Ξεκλειδώνει ένας επιπλέον δημοσιονομικός χώρος που μπορεί να φτάσει το 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ, δηλαδή περίπου το 0,6% του ΑΕΠ.

Εν μέσω καλοκαιρινής ραστώνης, στο οικονομικό επιτελείο και στο Μέγαρο Μαξίμου καταγράφεται ένας πρωτοφανής πυρετός διαβουλεύσεων και σχεδιασμών. Η κυβέρνηση δεν φαίνεται να αντιμετωπίζει τη φετινή Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης απλώς ως ένα ακόμη βήμα ετήσιων εξαγγελιών, αλλά ως την αφετηρία για τον καθορισμό ενός μακρόπνοου οδικού χάρτη που εκτείνεται σε βάθος τετραετίας, φτάνοντας έως το 2030. Στο επίκεντρο βρίσκεται μια συγκροτημένη προσπάθεια να απαντηθεί το μεγάλο αίτημα της κοινωνίας για ουσιαστική ανακούφιση από το αυξημένο κόστος διαβίωσης, χωρίς ταυτόχρονα να διακυβευθεί η δημοσιονομική σταθερότητα που με τόσο κόπο κατακτήθηκε τα τελευταία χρόνια.

Μελετημένος ελιγμός

Το πλέον ενδιαφέρον στοιχείο των ημερών, που αλλάζει τους όρους του παιχνιδιού και διευρύνει αισθητά τα περιθώρια χειρισμών, συμπυκνώνεται στον έξυπνο και απόλυτα μελετημένο τεχνοκρατικό ελιγμό του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκου Πιερρακάκη, να υποβάλλει προς την Κομισιόν αίτημα για την επέκταση της ρήτρας διαφυγής στον τομέα των ενεργειακών επενδύσεων.

Στην πράξη, η ελληνική πλευρά επιδιώκει να αξιοποιήσει τους παραγόμενους εθνικούς πόρους από τα υπερπλεονάσματα, κατευθύνοντάς τους σε κρίσιμες υποδομές χωρίς αυτές οι δαπάνες να υπολογίζονται στον περιοριστικό δείκτη των καθαρών δαπανών, παρότι εγγράφονται στο δημόσιο χρέος. Με αυτόν τον τρόπο ξεκλειδώνει ένας επιπλέον δημοσιονομικός χώρος που μπορεί να φτάσει το 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ, δηλαδή περίπου το 0,6% του ΑΕΠ, εξέλιξη που επιτρέπει στον πρωθυπουργό να προσέλθει στο βήμα της ΔΕΘ με ένα ιδιαίτερα ενισχυμένο πακέτο.

Το αρχικό πλάνο των 1,4 δισεκατομμυρίων ευρώ, που αφορά άμεσα μέτρα ενίσχυσης των πολιτών, «αυγατίζει» εντυπωσιακά με την προσθήκη των ενεργειακών επενδύσεων σε βάθος τριετίας, διαμορφώνοντας έναν συνολικό κυβερνητικό κουμπαρά που αγγίζει τα 2,4 δισεκατομμύρια ευρώ. Και δεν πρόκειται για αφηρημένα νούμερα ή πρόσκαιρα επιδόματα.

Επένδυση στην ενεργειακή μετάβαση

Η φιλοσοφία της ενεργειακής παρέμβασης εστιάζει στην ουσιαστική θωράκιση της χώρας και στη μόνιμη μείωση του λειτουργικού κόστους για νοικοκυριά, επιχειρήσεις και δημόσιο τομέα. Τα έργα που προγραμματίζονται να υλοποιηθούν εμπροσθοβαρώς, με αφετηρία τη νέα χρονιά, εστιάζουν στην τοποθέτηση συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας και μπαταριών για την αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας που σήμερα μένει αναξιοποίητη, στην εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε δημόσια νοσοκομεία, σχολεία και διοικητικά κτήρια, καθώς και στην αντικατάσταση παλαιών καυστήρων πετρελαίου με σύγχρονες αντλίες θερμότητας.

Η μετάβαση προς την ενεργειακή αυτονομία και την εξοικονόμηση πόρων αναμένεται να οδηγήσει σε μεσοπρόθεσμη μείωση των λογαριασμών ρεύματος των πολιτών που μπορεί να φτάσει έως και το 25%. Πρόκειται για δομική μεταρρύθμιση που συνδέει την πράσινη ανάπτυξη με την καθημερινή οικονομία του πολίτη, αφήνοντας πίσω την τακτική των πρόσκαιρων επιδοτήσεων ορυκτών καυσίμων και επενδύοντας σε νέες βιώσιμες λύσεις.

Φορολογικά μέτρα, συντάξεις και μισθολογικές παρεμβάσεις

Παράλληλα με το ενεργειακό σκέλος, ο πυρήνας της οικονομικής τακτικής παραμένει σταθερά προσανατολισμένος στο τρίπτυχο «μειώσεις φόρων, αυξήσεις μισθών και ενίσχυση συντάξεων», με κύριο αποδέκτη τη μεσαία τάξη που σήκωσε το μεγαλύτερο βάρος των παλαιότερων κρίσεων. Η κυβερνητική στρατηγική αποδεικνύει ότι η δημοσιονομική σοβαρότητα δεν είναι εχθρός της κοινωνικής φροντίδας, αλλά η απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνονται σταθερά και μετρήσιμα βήματα προόδου. Οπως διαμηνύεται, κάθε μέτρο που ετοιμάζεται είναι πλήρως κοστολογημένο, επιτρέποντας στην κυβέρνηση να διατηρεί το πλεονέκτημα της υπευθυνότητας έναντι των ανεδαφικών υποσχέσεων των διαφόρων κομμάτων της αντιπολίτευσης που πλειοδοτούν σε λαϊκίστικες προτάσεις.

Στο πεδίο των ελεύθερων επαγγελματιών εξετάζονται προσεκτικές διορθωτικές αλλαγές στο τεκμαρτό σύστημα φορολόγησης, με στόχο να αποκατασταθούν τυχόν αδικίες και να ενισχυθεί το αίσθημα δικαίου.

Για τους συνταξιούχους, το σχέδιο με ορίζοντα το 2027 περιλαμβάνει την οριστική αντιμετώπιση της προσωπικής διαφοράς, την αναπροσαρμογή της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων για συντάξεις άνω των 1.468 ευρώ, καθώς και τη διασφάλιση των συντάξεων χηρείας στο 70% χωρίς εξαιρέσεις. Παράλληλα, οι τακτικές ετήσιες αυξήσεις των συντάξεων υπολογίζονται έως το 3%, ενώ η έκτακτη ενίσχυση του Νοεμβρίου σχεδιάζεται να αυξηθεί σημαντικά, φτάνοντας έως και το ύψος της εθνικής σύνταξης.

Στον ιδιωτικό τομέα, η προοπτική μιας νέας αύξησης του κατώτατου μισθού και η περαιτέρω ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων συνδυάζονται με μια δραστήρια στεγαστική πολιτική, όπου δεσπόζει η επέκταση των προγραμμάτων για νέα ζευγάρια και η προετοιμασία για τον τρίτο κύκλο του επιτυχημένου προγράμματος «Σπίτι Μου». Ταυτόχρονα, στο τραπέζι βρίσκονται προτάσεις με βαθύ κοινωνικό αντίκτυπο, όπως η θεσμοθέτηση μόνιμου επιδόματος για τους δημοσίους υπαλλήλους από το 2027 στη λογική του «μισού 13ου μισθού», προσφέροντας μια σταθερή αποκατάσταση των εισοδημάτων μετά από χρόνια περικοπών.

Καθαρή στρατηγική

Η συνολική εικόνα δείχνει μια κυβέρνηση που δεν λειτουργεί αποσπασματικά μόνο εν όψει της ΔΕΘ, αλλά ξεδιπλώνει τη στρατηγική της καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη ρύθμιση για την αύξηση του αφορολόγητου ορίου στα φιλοδωρήματα με αναδρομική ισχύ, μια παρέμβαση που προσέφερε άμεση ανάσα σε χιλιάδες εργαζόμενους στην εστίαση και στον τουρισμό.

Ανθρωποι της αγοράς υποστηρίζουν ότι με μελετημένα βήματα, υπευθυνότητα και αναπτυξιακό όραμα, το οικονομικό επιτελείο καταφέρνει να ισορροπήσει ανάμεσα στη δημοσιονομική πειθαρχία και την ουσιαστική ενίσχυση της κοινωνίας, διαμορφώνοντας έναν στέρεο οδικό χάρτη που εγγυάται τη σταθερότητα και την προοπτική της χώρας για τα επόμενα χρόνια.