα και δίκιο να έχουν οι αγωνιζόμενοι ιατροί και νοσηλευτές αυτό δεν τους δίνει το δικαίωμα να επιβάλουν την άποψη τους με γροθιές και προπηλακισμούς.
Ας κάνουν απεργία.
Αυτό είναι το όπλο του εργάτη.
Αν έχεις δίκιο το διεκδικείς με όρους πλειοψηφίας ειδάλλως είσαι μια σέχτα υπεροπτών που αδιαφορεί για την δημοκρατία και τον λαό και αντί να επιλέξει τον διάλογο, τα επιχειρήματα, το αντιπαράδειγμα και την πειθώ επιλέγει την μπρουταλ αρσενική βία της σέχτας της.
Δηλαδή τι θέλουνε;
Θέλουν να πλακώνουν στο ξύλο τους πολιτικούς αντιπάλους που έχουν εκλεγεί πλειοψηφικά απλά και μόνο γιατί διαφωνούν;
Θέλουν να απαξιώσουν τους θεσμούς όπως οι ακροδεξιοί λαϊκιστές και οι Φασιστες ή να τους εμπλουτίσουν με περισσότερη δημοκρατία και συμμετοχή;
Τι προτείνουν; Αυτή η παρακμιακιά συνδικαλίστρια της αρχαιολογίας τι πρότεινε δηλαδή;
Προτείνει τραμπουκισμό;
Να βγουν επίσημα τα κόμματα- σέχτες- να το ανακοινώσουν άμα είναι σοβαροί και άμα τολμάνε προφανώς.
Αντε, περιμένουμε.
Η συγκεκριμένη κυρία είναι μέλος ενός κόμματος που είναι ενότητα μικρών κομμάτων που πανελλαδικά στις εκλογες όλοι μαζί πήραν 18.001 ψήφους δηλαδη 0,31 %.
Εγω μόνος μου περισσότερο θα έπαιρνα 🤣🤣. Ετσι λέω όταν θέλω να γελάσουμε.
Αυτοαποκαλούνται αριστεροί αυθαίρετα αλλά με το δικαίωμα που τους παρέχει η φιλελεύθερη αστική δημοκρατία.
Αυτή η δημοκρατία που απαξιώνουν τους επιτρέπει να υπάρχουν και έτσι κάνει η δημοκρατία.
Αυτή η κομματική σέχτα που λειτουργεί ως παρέα κατάφερε στον συνδικαλισμό να έχει την δική της αντιπροσώπευση και υπάρχουν έχοντας εκλέξει μια έδρα στο Νοσοκομείο που διαδήλωναν.
Δηλαδή και στα εργασιακά όπως και στα πολιτικά αποτελούν μια μειοψηφία. Δεν πείθουν.
Ο υπουργός έκανε λάθος που τους χαρακτήρισε ως κομμουνιστές.
Δεν είναι κομμουνιστές.
Είναι πρώην κομμουνιστές & κάτι τροτσκιστές. Οχι κομμουνιστές.
Οπως λέει και ο γάλλος φιλόσοφος Αλαίν Μπαντιού στο βιβλίο του «Κομμουνιστική υπόθεση», Κομμουνιστές είναι τα μέλη του ΚΚ και μόνο αυτοί.
Αρα και στην Ελλάδα κομμουνιστές είναι τα μέλη του ΚΚΕ και όχι αυτές οι σέχτες αριστεριστών. Πρώην ΚΚΕ.
Τεράστια διαφορά.
Αν είχαν κάτι ενδιαφέρον να πουν οι αριστεριστές στους εργαζόμενους θα τους στήριζαν οι προλετάριοι και δεν θα αποτελούσαν το 0,..%.
Αυτή η τραμπούκικη συμπεριφορά είναι χαρακτηριστικό αυτής της παράταξης - παρέας που δεν είναι με την δημοκρατία αλλά με τον τραμπουκισμό και τα μπράτσα των μπρουτάλ προσβάλλοντας την ιστορία και των αριστεριστών.
Αυτό συμβαίνει όταν έχουμε φανατισμό με ανιστόρητες πολιτικά που είναι αμόρφωτες αλλά με πτυχία και μεταπτυχιακά.
Και είναι τζάμπα μάγκες οι τραμπούκοι γιατί δεν συγκρούονται όπως οι κοινωνικοί αγωνιστές που υπερασπίζονται τον τόπο τους, ούτε όπως οι αναρχικοί και οι αντιεξουσιαστές που συγκρούονται μετωπικά με τα Ματ σεβόμενοι τους «άμαχους και δεν εκμεταλλεύονται μια διαδήλωση εργατών- συνδικαλιστών.
Είναι αυτόνομοι.
Αλλά για να μην τους αδικώ όλους και όλες, οι συνδικαλιστές αυτής της κομματικής παρέας στην εκπαίδευση έχουν καλύτερη παρουσία και ήθος.
Δεν είναι όλοι ίδιοι.
Επίσης ένα μικρό κόμμα (ΝΑΡ) αυτής της κομματικής ενότητας αυτής της παρακμιακιάς ήταν σύντροφοι μου στο ΚΚΕ -ΚΝΕ μέχρι το 1992 και αν και διαφώνησα μαζί τους έχουν ακόμα αυτήν την ηθική και την αξιοπρέπεια των κομμουνιστών και είναι φίλοι μου, τους σέβομαι.
Η νεότερη γενιά αριστεριστών όπως φαίνεται από αυτήν την φανατισμένη ανιστόρητη & την παρέα της είναι πολιτικά αμόρφωτοι, αμοραλιστές, μικροαστοί και παρακμάζουν μέσα στην αυτοαναφορικότητα και την υπεροψία τους.
Λοιπον για να το τελειώνω εδώ και να μην επανέλθω το κλείνω λέγοντας ότι η δημοκρατία έχει το βάρος της κατανόησης και αποδοχής των συσχετισμών και ότι αυτά αλλάζουν με συζήτηση, με επιχειρήματα, με πράξεις, με αντιπαραδείγματα και όχι με πραξικοπήματα, ούτε με την βία και την μπρουταλ αρσενική εικόνα εκφοβισμού.
Ισοτητα και Ελευθερία.
Προσωπικά συμμετείχα όλα μου τα χρόνια στα κινήματα, τα εργατικά και τα κοινωνικά.
Αλλά ποτέ δεν επιτεθήκαμε σε εκλεγμένους υπουργούς που έκαναν επίσκεψη στον χώρο εργασίας -μου.
Η σύγκρουση ήταν πάντα με τα ΜΑΤ και ήταν για ζητήματα που δεν εμπλέκονταν ο συνδικαλισμός, δεν ήταν υπόθεση συσχετισμών αλλά καθαρά για λόγους ύπαρξης.
Για λόγους αλληλεγγύης.
Συγκρουστήκαμε σε διαδηλώσεις εναντίον του Νεοφιλελευθερισμού και της διάσκεψης τους σε Ελλάδα κα Ευρώπη.
Συγκρουστήκαμε γιατί υπερασπιζόμασταν μια κατάληψη δημόσιου χώρου που είχε αποκτήσει κοινωνικό χαρακτήρα.
Συγκρουστήκαμε και υπερασπιστήκαμε τον πολιτισμό ενός τόπου και διαφωνούσαμε με την καταστροφή που παίρνει την μορφή την ανάπτυξης όπως η εξόρυξη χρυσού στην Χαλκιδική κτλ.
Συγκρουστήκαμε γιατί δεν μας επέτρεπαν να ασκήσουμε το δημοκρατικό μας δικαίωμα να πάμε κάπου.
Δεν συγκρουστήκαμε για να μη πάει κάποιος υπουργός στον φυσικό του χώρο.
Εχω συλληφθεί δεκάδες φορές γιατί δεν έτρεξα να το αποφύγω καθώς ήμουν στην πρώτη γραμμή και έχω πάει κρατητήρια και έχω μπει και στη φυλακή αρκετούς μήνες για λόγους ιδεολογικούς αλλά ποτέ δεν επιτέθηκα στην δημοκρατία.
Ζήταγα περισσότερη δημοκρατία.
Δεν απαξιώνουμε την πραγματικότητα αν θέλουμε να την αλλάξουμε και δεν είμαστε καλύτεροι αν γίνουμε τραμπούκοι.
Το δίκιο θέλει τους συσχετισμούς τους και δεν πρέπει να επιβάλλεται με την βία.
Η επανάσταση και η εξέγερση είναι υπόθεση κοινωνικής μαζικότητας και πλειοψηφίας και δεν είναι ένα πραξικόπημα μιας μειοψηφίας που πιστεύει ότι έχει δίκιο.
Η επανάσταση δεν είναι το αυθαίρετο βίτσιο μιας υπεροπτικής μειοψηφίας και δεν είναι τυχοδιωκτική πράξη.
Η ηθικολογία παράγει εχθρότητα μίσος φανατισμό και τοξικότητα και μας απομακρύνει από το πολιτικό κριτήριο, την λογική και την δημοκρατία.
Η επιλογή είναι δική μας και απαιτείται να απομονώσουμε αυτές τις περιπτώσεις που προσβάλουν τον ταξικό συνδικαλισμό και τον πολιτικό αγώνα.
Γι αυτό θέλω να επισημάνω ότι αυτοί δεν είναι κομμουνιστές αλλά κάτι γιαλαντζί αριστεριστές β´ κατηγορίας. Loser.
Εχουν δόγματα και κόμπλεξ να υπερασπιστούν.
Δεν αποτελούν σημαντική πολιτική δύναμη και γι’αυτό δεν έχουν μέλλον.
Μικροαστοί και μεσοαστοί του δημοσίου τομέα είναι ή φοιτηταριάτο και ως σέχτα περνάνε τον χρόνο τους ευλογώντας τα γένια τους και τα μπράτσα τους λέγοντας στον καθρέφτη τους και την πολύωρη εσωκομματική συνέλευση τους ότι είναι οι καλύτερες /οι.
Φυσικά όπως μας απέδειξε η ζωή αλλά και η Κουτσούμπα που βελάζει όπως τα θηλαστικά στην ανάρτηση της εναντίον μου, υπάρχουν γυναίκες και άντρες που γουστάρουν τον τραμπουκισμό, την μπρουταλ συμπεριφορά και την εγκρίνουν!
Ας μη χαλιωμαστε όμως με την παρακμιακή αριστερά. Τελειώνει & γιαυτό χτυπιέται κάνοντας θόρυβο.
#θεωρία_ιδεολογία_πολιτική
#ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ
#συνδικαλισμός
#Βουλή»
