Η Ισπανία κατέκτησε το δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο της ιστορίας της, ολοκληρώνοντας μία από τις πιο κυριαρχικές διοργανώσεις όλων των εποχών, όπως αποδεικνύουν τα στατιστικά του τελικού και ολόκληρου του τουρνουά.
Ο τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Νιου Τζέρσεϊ κρίθηκε στην παράταση, όμως η πραγματική εικόνα του αγώνα είχε διαμορφωθεί πολύ νωρίτερα. Η Ισπανία νίκησε την Αργεντινή με 1-0 χάρη στο γκολ του Φεράν Τόρες στο δεύτερο μέρος της παράτασης και κατέκτησε το δεύτερο Μουντιάλ της ιστορίας της, έπειτα από εκείνο του 2010 στη Νότια Αφρική.
Το τελικό σκορ μπορεί να ήταν οριακό, όμως η διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες υπήρξε χαοτική. Η ομάδα του Λουίς ντε λα Φουέντε είχε τον απόλυτο έλεγχο της αναμέτρησης, τόσο στην κατοχή όσο και στην ανάπτυξη, απέναντι σε μία Αργεντινή που επέλεξε από το πρώτο λεπτό να περιορίσει τον ρυθμό, να διακόψει το παιχνίδι με φάουλ και να αναζητήσει τη στιγμή της σε αντεπιθέσεις που ουσιαστικά δεν ήρθαν ποτέ.
Ο Φεράν Τόρες έγραψε ιστορία, καθώς έγινε μόλις ο δεύτερος ποδοσφαιριστής που σκοράρει για την Ισπανία σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου, μετά τον Αντρές Ινιέστα το 2010 απέναντι στην Ολλανδία. Όπως και τότε, έτσι και τώρα, το γκολ ήρθε στην παράταση και χάρισε το τρόπαιο στους Ισπανούς.
Οι αριθμοί που εξηγούν τον τελικό
Οι αριθμοί του τελικού αποτυπώνουν με εντυπωσιακή ακρίβεια την εικόνα του αγώνα.
Η Ισπανία ολοκλήρωσε τον τελικό με 20 τελικές προσπάθειες, έναντι μόλις 2 της Αργεντινής. Η διαφορά των +18 προσπαθειών αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί ποτέ σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Μόνο ο τελικός του 1990, όταν η τότε Δυτική Γερμανία είχε 23 τελικές απέναντι στη μία της Αργεντινής, παρουσίασε μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ των δύο φιναλίστ.
Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι ότι η Αργεντινή χρειάστηκε να φτάσει στο 116ο λεπτό για να πραγματοποιήσει την πρώτη της τελική προσπάθεια στην εστία. Μέχρι εκείνο το σημείο η Ισπανία είχε ήδη δημιουργήσει 20 τελικές και είχε αναγκάσει τον Εμιλιάνο Μαρτίνες σε αλλεπάλληλες αποκρούσεις.
Ο τερματοφύλακας της Αργεντινής πραγματοποίησε συνολικά 11 αποκρούσεις στον τελικό. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Ουνάι Σιμόν χρειάστηκε να κάνεις μόλις 10 αποκρούσεις σε ολόκληρο το τουρνουά των οκτώ αγώνων. Ένα στατιστικό που αποτυπώνει όχι μόνο την ανωτερότητα της Ισπανίας στον τελικό, αλλά και την αμυντική της συνέπεια σε όλη τη διοργάνωση.
Απόλυτη κυριαρχία στο γήπεδο
Η υπεροχή της Ισπανίας αποτυπώθηκε και στην κατοχή του επιθετικού τρίτου του γηπέδου. Οι Ισπανοί ολοκλήρωσαν 235 πάσες στο τελευταίο τρίτο, όταν η Αργεντινή είχε μόλις 47. Το λεγόμενο field tilt έφτασε στο εντυπωσιακό 83,3%, ποσοστό που δείχνει πως σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα η μπάλα παιζόταν στο μισό γήπεδο της Αργεντινής.
Η ομάδα του Λιονέλ Σκαλόνι δεν κατάφερε ποτέ να μεταφέρει με συνέπεια το παιχνίδι στην αντίπαλη περιοχή. Προτίμησε να διακόπτει τον ρυθμό με συνεχόμενα φάουλ και δυνατές μονομαχίες, επιχειρώντας να οδηγήσει τον τελικό στα πέναλτι.
Χαρακτηριστικό είναι ότι η Αργεντινή υπέπεσε σε 25 φάουλ, τη μεγαλύτερη επίδοση ομάδας σε αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου από τον τελικό του 2022, όταν και πάλι η ίδια είχε υποπέσει σε 26 παραβάσεις απέναντι στη Γαλλία.
Η ένταση κορυφώθηκε όταν ο Έντσο Φερνάντες αποβλήθηκε με δεύτερη κίτρινη κάρτα μετά από σκληρό μαρκάρισμα στον Πάου Κουμπαρσί. Έγινε έτσι μόλις ο έκτος ποδοσφαιριστής στην ιστορία που αποβάλλεται σε τελικό Μουντιάλ, ενώ οι Αργεντινοί έχουν πλέον τις τρεις από τις έξι συνολικά αποβολές, μετά τους Πέδρο Μονσόν και Γκουστάβο Ντεζότι το 1990.
Μετά τη λήξη επικράτησε ένταση στον αγωνιστικό χώρο, με τον Λεάντρο Παρέδες να προκαλεί σύρραξη την ώρα που οι Ισπανοί πανηγύριζαν την κατάκτηση του τροπαίου.
Το καλύτερο αμυντικό τουρνουά στην ιστορία
Αν ο τελικός επιβεβαίωσε την ανωτερότητα της Ισπανίας, η συνολική πορεία της στη διοργάνωση την τοποθετεί ήδη ανάμεσα στις κορυφαίες πρωταθλήτριες κόσμου όλων των εποχών. Η ομάδα του Λουίς ντε λα Φουέντε δεν βρέθηκε ποτέ πίσω στο σκορ σε κανένα παιχνίδι του τουρνουά.
Δέχθηκε μόλις ένα γκολ σε 8 αγώνες, από τον Σαρλ ντε Κετελάρε του Βελγίου, επίδοση που αποτελεί τη μικρότερη παθητική συγκομιδή που έχει παρουσιάσει ποτέ πρωταθλήτρια κόσμου σε μία διοργάνωση.
Παράλληλα επέτρεψε στους αντιπάλους της συνολικά μόλις 2,3 expected goals σε οκτώ αγώνες, δηλαδή μόλις 0,3 xG ανά παιχνίδι, το χαμηλότερο μέσο όρο που έχει καταγραφεί ποτέ σε ανδρικό Παγκόσμιο Κύπελλο.
Το στοιχείο αυτό αποδεικνύει ότι η αμυντική της λειτουργία δεν βασίστηκε στην τύχη ή στις αποκρούσεις του τερματοφύλακα, αλλά στην εξαιρετική συνολική οργάνωση και στον περιορισμό των ευκαιριών των αντιπάλων.
Μία νέα ποδοσφαιρική δυναστεία
Η κατάκτηση του Μουντιάλ έρχεται να προστεθεί στην κατάκτηση του Euro 2024, επιβεβαιώνοντας ότι η Ισπανία αποτελεί πλέον την κορυφαία εθνική ομάδα του κόσμου. Έγινε μόλις η τέταρτη χώρα στην ιστορία που κατέχει ταυτόχρονα το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και το Παγκόσμιο Κύπελλο, μετά τη Δυτική Γερμανία, τη Γαλλία και τη δική της χρυσή γενιά της περιόδου 2008-2012.
Παράλληλα επέκτεινε το αήττητο σερί της στους 38 αγώνες, επίδοση που αποτελεί νέο ιστορικό ρεκόρ για ευρωπαϊκή εθνική ομάδα ανδρών.
Η Ισπανία του Λουίς ντε λα Φουέντε δεν βασίστηκε σε έναν σούπερ σταρ, αλλά σε ένα σύνολο που συνδύασε ποιότητα, κατοχή, αμυντική συνέπεια και τακτική πειθαρχία. Και στον τελικό απέναντι στην Αργεντινή απέδειξε ότι, ακόμη και σε ένα παιχνίδι με ελάχιστα γκολ, η απόλυτη κυριαρχία μπορεί να είναι πολύ πιο εντυπωσιακή από το ίδιο το αποτέλεσμα.
