Όλο και πιο μακριά από το κέντρο και τους… νοικοκυραίους πηγαίνει ο Ανδρουλάκης επιλέγοντας τη μετακίνηση στ’ αριστερά και τους ψηφοφόρους της… διαμαρτυρίας.
Χωρίς να του έχει ζητηθεί κάτι σχετικό και με γνώμονα να σταματήσουν οι εσωκομματικές φωνές, ο Νίκος Ανδρουλάκης πέρασε στο Συνέδριο… απόφαση να μην υπάρξει μετεκλογική συνεργασία με τη ΝΔ όποια μορφή και αν έχει.
Με τον τρόπο αυτόν έκλεισε το μάτι στα κόμματα που αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικά. Δηλαδή, έκλεισε το μάτι στο κόμμα που αναμένεται να κάνει ο Αλέξης Τσίπρας και στην… παλιοπαρέα του. Ήτοι στον ΣΥΡΙΖΑ και στα κόμματα που δημιουργήθηκαν από τις πρόσφατες και τις παλαιότερες διασπάσεις.
Ουσιαστικά, επιλέγει το κοινό στο οποίο απευθύνεται και δεν είναι ούτε αυτό του κέντρου ούτε φυσικά των νοικοκυραίων, των κυρ Παντελήδων, όπως τους αποκαλούν κοροϊδευτικά όλα τα κόμματα και τα αποκόμματα που δημιουργήθηκαν προς τα αριστερά και απευθύνονται σε ψηφοφόρους που κινούνται στα όρια της διαμαρτυρίας και του ακτιβισμού.
Στο ΠΑΣΟΚ προσπαθούν ν αποφύγουν να πουν με ποιους θα συνεργαστούν, την ώρα που οι ίδιοι δηλώνουν ότι ακόμη και αν βγουν πρώτοι δεν μπορούν καν να συζητούν για αυτοδυναμία. Και μπορεί και το πρώτοι να φαντάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας με τα σημερινά δεδομένα, όμως στο πλαίσιο αυτό οφείλουν να ξεκαθαρίσουν στους ψηφοφόρους με ποιους θα συνεργαστούν.
Εντάξει, η… περιγραφή είναι αρκετή για να δείξει στους ψηφοφόρους του κέντρου και όλους όσοι επιδιώκουν τη σταθερότητα και την προοπτική πού κινείται πλέον το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη. Στελέχη του άλλωστε έφτασαν κάποια στιγμή να εντάσσουν στον χώρο που θα απευθυνθούν ακόμη και τον Γιάνη Βαρουφάκη. Για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν χρειάζονται ειδικές αναφορές.
Άλλωστε συνεργάστηκαν και στην τελευταία πρόταση μομφής, χωρίς μάλιστα να είναι απαραίτητο, ενώ το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη φρόντισε να ψηφίσει… παρών σε μια κοινοβουλευτική κίνηση της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας και άλλων για σύσταση προανακριτικής κατά 14 βουλευτών της ΝΔ για εσχάτη προδοσία διότι απλά έκαναν το καθήκον τους, δηλαδή ψήφισαν.
Επί της ουσίας. Το ΠΑΣΟΚ δηλώνει ότι αν χρειαστεί θα συνεργαστεί με ένα ενδεχόμενο κόμμα Τσίπρα, έναν ΣΥΡΙΖΑ –αν υπάρχει–, μια Νέα Αριστερά –που δύσκολα θα μπει στη Βουλή–, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Γιάνη Βαρουφάκη, επίσης αν πιάσει το σχετικό ποσοστό.
Άλλο κόμμα προς αυτήν την πλευρά δεν υπάρχει. Και αν υπάρξει και αν μπει θα είναι στην ίδια λογική. Αυτό όμως που προκαλεί εντύπωση είναι ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ανοιχτό σε συνεργασία με τον Αλέξη Τσίπρα απλά δεν το δηλώνει.
Τώρα μπορεί κάποιος ψηφοφόρος που είδε τι έγινε την περίοδο 2015- 2019 με τη λαοπρόβλητη συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου να πειστεί και να δώσει ψήφο θετική στο ΠΑΣΟΚ; Είναι δυνατόν αυτοί που λοιδορήθηκαν ως… νενέκοι και γερμανοτσολιάδες να γνωρίζουν ότι το κόμμα που μπορεί να ψηφίσουν θα συνεργαστεί με την… παλιοπαρέα της… δρακογενιάς;
Πραγματικά ένας… νοικοκυραίος μπορεί να εμπιστευτεί τη χώρα, τη σταθερότητα και την ασφάλεια σε μια τέτοια συγκυβέρνηση; Μπορεί να πειστεί να ψηφίσει… αρνητικά μέσα από τα fake news και τις θεωρίες συνωμοσίας που κάποια στιγμή καταρρίπτονται, όπως συνέβη και με τη «συμμαχία του ξυλολίου»;
Η μεσαία τάξη που υπέστη απίστευτη αφαίμαξη με δεκάδες φόρους επί Τσίπρα και τώρα βλέπει να επιστρέφονται τα μερίσματα της ανάπτυξης, να μειώνονται πάνω από 80 φόροι και να ανακάμπτει με ισχυρές βάσεις η οικονομία και να έχει δυνατότητα ν’ αντιμετωπίζει ακόμη και διεθνείς κρίσεις, θα επιλέξει ένα ΠΑΣΟΚ που θα κάνει κυβέρνηση με τον Αλέξη Τσίπρα και τ’ άλλα παιδιά; Αλήθεια τώρα;
Οι ίδιοι πάντως άνοιξαν τη συζήτηση, οι ίδιοι οφείλουν και να την ολοκληρώσουν…
