Ο Αλέξης Τσίπρας επισκέπτεται από χθες το Άγιον Όρος αναζητώντας ενδεχομένως ένα (εκλογικό) θαύμα ή έστω να σταματήσει η δημοσκοπική πτώση…
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο, κατά δήλωσή του άθεος, πρόεδρος –σήμερα– της ΕΛΑΣ βρίσκεται στο Άγιον Όρος. Το είχε κάνει και τον Αύγουστο του 2014 όταν είχε επισκεφθεί την κοινότητα του Αγίου Όρους και είχε ζητήσει να μείνει μόνος με την εικόνα του «Άξιον Εστί» στον Ναό του πρωτάτου. Το 2023, έναν μήνα πριν από τις εκλογές, είχε υποδεχθεί στην Κουμουνδούρου τους μοναχούς που είχαν συνοδέψει την εικόνα στην Αθήνα.
Δεν είναι κακό. Ούτε φυσικά απαγορεύεται να βρεθεί κανείς στο Άγιον Όρος. Αντιθέτως, ανεξαρτήτως πίστεως, είναι αλήθεια ότι όποιος δεν έχει επισκεφθεί το ιερό βουνό θα πρέπει κάποια στιγμή να το προγραμματίσει.
Όμως, ειδικά στην περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα, η πραγματικότητα είναι ότιεπιλέγει να κάνει κάποιες κινήσεις για να απευθυνθεί σε ένα… κοινό. Τώρα έχει και το rebranding που πρέπει να υποστηρίξει σε μια ακόμη προσπάθεια να απευθυνθεί σε ένα κοινό πέραν της Αριστεράς, όπου διαπιστωμένα δεν τυγχάνει της παλιάς αποδοχής.
Βέβαια οι… κακεντρεχείς έσπευσαν να κάνουν διάφορα σχόλια για την αγωνία του πρώην πρωθυπουργού στον δρόμο για τις εκλογές αφού ο κίνδυνος να συνεχιστεί η δημοσκοπική πτώση είναι ορατός, όπως και το να ηττηθεί στη μάχη για τη δεύτερη θέση από τον Νίκο Ανδρουλάκη.
Άλλοι είπαν ότι έσπευσε να ζητήσει φώτιση για τους νεοφώτιστους του κόμματος που τα κάνουν μπάχαλο, αν και επί της ουσίας δεν φταίνε αυτοί που δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο σχέδιο και ένα πρόγραμμα με αρχή, μέση και τέλος.
Τώρα, η αλήθεια είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας και το μονοπρόσωπο κόμμα του δεν πάνε καλά. Η φόρα που περίμενε να έχει δεν ήρθε, όπως συνέβη και το 2023. Το πρόγραμμα του κόμματος είναι σχεδόν ανύπαρκτο ενώ όταν τα στελέχη του μιλούν για το κόστος του, γίνεται ένα μπάχαλο.
Την ίδια στιγμή, ακόμη και στα αριστερά όπου είχε επενδύσει για να δημιουργηθεί μια ισχυρή βάση σε επίπεδο ποσοστών παρατηρείται αδυναμία περαιτέρω διείσδυσης. Η στροφή στο κέντρο επίσης, όμως στελέχη της Αμαλίας θεωρούν πως υπάρχουν περιθώρια ανάκαμψης σχέσεων με αυτό το κοινό όπως και με τη μεσαία τάξη.
