Τον δήθεν πολέμιο της ολιγαρχίας επιχειρεί να παραστήσει ο Νίκος Ανδρουλάκης, αντιγράφοντας μάλιστα τη ρητορική του… Αλέξη Τσίπρα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα σε λίγες ημέρες ο κ. Ανδρουλάκης έχει παραχωρήσει δύο συνεντεύξεις σε μέσα του ίδιου μιντιακού ομίλου: την Παρασκευή δήλωση στο σάιτ του «Βήματος», το Σάββατο συνέντευξη στα «Νέα». Δύο εμφανίσεις στη σειρά, σε δύο διαφορετικά μέσα, με κοινό ιδιοκτησιακό παρονομαστή τον κύριο Μαρινάκη.
Θα μπορούσε κάποιος να προσπεράσει τα παραπάνω θεωρώντας τα ως κάτι που συνέβη σε μία «έντονη» επικοινωνιακά εβδομάδα, λόγω του Συνεδρίου. Όμως δεν είναι έτσι τα πράγματα. Κι αυτό διότι το τελευταίο διάστημα η παρουσία του κ. Ανδρουλάκη στα συγκεκριμένα μέσα είναι σταθερή και κυρίως επαναλαμβανόμενη.
Έχει παραχωρήσει τουλάχιστον έξι συνεντεύξεις, έχει κάνει δήλωση στο «Βήμα της Κυριακής», έχει φιλοξενηθεί σε μέσα όπως το in.gr, ενώ έχει συμμετάσχει και σε συνέδρια του ομίλου. Πρόκειται ουσιαστικά για διαρκή και προνομιακή πρόσβαση σε ένα μιντιακό περιβάλλον που κάθε άλλο παρά εχθρικό δείχνει απέναντί του.
Να σημειωθεί, δε, ότι σε διάστημα έξι μηνών έχει δώσει περίπου 26 συνεντεύξεις, με τις περισσότερες προφανώς σε συγκεκριμένα μέσα, κάτι που αποδεικνύει ότι έχει «εύκολη» πρόσβαση σε ομίλους που καταγγέλλει για… ολιγαρχία!
Παρ’ όλα αυτά, η ομιλία του στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ είχε έντονα αντισυστημικά χαρακτηριστικά: «Το Συνέδριό μας είναι το επιστέγασμα μιας βαθιά συμμετοχικής διαδικασίας, μιας δημοκρατικής διαδρομής, που ξεκίνησε εδώ και καιρό με τις περιφερειακές μας συνδιασκέψεις σε κάθε γωνιά της χώρας. Εκεί, εκεί οικοδομήσαμε λέξη λέξη, ιδέα ιδέα, πρόταση πρόταση το πρόγραμμά μας, τις θέσεις μας, το σχέδιό μας. Δύναμή μας είναι οι βαθιές μας ρίζες στην κοινωνία. Δύναμή μας ο απλός κόσμος. Όχι η ολιγαρχία, όχι τα συμφέροντα. Σε αυτούς δεν χρωστάμε. Και γι’ αυτό δεν περιμένουμε τίποτα από αυτούς, αλλά περιμένω πολλά από όλους εσάς γιατί σε εσάς χρωστάμε τα πάντα».
Μάλιστα, πριν από λίγα χρόνια, απευθυνόμενος προς τη Νέα Δημοκρατία, υποστήριζε ότι «τα επιχειρήματά σας για διαπλοκή του ΠΑΣΟΚ είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο» αφού όποιος πολίτης βλέπει τηλεόραση ή διαβάζει στο Διαδίκτυο βλέπει «ποιος είναι αυτός ο οποίος περνάει την άποψή του». Ομως, είχε και έχει πρόσβαση σε όλα τα ΜΜΕ. Είτε τον στηρίζουν είτε όχι.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης ουσιαστικά ήθελε να πει ότι «εμείς δεν είμαστε σαν τους άλλους». Ότι δεν στηρίζεται σε ισχυρά κέντρα, ότι δεν χρωστά σε οικονομικά ή μιντιακά συμφέροντα, ότι δεν έχει ανάγκη μηχανισμούς επιρροής. Μόνο που η αλήθεια καταρρίπτει μονομιάς το επιχείρημά του.
Διότι αν η δύναμη ενός κόμματος είναι αποκλειστικά «ο απλός κόσμος», τότε γιατί ο δημόσιος λόγος του προέδρου του ΠΑΣΟΚ μεταφέρεται με τέτοια επιμονή μέσα από τηλεοπτικούς σταθμούς, εφημερίδες, sites και δημόσια fora που ανήκουν σε έναν από τους πιο ισχυρούς παίκτες του μιντιακού συστήματος; Και τελικά, αν αυτά τα μέσα είναι μέρος της «ολιγαρχίας», γιατί ο ίδιος έχει… βήμα;
Ο Νίκος Ανδρουλάκης, όπως παλαιότερα ο Αλέξης Τσίπρας, πέφτουν στον λάκκο που οι ίδιοι έχουν σκάψει. Από τη μία, η ρητορική κατά των ελίτ, της διαπλοκής και των συμφερόντων. Από την άλλη, μια απολύτως συμβατική και βολική συνύπαρξη με τα ίδια κέντρα ισχύος όταν αυτά προσφέρουν βήμα, προβολή και κυρίως κοινό. Και την ελπίδα να ξεκολλήσει η βελόνα.
Ζεστή φιλοξενία
Και φυσικά να σημειωθεί ότι ως επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης οφείλει να εκφράζει ελεύθερα τη γνώμη του όπου επιθυμεί, ούτε φυσικά η παρουσία σε αυτά συνιστά από μόνη της ενοχή, αλλά, όπως υπογραμμίζουν ορισμένοι, είναι διαφορετικό να χτίζεις ολόκληρο πολιτικό αφήγημα πάνω στην ιδέα ότι βρίσκεσαι απέναντι στην ολιγαρχία, και την ίδια ώρα να χρησιμοποιείς αφειδώς τους διαύλους της.
Δεν γίνεται, με λίγα λόγια, να εμφανίζεσαι ως δήθεν διωκόμενος του συστήματος και το «σύστημα» να σου εξασφαλίζει τέτοια πυκνότητα δημόσιας παρουσίας και ταυτόχρονα η ρητορική σου να αναπαράγεται σχεδόν κατά ριπάς σε μερικά από τα πιο ισχυρά μέσα της χώρας…
