Η ομιλία του συντρόφου Φάμελλου ήταν μιας πρώτης τάξεως συνέντευξη για την πρόσληψη στο καινούργιο κόμμα του παλιού του αρχηγού.
φάμελλος (ο) 1. υπηρεσιακός αντικαταστάτης που αντικαθιστά προσωρινά υψηλόβαθμο που έχει παραιτηθεί «μετά την παραίτηση του κόουτς κι αν δεν βρεθεί εγκαίρως αντικαταστάτης, η ομάδα κινδυνεύει να κατέβει στα πλέι οφ με φάμελλο»
2. αυτός που παρακαλάει με πάθος, ικέτης «σου είπα χωρίζουμε και δεν υπάρχει κανένας λόγος να γίνεσαι φάμελλος και να ξεφτιλίζεσαι»
Επικολυρικές μούρδες
Η ομιλία του συντρόφου Φάμελλου ήταν μιας πρώτης τάξεως συνέντευξη για την πρόσληψη στο καινούργιο κόμμα του παλιού του αρχηγού.
Ήταν γεμάτη από, τις τόσο προσφιλείς στην Αριστερά, επικολυρικές μπούρδες, είχε «νεοφιλελευθερισμό», «αυταρχισμό» και «ακροδεξιά» και βεβαίως είχε καταγγελία όσων καταπατούν το διεθνές δίκαιο επιβάλλοντας το «δίκιο του ισχυρού» χωρίς την παραμικρή αναφορά στη Ρωσία του Πούτιν για την οποία ο αυτοαποκαλούμενος «προοδευτικός» κόΖμος της χώρας δείχνει πάντα μια κατανόηση (όταν προσπαθεί να καλύψει την απροκάλυπτη λατρεία).
Ο υπηρεσιακός πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είπε όλα όσα έπρεπε να πει προκειμένου να ικανοποιήσει τον μπρόεδρο Τσίπρα και μακάρι ο άνθρωπος να πάρει τη δουλειά που τόσο χρειάζεται, ειδικά τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ παλεύει με το 1%.
Και μακάρι να πάρει και τους άλλους συντρόφους που έχουν πέσει στα γόνατα και παρακαλάνε κάνοντας άλλη μια φορά επίδειξη του τι εννοούν κάθε φορά που χρησιμοποιούν τη λέξη «αξιοπρέπεια».
Απαράδεκτο!
Απέναντι από τον γονατιστό Φάμελλο ήταν οι σύντροφοι που ξέρουν ότι δεν πρόκειται να περάσουν τις πύλες του παραδείσου της ΕΛΑΣ (του Αλέξη, όχι του Μιχάλη). Σύντροφοι όπως η Ρένα η Δούρου η οποία σπαράζοντας είπε ότι με αυτό που κάνουν οι άλλοι σύντροφοι «τους πετούν στα σκυλιά», πράγμα ομολογουμένως απαράδεκτο. Τα σκυλιά δεν φταίνε σε τίποτα να πληρώνουν τους καβγάδες των συριζαίων.
Τις ευχές μου για ακόμα περισσότερες
«Είμαι περήφανος για τις 13 άρσεις ασυλίας και τα 40 δικαστήρια» φώναξε ο σύντροφος Πολάκης περιγράφοντας (πιθανώς άθελά του) τον λόγο για τον οποίο βρίσκει τις πόρτες της ΕΛΑΣ (του Αλέξη, όχι του Μιχάλη) κλειστές. Εγώ βλέποντάς τον να καμαρώνει τόσο να του ευχηθώ και καλές καταδίκες.
Και λίγα είναι...
Πολλοί άπιστοι και αθεόφοβοι διαμαρτύρονται για τη μεγάλη αύξηση στον μισθό των μητροπολιτών και τον συγκρίνουν με τον μισθό των γιατρών του Δημοσίου. Πρόκειται φοβάμαι για σύγκριση ατυχή γιατί ενώ ο γιατρός θα σε κάνει καλά για 10-20-30-40-50 χρόνια ο μητροπολίτης θα σου εξασφαλίσει αιώνια ζωή. Και υπ’ αυτήν την έννοια τα σχεδόν 5.000 τον μήνα είναι πάρα πολύ λίγα.
