«Στη βαριά ασθενή οικονομία δεν αρκεί το Depon», λέει τώρα η Λούκα Κατσέλη, επιστρέφοντας με διάθεση να μοιράσει διαγνώσεις, θεραπείες και συνταγές για την ελληνική οικονομία.
Η φράση φιλοξενήθηκε στο πρωτοσέλιδο εφημερίδας μαζί με την εκτίμησή της ότι απαιτείται διαφορετικό παραγωγικό σχέδιο για τη χώρα. Μόνο που η πολιτική μνήμη δύσκολα περιορίζεται στη σημερινή συνταγογράφηση. Ιδίως όταν απέναντι βρίσκεται ένα από τα κεντρικά πρόσωπα της οικονομικής ομάδας που προετοίμασε το ΠΑΣΟΚ του 2009. Το κόμμα που μας έβαλε στα μνημόνια.
Γιατί μπορεί το περίφημο «λεφτά υπάρχουν» να ειπώθηκε δημοσίως από τον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά μέσα στο ίδιο το ΠΑΣΟΚ υπήρξαν στελέχη που απέδωσαν ευθέως τη συγκεκριμένη οικονομική γραμμή στη Λούκα Κατσέλη.
Ο Πάρις Κουκουλόπουλος την είχε αποκαλέσει χωρίς περιστροφές «αρχιτέκτονα του “λεφτά υπάρχουν”», ενώ η Τόνια Αντωνίου υπενθύμιζε ότι η Κατσέλη ανήκε στην ηγετική ομάδα του Γιώργου Παπανδρέου και είχε συμβάλει σημαντικά στη διαμόρφωση της πολιτικής του κόμματος για τις εκλογές του 2009.
Ακόμη και η ίδια η Κατσέλη, όταν είχε ερωτηθεί στο MEGA εάν εκείνη είχε εμπνευστεί το σύνθημα, απάντησε υπερασπιζόμενη την ουσία του με τη φράση «λεφτά πάντοτε υπάρχουν». Η Κατσέλη ήταν τότε υπεύθυνη του Τομέα Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ και συμμετείχε στη διαμόρφωση του προεκλογικού προγράμματος και αποτελούσε έναν από τους βασικούς εκφραστές της γραμμής που θεωρούσε ότι μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν πολιτικές τόνωσης της ζήτησης και παροχών μέσα από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και της σπατάλης. Και όταν ήρθε η ώρα της κυβερνητικής ευθύνης;
Εκεί αρχίζει η πιο δύσκολη συζήτηση για τη σημερινή αυστηρή κριτική της. Η Λούκα Κατσέλη ανέλαβε υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας τον Οκτώβριο του 2009 και αργότερα υπουργός Εργασίας.
Μπροστά στο μέγεθος της κρίσης που ακολούθησε, ως υπουργός «έλαμψε διά της απουσίας της» από τις μεγάλες λύσεις που απαιτούσε η οικονομία. Και όταν χρειάστηκε, έφτιαξε έναν αποτυχημένο νόμο για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, που δημιούργησε περισσότερα προβλήματα από αυτά που υποτίθεται πως ήθελε να λύσει.
Η σύγκλιση με τον ΣΥΡΙΖΑ
Η συνέχεια της πολιτικής διαδρομής της έφερε την Κατσέλη όλο και πιο κοντά στον ΣΥΡΙΖΑ και στον Αλέξη Τσίπρα. Τον Οκτώβριο του 2013 η ίδια επιβεβαίωνε τη σύμπηξη μετώπου της «Κοινωνικής Συμφωνίας» με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ τον Ιανουάριο του 2015 το κόμμα της δήλωνε επισήμως ότι είχε συμπαραταχθεί και εξακολουθούσε να συμπαρατάσσεται με δυνάμεις που υπηρετούσαν τη συγκεκριμένη στρατηγική, «κυρίως με τον ΣΥΡΙΖΑ».
Από την οικονομική ομάδα του ΠΑΣΟΚ του 2009 και την εποχή του «λεφτά υπάρχουν», λοιπόν, ακολούθησε μια σαφής πολιτική προσέγγιση με τον χώρο του Αλέξη Τσίπρα. Το 2019 η Κατσέλη τάχθηκε υπέρ ενός ευρύτερου «προοδευτικού μετώπου» και αργότερα αποδέχθηκε προσωπική πρόσκληση του Τσίπρα να συμμετάσχει σε ανεξάρτητη επιτροπή εμπειρογνωμόνων που θα συνέβαλλε στον διάλογο γύρω από το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.
Η ίδια υποστήριζε τότε ότι «ο διάλογος στον ΣΥΡΙΖΑ αφορά κάθε προοδευτικό πολίτη». Μια πολιτική διαδρομή, συνεπώς, που πέρασε από το ΠΑΣΟΚ της περιόδου Παπανδρέου στη συνεργασία και τις προγραμματικές συγκλίσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα.
Το πολιτικό ερώτημα όμως παραμένει όταν σήμερα περιγράφει μια οικονομία ως «βαριά ασθενή». Τι φάρμακο είχε προτείνει όταν βρισκόταν η ίδια στο Υπουργικό Συμβούλιο μιας κυβέρνησης που μέσα σε λίγους μήνες βρέθηκε αντιμέτωπη με κλειστές αγορές, μηχανισμό στήριξης και μνημόνιο;
Και πόσο πειστική μπορεί να εμφανίζεται μια νέα συνταγή χωρίς αναμέτρηση με τις επιλογές του 2009; Και τελικά πολιτικά πού θα πάει; Θα μείνει με τον νέο ΣΥΡΙΖΑ, την ΕΛΑΣ του Τσίπρα, ή με το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη;
Επιμονή στο αφήγημα
Η ίδια πάντως, ακόμα και τώρα, επιμένει ότι το τότε πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ ήταν κοστολογημένο και ότι η δημοσιονομική εκτροπή ήταν γνωστή πριν από τις εκλογές. Εχει επίσης αρνηθεί ότι η ίδια είπε τη φράση «λεφτά υπάρχουν».
Αλλο όμως ποιος ξεστόμισε τη φράση και άλλο ποιοι έχτισαν την οικονομική αφήγηση πάνω στην οποία στηρίχθηκε. Εκεί η μαρτυρία στελεχών του ίδιου του ΠΑΣΟΚ αφήνει μικρότερα περιθώρια για πολιτική αμνησία.
Και φτάνουμε δεκαεπτά χρόνια μετά, όπου το Depon μπήκε στη θέση του «λεφτά υπάρχουν» με τη Λούκα Κατσέλη να βρίσκει νέες θεραπείες για την οικονομία, αλλά το ιατρικό ιστορικό δύσκολα σβήνει από τον φάκελο. Και το δικό της περιλαμβάνει μια εποχή κατά την οποία οι υποσχέσεις ήταν πολλές, τα περιθώρια αποδείχθηκαν ελάχιστα και ο λογαριασμός έφτασε πολύ γρηγορότερα από όσο είχε προβλεφθεί.
