Δεν με εκπλήσσει η αφωνία της «κρατοδίκαιης» νομικής κοινότητας για το «σουρωτήρι» της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Προφανώς δεν τους απασχολεί το γεγονός ότι τα ονόματα των ελεγχόμενων για τον ΟΠΕΚΕΠΕ κρεμάστηκαν στα μανταλάκια πριν φτάσουν οι δικογραφίες στη Βουλή. Ωστόσο θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε πού σταματά η ευρωπαϊκή εποπτεία και πού ξεκινά η εθνική κυριαρχία;
Σιωπή! Καμία αντίδραση και από τις δικαστικές αρχές ως προς τον εντοπισμό της πηγής των διαρροών για τους «εγκληματίες» των 180 ευρώ! Κατά τη γνώμη μου η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ως διορισμένος θεσμός οφείλει να σέβεται τις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις, χωρίς να μετατρέπεται σε πολιτικό παράγοντα.
Δεν υπαινίσσομαι ότι το γραφείο της Ευρωπαίας Εισαγγελέως στην Αθήνα μετατρέπεται σε πολιτικό παράγοντα, αλλά το γεγονός ότι στελεχώνεται από Έλληνες αποσπασμένους εισαγγελείς θα έπρεπε να κάνει προσεκτικότερη τη Λάουρα Κόντρουτσα Κοβέσι.
Γιατί η κυρία Κοβέσι, πέραν του ότι όφειλε να γνωρίζει τα όρια των αρμοδιοτήτων της, θα έπρεπε να συνεκτιμήσει την εργαλειοποίηση εκ μέρους της αντιπολίτευσης ώστε να λάβει τα μέτρα της και να μην αιωρείται η υπόνοια ότι παρεμβαίνει στα εσωτερικά της χώρας.
Ασφαλώς η ελληνική Δικαιοσύνη έχει τον τελευταίο λόγο, αλλά παραμένει επίκαιρη η δήλωση του Γεωργίου Παπανδρέου: «Και οι κρίνοντες κρίνονται».
