Όσο η αντιπολίτευση θα επιχειρεί με δόλιους τρόπους να «νεκραναστήσει» την υπόθεση Novartis, το μόνο που θα πετυχαίνει είναι να ξυπνάει τις εφιαλτικές μνήμες μιας «σκευωρίας».
Μια σκευωρία που τραυμάτισε τους θεσμούς, καταχράστηκε την εξουσία, ταλαιπώρησε και σπίλωσε άδικα ανθρώπους και καταγράφηκε στα ποινικά χρονικά ως μια απόπειρα πολιτικοδικαστικού πραξικοπήματος.
Ας το πάρουν απόφαση όσοι αναζητούν πολιτική ομπρέλα σωτηρίας ότι η σκευωρία της Novartis κατέρρευσε παταγωδώς και έκλεισε οριστικά και αμετάκλητα, αφενός γιατί στήθηκε πάνω σε ένα σαθρό και εξόφθαλμα παράνομο οικοδόμημα και αφετέρου γιατί κατά τη διάρκεια της διερεύνησής της ηττήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και αποκαλύφθηκαν ένας προς έναν οι πρωτεργάτες αυτής της δυσώδους υπόθεσης.
Το χρονικό της στοχοποίησης των πολιτικών προσώπων
Η διερεύνηση της υπόθεσης Novartis από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ πάνω σε ένα υπαρκτό διεθνές σκάνδαλο, το 2017, «άνοιξε την όρεξη» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και με κέντρο το Μέγαρο Μαξίμου και παράκεντρο το υπουργείο Δικαιοσύνης, σχεδίασαν ένα ανύπαρκτο σκάνδαλο, το οποίο βασιζόταν στις καταθέσεις τριών προστατευόμενων μαρτύρων, με σκοπό να εξοντώσουν τους πολιτικούς αντιπάλους τους και να κερδίσουν τις επερχόμενες εκλογές.
Το 2018 σχηματίστηκε η πρώτη δικογραφία και αφορούσε δέκα πολιτικά πρόσωπα της περιόδου 2006-2015, συγκεκριμένα τους δύο πρώην πρωθυπουργούς Αντώνη Σαμαρά και Παναγιώτη Πικραμμένο, καθώς και τους πρώην υπουργούς Γιάννη Στουρνάρα, Δημήτρη Αβραμόπουλο, Αδωνι Γεωργιάδη, Ευάγγελο Βενιζέλο, Ανδρέα Λυκουρέντζο, Μάριο Σαλμά, Ανδρέα Λοβέρδο και Γιώργο Κουτρουμάνη. Οι πράξεις που αναφέρονταν στη δικογραφία ήταν η δωροληψία, παθητική δωροδοκία και η απιστία σχετικά με την υπηρεσία.
Χαρακτηριστικό της μεθόδευσης ήταν η από 20 Μαρτίου 2018 απόφαση των βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ της Επιτροπής να απορρίψουν την πρόταση της αντιπολίτευσης για πρόσκληση μαρτύρων, εξέταση των ανώνυμων μαρτύρων ενώπιον της Επιτροπής, αναζήτηση και ανάγνωση εγγράφων και διενέργεια επί της ουσίας προανακριτικού χαρακτήρα πράξεων, με το σκεπτικό ότι πρώτα πρέπει «να αποφασίσει η Επιτροπή επί του ζητήματος της αρμοδιότητας».
Οι καταγγελίες Ράικου, ο «Ρασπούτιν» και ο Μανιαδάκης
Επειδή όμως το ψέμα έχει κοντά ποδάρια και το σχέδιο ήταν σαθρό, άρχισε ο χορός των καταγγελιών για τη σκευωρία με την πρώην εισαγγελέα Διαφθοράς Ελένη Ράικου, τον ίδιο χρόνο, να καταγγέλλει τον υπουργό Δικαιοσύνης Δημήτρη Παπαγγελόπουλο γνωστό και ως «Ρασπούτιν» για παραδικαστικό κύκλωμα, για παρεμβάσεις που δέχθηκε κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας της ως εισαγγελέας Εγκλημάτων Διαφθοράς, ο οποίος της υπεδείκνυε πώς πρέπει να διεκπεραιωθούν συγκεκριμένες κρίσιμες υποθέσεις απαιτώντας άλλες φορές να προβεί άμεσα στην άσκηση ποινικής δίωξης και, όταν η ίδια αντέτεινε ότι δεν υπήρχαν προϋποθέσεις νόμιμης άσκησής τους, αυτός επιτακτικά και με αφόρητη πίεση έλεγε «άσκησέ την και ας πάνε παρακάτω να απαλλαγούν».
Ακολούθησε η σύλληψη ενός εκ των προστατευόμενων μαρτύρων με την κωδική ονομασία «Γιάννης Αναστασίου», που όπως αποδείχθηκε ήταν ο Νίκος Μανιαδάκης, και μετατρέπεται σε κατηγορούμενο.
Ο ίδιος ο Μανιαδάκης, κατηγορούμενος από τότε για ψευδορκία και για δωροδοκία, θα καταθέσει αργότερα στην Προανακριτική για τον Παπαγγελόπουλο ότι «η Εισαγγελία Διαφθοράς τού είχε ασκήσει πιέσεις προκειμένου να μιλήσει κατά συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων», δηλώνοντας: «Μου έλεγαν οι εισαγγελείς να μη φοβάμαι καθώς οι Σαμαράς και Γεωργιάδης δεν θα επανεκλεγούν».
Η αποδόμηση των μαρτύρων και η δικαστική σφραγίδα
Κάπως έτσι άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι της σκευωρίας, που οδήγησε μετά από πολλή ταλαιπωρία στην αρχειοθέτηση της δικογραφίας όλων αυτών που είχαν βάλει στο στόχαστρο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ήτοι: Αντώνη Σαμαρά, Παναγιώτη Πικραμμένο, Γιάννη Στουρνάρα, Ευάγγελο Βενιζέλο, Ανδρέα Λυκουρέντζο, Μάριο Σαλμά, Γιώργο Κουτρουμάνη, Δημήτρη Αβραμόπουλο, Αδωνι Γεωργιάδη και Ανδρέα Λοβέρδο.
Η πλήρης κατάρρευση της σκευωρίας ήρθε μετά από πολυδαίδαλες διαδικασίες, με την κλήση σε κατάθεση των δύο εναπομεινάντων μαρτύρων «δημοσίου συμφέροντος», Κελέση και Σαράφη, οι οποίοι έμειναν απροστάτευτοι από εκείνους που τους είχαν θέσει σε διατεταγμένη υπηρεσία, έχασαν την ιδιότητα του προστατευόμενου μάρτυρα και αναγκάστηκαν να ομολογήσουν ότι όσα έχουν καταθέσει στην Εισαγγελέα Διαφθοράς ήταν «πιθανολογήσεις» και οι ίδιοι δεν διαθέτουν συγκεκριμένα στοιχεία για την εμπλοκή των πολιτικών προσώπων!
Οι τρεις μάρτυρες «δημοσίου συμφέροντος» είχαν την τύχη που τους άξιζε, καθώς καταδικάστηκαν από την ελληνική Δικαιοσύνη μετά και από μηνύσεις που κατέθεσαν εναντίον τους οι θιγόμενοι πολιτικοί. Παρόμοια ήταν και η τύχη του ενορχηστρωτή της σκευωρίας, πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Δημήτρη Παπαγγελόπουλου, ο οποίος έληξε τη θητεία του με μια καταδικαστική απόφαση.
Με τις παραπάνω καταδίκες προστατευόμενων μαρτύρων - υπουργού Δικαιοσύνης και αφού η Δικαιοσύνη έριξε φως σε κάθε πτυχή της σκοτεινής αυτής υπόθεσης, με τις αμετάκλητες αποφάσεις της, τη σφράγισε ως «σκευωρία», μην αφήνοντας το παραμικρό περιθώριο σε όποιον θελήσει να επανέλθει σε αυτήν.
