H τελευταία έρευνα της Opinion Poll για το ACTION 24 σηματοδότησε την είσοδο σε μια νέα πολιτική φάση.
Φάνηκε καθαρά πολιτική αναδιάταξη ή έστω η έναρξή της που προαναγγελλόταν εδώ και καιρό, είχε εκπλήξεις στη σειρά δύο έως και τέσσερα και πολλά κόμματα που παίζουν πια όχι απλά την κοινοβουλευτική εκπροσώπησή τους, αλλά την ύπαρξή τους.
Ασφαλώς αυτή η έρευνα όπως και άλλες αυτής της περιόδου μας δίνουν μία φωτογραφία της στιγμής. Θα χρειαστούν τουλάχιστον μία ή δύο ακόμα έρευνες στο επόμενο δίμηνο για να έχουμε μεγαλύτερη σιγουριά στο πώς κατασταλάζει ο κουρνιαχτός. Υπάρχει ρευστότητα, τρέχουν γεγονότα, συντελούνται γεωστρατηγικές αναταράξεις, θα πολωθεί το κλίμα, θα υπάρξουν έντονες αντιπαραθέσεις όχι πια μόνο όλων κατά του Κ. Μητσοτάκη, αλλά και όλων των δυνάμεων της αντιπολίτευσης μεταξύ τους.
Ωστόσο βασικά συμπεράσματα που προκύπτουν από την έρευνα είναι:
Πρώτο: Η εμφάνιση των δύο νέων κομμάτων δεν φαίνεται να αγγίζει παρά ελάχιστα τη ΝΔ. Διατηρεί την κυριαρχία της και απέχει 15% από τη δεύτερη πια ΕΛΑΣ. Θα δούμε και τι μπορεί να σημαίνει σαν πίεση στις δυνάμεις της μια ίδρυση κόμματος Σαμαρά που κάποια επίπτωση θα την έχει, όσο μικρή και αν είναι η επίδοση του πρώην πρωθυπουργού. Η ΝΔ δεν έχει κανέναν λόγο να ανακατευτεί έστω και λίγο στις διαμάχες της αντιπολίτευσης.
Το βασικό για αυτήν είναι να καταπολεμήσει την κόπωση, να επικεντρωθεί στην επιτάχυνση των ρυθμών ολοκλήρωσης του έργου της και ιδιαίτερα στα θέματα της καθημερινότητας και βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου. Να αποβάλει φοβικά σύνδρομα που δείχνει εύκολα αν κάτι συμβεί (π.χ. θεωρία ξυλολίου, δικογραφίες για βουλευτές και υπουργούς που αμφισβητούνται πια ευθέως από την πραγματογνωμοσύνη Τυχεροπούλου κ.ά.) και να απαντήσει με ολοκληρωμένο τρόπο και με συγκεκριμένο αφήγημα στο ερώτημα: Γιατί τρίτη θητεία.
Δεύτερο: Υπέρ της είναι το ισχυρό προφίλ του πρωθυπουργού που κρίνεται ως ο καταλληλότερος για πρωθυπουργό από το 29%, όταν ο δεύτερος Α. Τσίπρας επιλέγεται από το 13,2%. Σαφέστατα θετικά υπέρ του λειτουργούν η αμυντική και εξωτερική πολιτική και η θέληση για σταθερότητα.
Το 56,6% απαντά ότι στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσει με γνώμονα να υπάρχει πολιτική σταθερότητα, έναντι του 33,5% που απαντά τη διαμαρτυρία. Στο επόμενο διάστημα δύο ροπές θα συγκρούονται, η μία για σταθερότητα και η άλλη για βελτίωση του βιοτικού επιπέδου. Ανάλογα με το ποια ροπή θα κυριαρχήσει στην τελική ευθεία προς τις εκλογές, θα κριθούν πολλά.
Τρίτο: Προβλέπεται σκληρή μάχη για τη δεύτερη θέση. Ο Α. Τσίπρας εμφανίζεται δεύτερος, είναι έμπειρος και έχει επικοινωνιακή δυνατότητα. Ωστόσο, έχει βαρίδια όπως η διαπραγμάτευση του 2015, το κλείσιμο των τραπεζών, το δημοψήφισμα, αλλά και τι θυμίζει στη μεσαία τάξη η διακυβέρνησή του. Υπάρχει και κάτι ακόμα. Επί ηγεσίας του ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση οδηγήθηκε από το 32% στο 18% το 2023.
Το μεγάλο ζητούμενο είναι αν θα καταφέρει να εμφανίσει μια νέα πρόταση ή αν καταφύγει σε γνωστά σχήματα και απλουστεύσεις. Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζει σημαντικές απώλειες. Είναι κόμμα με μεγάλη ιστορία, δομή, κοινωνικές αναφορές. Έχασε ωστόσο πολύ χρόνο εκπέμποντας θολό μήνυμα, αναζητώντας δυνάμεις με μια αριστερή στροφή που ουσιαστικά άνοιγε τον δρόμο στον Α. Τσίπρα, αντί να διεμβολίσει τον χώρο του Κέντρου στον οποίο είχε πάρει προβάδισμα στις Ευρωεκλογές. Βρίσκεται σε σημείο που είναι ανάγκη να πάρει κρίσιμες αποφάσεις και γρήγορα.
Υπάρχει και η Μαρία Καρυστιανού, η οποία δείχνει αντοχή, απήχηση σε αντισυστημικά ακροατήρια και νέους ανθρώπους. Όποιος βιαστεί να την υποτιμήσει, θα κάνει μεγάλο λάθος. Πάντως είναι ο άγνωστος Χ. Τους άλλους τους γνωρίζουμε, αυτήν όχι.
Τέταρτο: Στην πορεία προς τις εκλογές θα δούμε κόμματα να εξαϋλώνονται. Ήδη τρία εμφανίζονται με ποσοστά κάτω του 1% και άλλα τέσσερα κάτω του 2%. Θα δούμε πώς θα αντιδράσουν, αλλά η τωρινή εικόνα μάς περιγράφει κάτι που μπορεί να οδηγήσει επτά κόμματα εκτός Βουλής. Ιδιαίτερο δε ενδιαφέρον θα έχουν οι άμυνες που θα δείξουν η Ελληνική Λύση και η Πλεύση Ελευθερίας.
Δεν θα πρέπει πάντως να φανεί περίεργο ότι μπορεί να οδηγηθούμε σε επτακομματική ή και εξακομματική Βουλή. Ένα τέτοιο γεγονός, πέραν της αυτονόητης πολιτικής αξίας, μπορεί –ανάλογα με το άθροισμα των ποσοστών των κομμάτων που θα μείνουν εκτός Βουλής– να μειώσει τον πήχη της αυτοδυναμίας.
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο liberal.gr
