Μάχη των μαχών χαρακτηρίζεται η συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ στις 11 Ιουλίου.
Το σκηνικό στον ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει για μια ακόμη φορά ναρκοπέδιο, με την επερχόμενη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής στις 11 Ιουλίου να θεωρείται η μητέρα των μαχών, αναδεικνύοντας ένα παρασκήνιο γεμάτο σημαδεμένα χαρτιά και υπόγειες διαδρομές.
Στο επίκεντρο της νέας αυτής εσωκομματικής θύελλας βρίσκεται ο Σωκράτης Φάμελλος και τα λεγόμενα «ορφανά» του Αλέξη Τσίπρα που, σύμφωνα με πολλούς εντός των τειχών, αν και παραμένουν μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, εργάζονται συστηματικά για την υπονόμευση της αυτόνομης πορείας του κόμματος.
Οσο πλησιάζουμε στη μεγάλη αναμέτρηση, τόσο περισσότερο έρχονται στην επιφάνεια μεθοδεύσεις του παρελθόντος που δείχνουν ότι η προσπάθεια ρευστοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μια σημερινή εφεύρεση, αλλά ένα καλά οργανωμένο σχέδιο με βαθιές ρίζες.
Το «όχημα» Κασσελάκης
Παλιά και νέα στελέχη που παραμένουν στο κόμμα θυμούνται πλέον καθαρά περιστατικά από το πρόσφατο παρελθόν, στα οποία ο πρώην πρωθυπουργός λειτουργούσε με μοναδικό γνώμονα τα δικά του τακτικά συμφέροντα, αδιαφορώντας για την τύχη της παράταξης που ο ίδιος γιγάντωσε.
Η ιστορία αυτή, που σήμερα φτάνει στο αποκορύφωμά της, άρχισε να γράφεται με μελανά χρώματα κατά τη διάρκεια των εσωκομματικών εκλογών του 2023. Τότε, στο παρασκήνιο, στελέχη που θεωρούνταν ο σκληρός πυρήνας των συνεργατών του Αλέξη Τσίπρα, κινήθηκαν με απόλυτο συντονισμό υπέρ της υποψηφιότητας του Στέφανου Κασσελάκη ή για την ακρίβεια, με βασικό στόχο την εξουδετέρωση της Εφης Αχτσιόγλου. Στο κάδρο μπαίνουν άνθρωποι της απόλυτης εμπιστοσύνης του Αλέξη Τσίπρα, οι οποίοι σήμερα έχουν βρει στέγη στο νέο κομματικό σχηματισμό.
Οι μαρτυρίες και οι πληροφορίες που διακινούνταν από τότε, ανέφεραν την ενεργοποίηση ενός πανίσχυρου κομματικού μηχανισμού που είχε ως μοναδικό σκοπό την προώθηση του Κασσελάκη ως ενός «αντισυστημικού» οχήματος που θα εξέφραζε δήθεν την οργή της βάσης. Ομως το πολιτικό αποτέλεσμα αυτής της επιλογής αποδείχθηκε ολέθριο για τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού το κόμμα οδηγήθηκε σε μια παρατεταμένη φάση αποσύνθεσης.
Το πιο βαρύ κομμάτι αυτού του παζλ, ωστόσο, αποκαλύφθηκε πολύ αργότερα και μάλιστα από τα χείλη του Παύλου Πολάκη μέσα στην Κεντρική Επιτροπή, αλλάζοντας ριζικά την εικόνα της υποτιθέμενης ουδετερότητας του Αλέξη Τσίπρα.
Σύμφωνα με όσα έχει υποστηρίξει ο Χανιώτης βουλευτής, τη Δευτέρα, αμέσως μετά τον πρώτο γύρο των εκλογών, ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σήκωσε το τηλέφωνο και επικοινώνησε απευθείας με τον Νίκο Παππά ζητώντας του να στηρίξει τον Στέφανο Κασσελάκη στον δεύτερο γύρο. Το αίτημα τελικά έγινε αποδεκτό, με τον Παύλο Πολάκη να κάνει λόγο για εξαιρετική εξέλιξη, χωρίς ωστόσο να φαντάζεται τη μετέπειτα τροπή των πραγμάτων.
Το γεγονός ότι ο Νίκος Παππάς δεν διέψευσε ποτέ την αποκάλυψη αυτή, επιβεβαιώνει την ύπαρξη μιας προσχεδιασμένης «γραμμής» που δόθηκε από το στενό περιβάλλον του Αλέξη Τσίπρα. Εξάλλου, είναι πλέον κοινό μυστικό ότι πάνω από πενήντα κομβικά στελέχη που επηρεάζονταν άμεσα από τον Νίκο Παππά είχαν ταχθεί υπέρ του Στέφανου Κασσελάκη ήδη από τον πρώτο γύρο, ακολουθώντας τις υπόγειες οδηγίες που έφταναν από τον πρώην πρωθυπουργό.
Πίσω στο σήμερα, ο Νίκος Παππάς αποδίδει ευθύνες στον Σωκράτη Φάμελλο για την κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ και ζητάει «αλλαγές για να μπορέσει να ανακάμψει». «Ούτως ή άλλως, οποιοσδήποτε βρισκόταν σε θέση ευθύνης και παραλάμβανε ένα κόμμα στo 10% και όταν αυτό το κόμμα έχει φτάσει σε αυτή τη δημοσκοπική εικόνα, θα έπρεπε από μόνος του να σκεφτεί ποιος πρέπει και μπορεί να είναι ο δικός του ρόλος», είπε ο πρώην υπουργός.
Η άλωση συνεχίζεται
Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν, ενόψει της 11ης Ιουλίου, βρίσκεται αντιμέτωπος με τα φαντάσματα του πρόσφατου παρελθόντος του, καθώς οι ίδιοι μηχανισμοί που εργάστηκαν για τη ρευστοποίηση και την άλωσή του επιχειρούν τώρα να ολοκληρώσουν το έργο τους.
Ο Σωκράτης Φάμελλος, λειτουργώντας ως ο βασικός εκφραστής αυτής της γραμμής, μαζί με τα στελέχη που έμειναν πίσω για να φυλάνε τις Θερμοπύλες των συμφερόντων του Τσίπρα, προετοιμάζονται για την τελική σύγκρουση.
Γι’ αυτό η επερχόμενη συνεδρίαση της ΚΕ δεν θα είναι απλώς μια ακόμα τυπική κομματική διαδικασία, αλλά η στιγμή της αλήθειας, όπου οι μάσκες θα πέσουν οριστικά και οι μεθοδεύσεις του χθες θα συγκρουστούν με την ανάγκη του –σημερινού ανυπόληπτου πολιτικά– κόμματος να επιβιώσει και να χαράξει μια αυτόνομη πορεία, μακριά από σκιές και προσωπικά παιχνίδια εξουσίας.
