Με μοντέλο το 2000

92

της ΛΙΝΑΣ ΚΛΕΙΤΟΥ

Οδικό χάρτη για τις εθνικές εκλογές και τις πολιτικές του στοχεύσεις εξήγγειλε ο Αλέξης Τσίπρας.
Από χθες λοιπόν , άπαντες μετρούν τα … «φραγκοδίφραγκα» της αριστερής ελεήμονος μεγαλοψυχίας, ζυγίζουν τα λιγότερα και τα περισσότερα των κομματικών εξαγγελιών και κάπου εκεί χάνεται το μέτρο.
Η αλήθεια είναι ότι ο πρωθυπουργός είναι εξαιρετικά ζορισμένος από μια σειρά θεμάτων τα οποία του δημιουργούν πρόβλημα, αλλά δεν τον αποτρέπουν από τον αρχικό του σχεδιασμό.
H σπουδή και η προχειρότητα των εξαγγελιών του άλλωστε το αποδεικνύει, δεδομένου ότι έσπευσε να φέρει μπροστά, μέτρα που είχε συμφωνήσει με την τρόικα με καλύτερους όρους για το 2020. Ταυτόχρονα είναι η πρώτη φορά που καταγράφεται προεκλογική εξαγγελία η οποία ανακοινώνεται 18 μέρες πριν τις εκλογές και θα δοθεί μάλλον την εβδομάδα των ευρωεκλογών. Αφορά στο μέτρο της κουτσής 13ης σύνταξης!!!
Όποιος έκανε η κάνει το λάθος να αναλύει τον Αλέξη με τα δεδομένα ΣΥΡΙΖΑ πριν το 2015, απλά δεν τον έχει διαβάσει σωστά.
Ένας πολιτικός που εγκατέλειψε τις αριστερές ονειρώξεις και μαζί με αυτές τον κομματικό του πυρήνα, δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να μετέλθει όλων των μέσων θεμιτών και αθέμιτων ώστε να προσποριστεί όφελος.
Η προηγούμενη περίοδος ήταν αναγκαία και ικανή συνθήκη για να προσεγγίσει τον στόχο του.
Να επιχειρήσει να μετατραπεί σε ηγέτη της ευρύτερης κεντροαριστερής παράταξης που θα του εξασφαλίσει την βιωσιμότητα της εναλλαγής στην εξουσία.
Γνωρίζει ότι θα ηττηθεί, αλλά επιδιώκει να παραμείνει ως το ισχυρό αντίπαλο δέος.
Πως θα το πετύχει αυτό; Κυκλώνοντας τον στόχο του.
Με τις εξαγγελίες ο Πρωθυπουργός ξεκαθάρισε σε ποιο γήπεδο παίζει και επανακαθόρισε τα κοινά στα οποία απευθύνεται.
Η βάση και τα στελέχη του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ δεν τον απασχολούν ιδιαίτερα. Γνωρίζει καλά ότι χωρίς αυτόν μια επιλογή έχουν. Να γυρίσουν στα βαρέα και ανθυγιεινά της πρέφας των καφενέδων.
Η κοινωνική βάση του άλλοτε κραταιού ΠΑΣΟΚ τον αφορά ,άλλωστε είναι μεγάλο μέρος της βάσης της μεσαίας τάξης την οποία εξόντωσε συστηματικά. Εκεί στοχεύει, σε αυτήν κλείνει το μάτι.
Εκεί απηύθυνε τις εξαγγελίες του πακέτου των προεκλογικών του παροχών.
Παράλληλα, όλες οι ασκήσεις επί χάρτου προσομοίωση του εκλογικού μοντέλου του 2000 επιχειρούν.
Οι δημοσκοπήσεις δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Η σκανδαλολογία δεν αποδίδει τα αναμενόμενα και το Μακεδονικό βράζει συνεχώς . Οι αποκαλύψεις για το Μάτι και το κότερο της Παναγοπούλου τσαλακώνουν τον Αλέξη προσωπικά. Υπάρχουν όμως κρυφοί άσσοι στο πρωθυπουργικό μανίκι.
Μπορεί να επιστρατεύονται οι παροχές τώρα και να ανακοινώνονται στο Ζάππειο, όμως ο κωδικός «Κάντο όπως ο Σημίτης» έχει τεθεί σε εφαρμογή εδώ και καιρό.
Σύμφωνα με πληροφορίες, εκτεταμένες ελληνοποιήσεις πραγματοποιούνται όλο το τελευταίο διάστημα σε όλη την Επικράτεια. Αποδίδονται διαβατήρια, άδειες εργασίας, επιδόματα από το υστέρημα του αγρίως φορολογούμενου έλληνα, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και προνομιακή μεταχείριση σε βρεφονηπιακούς σταθμούς και δημόσια σχολεία.
Ο συνδυασμός της διεύρυνσης της εκλογικής του βάσης με αλλοδαπούς με την απόπειρα επικάλυψης του χώρου του ΠΑΣΟΚ δίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ ένα πλεονέκτημα έδρας το οποίο θα το αξιοποιεί μέχρι την τελευταία στιγμή.
Όσο περνά ο καιρός θα παρακολουθούμε όλο και πιο στοχευμένες εξαγγελίες προς αυτές τις δύο συγκεκριμένες κατευθύνσεις.
Από τον Πέτρο Κοκκαλη μέχρι το σκάφος της κυρίας Παναγοπούλου, όλα ΠΑΣΟΚ φωνάζουν…Από την άλλη ο φαινομενικά μισητός για τον ΣΥΡΙΖΑ Σημίτης, έκανε την ανατροπή στις εκλογές του 2000, άρα είναι άλλο ένα Πασοκικό ίνδαλμα για τον Αλέξη που δεν ορρωδεί προ ουδενός.

Το μεγάλο στοίχημα κατά συνέπεια, με αυτά τα δεδομένα δεν είναι πια για τον πρωθυπουργό. Είναι για τη ΝΔ και το ΚΙΝΑΛ.
Η μεν πρώτη θα πρέπει να αποδείξει, εφόσον θεωρεί ότι είναι εν δυνάμει και εν αναμονή να κυβερνήσει ότι έχει όλη την δυνατότητα να αποτρέψει μια πιθανή αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος από την δεξαμενή των ελληνοποιηθέντων αλλοδαπών που θα ψηφίζουν «δαγκωτό» Τσίπρα.
Το δε ΚΙΝΑΛ, ότι μπορεί να συγκρατήσει δυνάμεις εξασφαλίζοντας την πολιτική του επιβίωση.
Ας το προσέξουν, γιατί ο αέρας της παροχολογίας, μπορεί φέρει τις εκλογές μέσα στο καλοκαίρι.