Τα επεισόδια στο Μπέλφαστ επαναφέρουν τη μεγάλη ευρωπαϊκή συζήτηση για τα σύνορα, την ασφάλεια και τη διαχείριση των παράνομων μεταναστευτικών ροών.
Στην Ελλάδα, η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται ως η μόνη πολιτική δύναμη που αναλαμβάνει το πολιτικό κόστος συγκεκριμένων αποφάσεων, ενώ η αντιπολίτευση αναζητεί ακόμη θέση.
Οι εικόνες από το Μπέλφαστ δεν αποτελούν απλώς μια ακόμη είδηση από το εξωτερικό. Είναι μια προειδοποίηση για ολόκληρη την Ευρώπη.
Οι συγκρούσεις, οι εμπρησμοί κατοικιών μεταναστών, οι εκατοντάδες διαδηλωτές στους δρόμους και η κοινωνική ένταση που ακολούθησε την επίθεση με μαχαίρι από Σουδανό πρόσφυγα έφεραν ξανά στο προσκήνιο το μεγάλο ευρωπαϊκό ερώτημα: Μπορεί η Ευρώπη να συνεχίσει να διαχειρίζεται το μεταναστευτικό με τις ίδιες συνταγές των τελευταίων ετών;
Σε πολλές χώρες, η απάντηση που δίνεται είναι αρνητική. Κυβερνήσεις που μέχρι πριν από λίγα χρόνια μιλούσαν αποκλειστικά για πολιτικές ενσωμάτωσης, σήμερα συζητούν για επιστροφές, κλειστές δομές, τρίτες ασφαλείς χώρες και αυστηρότερο έλεγχο των συνόρων.
Η Ελλάδα βρίσκεται εδώ και χρόνια στην πρώτη γραμμή αυτού του προβλήματος. Και η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να περιμένει μέχρι να συμφωνήσουν όλοι για να λάβει μέτρα.
Σύγκρουση στη Βουλή
Η πρόσφατη ψήφιση του νομοσχεδίου του υπουργείου Μετανάστευσης ανέδειξε ξεκάθαρα τις διαφορές μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Η διάταξη που προβλέπει τη δυνατότητα δημιουργίας κλειστών κέντρων κράτησης σε τρίτες χώρες ψηφίστηκε μόνο από τη Νέα Δημοκρατία, ενώ τα υπόλοιπα κόμματα είτε καταψήφισαν είτε κράτησαν αποστάσεις.
Ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνος Πλεύρης υπερασπίστηκε με ένταση τη συγκεκριμένη επιλογή, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα χρειάζεται εργαλεία αποτροπής και όχι πολιτικές που λειτουργούν ως κίνητρο για νέες παράνομες αφίξεις.
Ιδιαίτερη ήταν η κριτική του προς το ΠΑΣΟΚ. Ο κ. Πλεύρης υπενθύμισε ότι το κόμμα είχε στηρίξει σε ευρωπαϊκό επίπεδο το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης, αλλά επέλεξε το «παρών» στον εφαρμοστικό νόμο στην ελληνική Βουλή, αφήνοντας αιχμές για πολιτική υποκρισία.
Για την κυβέρνηση, το δίλημμα είναι σαφές: αν απορρίπτονται οι δομές σε τρίτες χώρες, οι επιστροφές και η αυστηρότερη επιτήρηση των συνόρων, ποια είναι η εναλλακτική πρόταση; Μέχρι στιγμής η αντιπολίτευση δεν έχει παρουσιάσει μια ολοκληρωμένη απάντηση.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επενδύσει πολιτικά στην άποψη ότι η χώρα πρέπει να προστατεύει αποτελεσματικά τα σύνορά της, να επιταχύνει τις διαδικασίες ασύλου και να επιστρέφει όσους δεν δικαιούνται διεθνή προστασία.
Η λογική της κυβέρνησης είναι ότι η προστασία των πραγματικών προσφύγων δεν μπορεί να συγχέεται με την ανοχή στην παράνομη μετανάστευση. Γι’ αυτό και η Αθήνα στηρίζει πλέον πολιτικές που πριν από λίγα χρόνια θα θεωρούνταν αδιανόητες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά σήμερα υιοθετούνται από ολοένα και περισσότερες χώρες.
Τα γεγονότα στο Μπέλφαστ ενισχύουν τα επιχειρήματα όσων υποστηρίζουν ότι η κοινωνική συνοχή απειλείται όταν οι κυβερνήσεις χάνουν τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών. Η κυβέρνηση θεωρεί ότι η πρόληψη τέτοιων φαινομένων περνά μέσα από κανόνες, έλεγχο και ξεκάθαρες πολιτικές αποφάσεις.
Η Λατινοπούλου πιέζει
Την ίδια στιγμή, η Αφροδίτη Λατινοπούλου, με αφορμή τα επεισόδια στο Μπέλφαστ, μίλησε για «προειδοποίηση για το μέλλον της Ευρώπης» και ζήτησε ακόμη πιο σκληρές παρεμβάσεις. Μεταξύ άλλων, πρότεινε αυστηρότερη φύλαξη των συνόρων, επανεξέταση χορηγημένων ασύλων, άμεσες απελάσεις και δημιουργία κλειστών δομών κράτησης μέχρι την ολοκλήρωση των διαδικασιών επιστροφής, αλλιώς προειδοποίησε πως αν δεν μπει τέλος στον «ισλαμικό φανατισμό και την ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση» θα επικρατήσει «το απόλυτο χάος».
Η διαφορά με τη Νέα Δημοκρατία είναι ότι η κυβέρνηση ήδη εφαρμόζει πολιτικές περιορισμού των παράνομων ροών μέσα στο ευρωπαϊκό και διεθνές πλαίσιο, ενώ η ρητορική της κ. Λατινοπούλου βασίζεται κυρίως στην καταγγελία των ευρωπαϊκών πολιτικών και στην απαίτηση ακόμη πιο αυστηρών μέτρων.
Το βέβαιο είναι ότι το μεταναστευτικό επιστρέφει δυναμικά στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Και όσο η Ευρώπη βλέπει εικόνες όπως αυτές του Μπέλφαστ τόσο περισσότερο θα ενισχύονται οι φωνές που ζητούν αποτελεσματικότερο έλεγχο των συνόρων. Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι η μόνη δύναμη που καταθέτει συγκεκριμένες λύσεις, ενώ η αντιπολίτευση εξακολουθεί να αναζητεί κοινή γραμμή απέναντι σε ένα από τα δυσκολότερα ζητήματα της εποχής.
