Η «Κοινότητα των Προσφυγικών» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας με ανακοίνωση της πανηγυρίζει για τη νίκη της, μετά από την «νομιμοποίηση» που έλαβε από την δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα.
Και δικαίως γιατί το ψήφισμα του Δήμου Αθηναίων την αναγνώρισε επίσημα ως «αυθύπαρκτη οντότητα», «συλλογικό κοινωνικό υποκείμενο» και «ισότιμο συνομιλητή με αποφασιστικό ρόλο» σε οποιαδήποτε μελλοντική προσπάθεια αποκατάστασης.
Προφανώς θα συνέβαινε κι αυτό στην Αθήνα με δήμαρχο τον Χάρη Δούκα. Αλλά προκαλεί απορίες η στάση που τηρεί στο όλο θέμα η στάση του ΠΑΣΟΚ, το οποίο απέφυγε να πάρει θέση και σε μια προσπάθεια αποδραματοποίησης αφήνει να διαρρεύσει ότι διαχωρίζει το «πολιτικό» από το «αυτοδιοικητικό». Ασφαλώς κάτι τέτοιο θα είχε βάση εφόσον ο δήμαρχος δεν έκανε απλώς μια ανθρωπιστική έκκληση να μη θρηνήσουμε νεκρό από την απεργία πείνας. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση αυτό δεν ισχύει. Αντίθετα με πρωτοβουλία του δημάρχου οι καταληψίες δημόσιας περιουσίας (δηλαδή των φορολογούμενων), αποκτούν «αποφασιστικό ρόλο».
Διότι ποια άλλη ερμηνεία μπορεί να έχει ένα ψήφισμα που υιοθετεί τη λογική και τη δράση ατόμων που καταλαμβάνουν και καταπατούν ξένες περιουσίες; Ο Χάρης Δούκας δεν είναι αφελής ώστε να μην κατανοεί ότι το ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου της Αθήνας δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο για τις καταλήψεις- παρόμοιες ή αντίστοιχες- σε όλη την επικράτεια. Στην ουσία η σιωπή της Χαριλάου Τρικούπη συνιστά de facto νομιμοποίηση. Κατά κάποιο τρόπο το ΠΑΣΟΚ και ο Χάρης Δούκας είναι «υποχρεωμένοι» να συνυπάρχουν με αριστεριστές και αριστερούς αφού χάρις σ’ αυτούς κέρδισαν τις εκλογές στο Δήμο. Άλλωστε το ψήφισμα έφεραν οι παρατάξεις «Αθήνα ΤΩΡΑ» (Δούκας) και «Ανοιχτή Πόλη» (ΣΥΡΙΖΑ). Αν το ΠΑΣΟΚ τον αποδοκίμαζε- όπως όφειλε- θα διέλυε αυτή τη συμμαχία στην Αθήνα, η οποία αποτελεί το μοντέλο (παρά τις διαψεύσεις του Νίκου Ανδρουλάκη) μιας «προοδευτικής» διακυβέρνησης.
Άλλωστε μια δημόσια αποδοκιμασία του Χάρη Δούκα από τον Νίκο Ανδρουλάκη για ένα τόσο πολωτικό ζήτημα νόμου και τάξης θα πυροδοτούσε έναν εσωτερικό ιδεολογικό πόλεμο μεταξύ της «κεντροαριστερής δικαιωματικής» πτέρυγας και της «θεσμικής» πτέρυγας του ΠΑΣΟΚ.
Ως εκ τούτου η ηγετικά ομάδα «οχυρώθηκε» πίσω από το επιχείρημα του αυτοδιοικητικού χαρακτήρα της απόφασης, αφήνοντας τον δήμαρχο να αναλάβει το πολιτικό κόστος της επιλογής του, προκειμένου να μην υποχρεωθεί το ίδιο το ΠΑΣΟΚ να πάρει επίσημη θέση σε εθνικό επίπεδο για το αν οι καταληψίες πρέπει να έχουν αποφασιστικό ρόλο στις κρατικές αναπλάσεις. Αλλά, αυτό, σε κάθε περίπτωση έχει αρνητικό αντίκτυπο στη δεξαμενή ψηφοφόρων που λογικά θα έπρεπε να στραφεί το ΠΑΣΟΚ προκειμένου να ανακόψει τη δυναμική που εμφανίζει στις δημοσκοπήσεις το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.
