Ο Σωκράτης Φάμελλος ονειρεύεται κοινό ψηφοδέλτιο με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.

Σαν να ζει σε άλλον πλανήτη, μιλώντας σε Forum, άνοιξε ουσιαστικά τα χαρτιά του για την επόμενη μέρα στον αριστερό χώρο.

Στο φλέγον ερώτημα αν θα υπάρξει κοινό ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ με τη νεότευκτη Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα, ο σημερινός ένοικος της Κουμουνδούρου επανέλαβε ότι από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε πρόεδρος είχε μιλήσει για ενωτικό ψηφοδέλτιο της Αριστεράς, εξηγώντας πως ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε μία απολύτως ξεκάθαρη απόφαση στην πρόσφατη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής και ας έχει ξεσηκωθεί θύελλα με τις αποφάσεις του.

Μόλις τον άκουσαν διάφορα πρόσωπα του χώρου ψέλλισαν αμέσως ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πιθανόν πάσχει από πολιτικό… αυτισμό και κάνει σαν να μην καταλαβαίνει τι συμβαίνει.

Επιπλέον, απορούσαν αν ο Φάμελλος έχει ρωτήσει τον Αλέξη Τσίπρα αν τον θέλει και αυτόν και το… κόμμα του.

Αξιολογώντας το νέο εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού, ο Σ. Φάμελλος αποφάσισε «να το αντιμετωπίσει θετικά, να το στηρίξει συντροφικά και ξεκαθάρισε πως οποιαδήποτε αντιπαράθεση μαζί του θα συνιστούσε ιστορικό και στρατηγικό λάθος».

Σαν από άλλον πλανήτη, λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να αποτελέσει τον… καταλύτη στην ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου, ώστε να δοθεί επιτέλους μια πειστική απάντηση στο «καθεστώς Μητσοτάκη».

Οταν, ωστόσο, η συζήτηση φτάνει στο διά ταύτα των εκλογών, ο κ. Φάμελλος επιμένει πως πρέπει να υπάρχει ένα ψηφοδέλτιο, μεταφέροντας την πίεση που δέχεται από τη βάση.

Βέβαια, πίσω από αυτές τις δηλώσεις κρύβεται μια βαθύτερη αγωνία πολιτικής επιβίωσης την οποία ο ίδιος επιχείρησε να κατευνάσει, αρνούμενος κατηγορηματικά κάθε σκέψη περί διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ.

Το κόμμα, υποστήριξε, διεκδικεί τη συνέχεια των ιδεών της Αριστεράς, προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στο δικό του ιστορικό βάρος και σε ένα θολό συμμαχικό μέλλον.

Κάπου εδώ, όμως, μπαίνει στο κάδρο η ίδια η σχέση με τον Αλέξη Τσίπρα, μια σχέση που δείχνει να ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί.

Είναι εντυπωσιακό το πώς ο κ. Φάμελλος παραδέχεται ότι η συζήτηση με τον πρώην πρόεδρο γίνεται κυρίως μέσω δημοσίων τοποθετήσεων. Παρότι διαβεβαιώνει πως η προσωπική και πολιτική σχέση τους παραμένει πολύ καλή, η φράση «δεν γίνεται έτσι ο διάλογος» μαρτυρά επικοινωνιακή απόσταση, ίσως και αναπόφευκτη στρατηγική επιφυλακτικότητα εκατέρωθεν.

Ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται να κρατά τα χαρτιά του κλειστά για τον δικό του φορέα, ενώ η Κουμουνδούρου προσπαθεί να τον «εναγκαλιστεί» πολιτικά. Πρόκειται για ένα ιδιότυπο πολιτικό τανγκό, όπου κανείς δεν θέλει να κάνει το λάθος βήμα που θα προκαλέσει την οργή των όποιων ψηφοφόρων.

Αυτή η λεπτή ισορροπία γίνεται ακόμη πιο εκρηκτική όταν στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν φωνές, όπως αυτή του Παύλου Πολάκη, που λειτουργούν με τη λογική του τελεσιγράφου, ζητώντας «λευκό καπνό» και συμφωνία με τον Τσίπρα μέσα σε δέκα ημέρες.

Η απάντηση του Φάμελλου εδώ ήταν κοφτή, θέλοντας να κόψει άμεσα τον βήχα στην εσωστρέφεια. Ο ίδιος δηλώνει ταγμένος στην απόφαση της ΚΕ, υπογράμμισε ότι πλάνο δεύτερο δεν υπάρχει, υπονοώντας ότι κάποιοι ηττήθηκαν στην τελευταία Κεντρική Επιτροπή ρίχνοντάς τους έμμεσα το γάντι.

Σαν να μην κατανοεί τίποτα, κάλεσε μάλιστα τους συντρόφους του να δείξουν τον απαραίτητο σεβασμό στις συλλογικές αποφάσεις και να δουλέψουν για την εφαρμογή τους, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα πειθαρχίας.

Εφθασε να έχει δίκιο ο Πολάκης

Είναι γνωστό ότι και κατά το παρελθόν στην Αριστερά είχαμε ζήσει πολλές σουρεαλιστικές στιγμές, αλλά αυτό που παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα με την κατάντια της λεγόμενης «τσιπροφαμελλικής» Αριστεράς ξεπερνά κάθε προηγούμενο.

Πολιτικοί παρατηρητές πιστεύουν ότι οι εξελίξεις έχουν φθάσει σήμερα σε ένα απροσδόκητο σημείο αναγνωρίζοντας ότι τελικά, ακόμα και ο Παύλος Πολάκης, με το πολύ… ιδιαίτερο στιλ έχει απόλυτο δίκιο.

Σε αυτό το εκρηκτικό κλίμα, ο Παύλος Πολάκης αποφάσισε να θέσει ένα σκληρό τελεσίγραφο δέκα ημερών προς την ηγεσία, το οποίο έχει αρχίσει να μετράει. Με την κίνησή του αυτή σε τηλεοπτική συνέντευξή του, που στη φάσα έγραφε «βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ» μάλλον για να… πικαριστεί ο Σωκράτης Φάμελλος που τον διέγραψε, κατάφερε να αποτυπώσει με απόλυτη ακρίβεια την οργή, την απογοήτευση και την αμηχανία της όποιας κομματικής βάσης, η οποία βλέπει το κόμμα που στήριξε να μετατρέπεται σε πολιτικό δορυφόρο.

Ο βουλευτής Χανίων υποστήριξε ανοιχτά ότι πίσω από τις επίσημες, στρογγυλεμένες ανακοινώσεις κρύβεται μια μυστική συμφωνία, την οποία κανείς από την ηγετική ομάδα δεν έχει το πολιτικό θάρρος να παραδεχθεί δημοσίως στα μέλη και στους ψηφοφόρους.

Η λογική του Π. Πολάκη, όσο κι αν ξενίζει όσους έχουν συνηθίσει στις διπλωματικές ισορροπίες της Κουμουνδούρου, είναι αυτήν τη φορά πολιτικά κάθετη και ακλόνητη.

Το επιχείρημά του είναι απλό, αλλά ταυτόχρονα αφοπλιστικό, καθώς δεν υπάρχει κανένα ιστορικό προηγούμενο στα παγκόσμια χρονικά ένας εν ενεργεία πρόεδρος κόμματος να δηλώνει ότι στηρίζει έναν άλλον ευθέως ανταγωνιστικό πολιτικό σχηματισμό.

Το παράδοξο γίνεται ακόμη πιο έντονο αν αναλογιστεί κανείς ότι την ίδια ακριβώς ώρα κορυφαία στελέχη της ΕΛΑΣ, όπως η Θεώνη Κουφονικολάκου, ξεκόβουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο κάθε σενάριο μελλοντικής συνεργασίας.Δεν είναι τυχαίο ότι θέμα ηγεσίας και επάρκειας του Φάμελλου θέτουν πλέον ανοιχτά, πέρα από τον Πολάκη, βαριά ονόματα όπως ο Νίκος Παππάς και η Ρένα Δούρου.