Όταν ο Νίκος Ανδρουλάκης επέλεγε το σκληρό ροκ και τις ακρότητες ως αντιπολιτευτική τακτική έπρεπε να γνωρίζει και τις επιπτώσεις.
Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι προτιμούν το πρωτότυπο από το αντίγραφο. Ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις και φυσικά και στην πολιτική. Στο πλαίσιο αυτό οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν τον Αλέξη Τσίπρα να βρίσκεται στη δεύτερη θέση και το ΠΑΣΟΚ στην τρίτη ή και στην τέταρτη έρχονται απλά να επιβεβαιώσουν αυτόν τον κανόνα.
Ο λαϊκισμός και η τοξικότητα αλλά και η διχαστική ρητορική είναι αυτά που ανέδειξαν τον Αλέξη Τσίπρα και τον οδήγησαν στην εξουσία με την εργαλειοποίηση της αγανάκτησης των πολιτών από την οικονομική κρίση. Δεν είναι ο πρώτος που εφάρμοσε αυτήν την τακτική. Προηγήθηκε το πρότυπό του ο Ανδρέας Παπανδρέου, εν τούτοις και ο νεοπρόεδρος της ΕΛΑΣ το πήγε και ένα βήμα παραπάνω καταστροφολογώντας και διχάζοντας τους πολίτες.
Στο πλαίσιο αυτό η προσπάθεια του Νίκου Ανδρουλάκη να πάρει τη θέση του και δεν καρποφόρησε –αφού κέρδισε ελάχιστα κατά την 3χρονη απουσία του Αλέξη Τσίπρα από την κεντρική πολιτική σκηνή– και τώρα γυρίζει μπούμερανγκ με την επανεμφάνισή του.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης έκανε τις επιλογές του όταν αποφάσισε να ποινικοποιήσει την πολιτική σκηνή, να συνταχθεί και να συμμετάσχει με το ΠΑΣΟΚ φυσικά, στη συμμαχία του ξυλολίου, να συμπορευτεί με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου σε πρόταση μομφής, να πει παρών σε πρόταση σύστασης προανακριτικής κατά βουλευτών της ΝΔ για εσχάτη προδοσία για την ψήφο τους και άλλα πολλά.
Μονίμως θυμωμένος και αυτοθυματοποιημένος με ένα τεντωμένο δάχτυλο να κατηγορεί συνολικά τη ΝΔ ως παράταξη, να δείχνει μια εμμονική αντιπάθεια και μια πολεμική σε βάρος του πρωθυπουργού και να μετατρέπει την πολιτική αντιπαλότητα σε εχθρότητα βρίσκεται τώρα σε έναν μονόδρομο που όμως, πλέον, δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει αναστροφή.
Άφησε το κέντρο για να πάρει τις ψήφους της Αριστεράς και να ψαρέψει στη δεξαμενή του Αλέξη Τσίπρα, των αντισυστημικών και των κάθε ψεκασμένων που τώρα στρέφουν το βλέμμα τους αλλού αφού και το πρωτότυπο επανήλθε και αντισυστημικοί παλιοί και νέοι κυκλοφορούν στην πολιτική πιάτσα.
Η αλήθεια είναι πως οι πρώτες δημοσκοπήσεις μετά την ίδρυση νέων κομμάτων, όταν αυτά έχουν κοινό για να απευθυνθούν, δεν αποτυπώνουν μια πραγματική εικόνα. Στο παρελθόν είδαμε πολλά νέα κόμματα να εκτινάσσονται δημοσκοπικά το πρώτο διάστημα και στη συνέχεια να μη φτάνουν καν μέχρι την κάλπη.
Όμως αν και στις επόμενες που θα ακολουθήσουν μέχρι τα τέλη Ιουνίου καταγράφεται έστω μια κόντρα μεταξύ του ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη και της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα αλλά και της Ελπίδας για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού αυτό θα σημαίνει ότι ο πρώτος απέτυχε και να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία που του δόθηκε και το κενό που καταγράφηκε σε συγκεκριμένο χώρο.
