Ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στο Άγιο Όρος και φαίνεται πως εκεί, ανάμεσα στους ψαλμούς, τις καμπάνες και τα αιωνόβια μοναστήρια, ανακάλυψε και μια καινούργια πολιτική γλώσσα.

«Ψέλνεις στη Σιμωνόπετρα και ακούγεται στον Άδη», έγραψε με ύφος ανθρώπου που μόλις επέστρεψε από θεολογικό συμπόσιο και όχι από μια ιδιωτική επίσκεψη στην Αθωνική Πολιτεία.

Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια. Ο Τσίπρας δεν είναι ακριβώς ο άνθρωπος που μέχρι χθες μας συστηνόταν ως λάτρης των μυστηρίων της Εκκλησίας.

Το αντίθετο.

Ο ίδιος είχε δηλώσει ξεκάθαρα ότι δεν είναι θρησκευόμενος. Είχε μάλιστα αρνηθεί να μπει σε εκκλησία για να ανάψει ένα κερί μπροστά στις κάμερες, εξηγώντας ότι δεν θα είχε νόημα. Και όταν έγινε πρωθυπουργός, έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός στην ιστορία που επέλεξε πολιτικό όρκο αντί θρησκευτικού. Δεν ήταν μια τυχαία λεπτομέρεια της τελετής. Ήταν συνειδητή επιλογή, απολύτως συνεπής με όσα ο ίδιος έλεγε.

Το ίδιο συνέβαινε και στην προσωπική του ζωή. Ο ίδιος είχε εξηγήσει στον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο ότι δεν είχε παντρευτεί με θρησκευτικό γάμο, δεν είχε βαπτίσει τα παιδιά του και δεν μπορούσε να ορκιστεί διαφορετικά από τις απόψεις που είχε διατυπώσει επί χρόνια.

Και ξαφνικά, χρόνια αργότερα, έχουμε την πολιτική εκδοχή του… προσκυνητή του Facebook.

Δεν λέμε ότι ένας άνθρωπος δεν δικαιούται να αλλάξει. Ούτε ότι η επίσκεψη στο Άγιο Όρος απαιτεί πιστοποιητικό θρησκευτικών φρονημάτων. Άλλο όμως μια προσωπική επίσκεψη και άλλο να μετατρέπεις την επίσκεψη σε δημόσιο μήνυμα γεμάτο κατάνυξη, ακριβώς τη στιγμή που επιχειρείς να ξανασυστηθείς σε ένα ευρύτερο πολιτικό ακροατήριο.

Εκεί αρχίζει το πολιτικό ενδιαφέρον.

Γιατί ο νέος Τσίπρας της ΕΛΑΣ, ο δήθεν σοβαρός, μετρημένος και απαλλαγμένος από τις παλιές πολιτικές εντάσεις, και τα πολιτικά βαρίδια χρειάστηκε μόλις λίγες ημέρες για να ξαναβρεί τον παλιό του εαυτό. Μόνο που αυτή τη φορά δεν είχε απέναντί του μνημόνια και αγανακτισμένους. Είχε ψαλμούς.

Η πολιτική μεταμέλεια, φαίνεται, απέκτησε και θρησκευτική σκηνογραφία.

Ο άνθρωπος που κάποτε δεν έβλεπε νόημα στο να ανάψει ούτε ένα κερί μπροστά στις κάμερες διότι θα φαινόταν υποκριτικό, σήμερα μας εξηγεί τι ακούγεται στον Άδη όταν ψέλνεις στη Σιμωνόπετρα.

Δεν ξέρουμε αν πρόκειται για πίστη, αλλαγή οπτικής ή απλώς για καινούργια πολιτική συσκευασία.

Ξέρουμε όμως κάτι: το rebranding του Τσίπρα μπορεί να άλλαξε περιτύλιγμα. Το προϊόν, πάντως, θυμίζει επικίνδυνα το παλιό.