Αν είναι εθνική ήττα η υπόθεση της ενδεχόμενης προμήθειας των F-35 από την Τουρκία -που δεν έχει δρομολογηθεί καν κιόλας-, τότε η υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών τι είναι για τον κύριο Τσίπρα;
Στο συνέδριο του Economist, ο Αλέξης Τσίπρας χαρακτήρισε «εθνική ήττα» τις εξελίξεις γύρω από την πιθανότητα απόκτησης F-35 από την Τουρκία. Το είπε, παρότι γνωρίζει ότι εξακολουθεί να υφίσταται το ζήτημα των S-400, παρότι γνωρίζει ότι η Ελλάδα είναι προγραμματισμένο να παραλάβει νωρίτερα από τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης τα δικά της F-35 και ενώ οι εξελίξεις παραμένουν υπό διαμόρφωση. Κι όμως, έσπευσε να μιλήσει δημόσια για «εθνική ήττα».
Τα ερωτήματα όμως είναι άλλα:
Με ποιο πολιτικό και ηθικό δικαίωμα χρησιμοποιεί αυτόν τον χαρακτηρισμό ο ίδιος άνθρωπος που φέρει την πολιτική ευθύνη για τη Συμφωνία των Πρεσπών; Μια συμφωνία που για εκατομμύρια Έλληνες αποτέλεσε τη μεγαλύτερη εθνική τραγωδία μετά το Κυπριακό; Μια συμφωνία που υπογράφηκε παρά τις πρωτοφανείς αντιδράσεις της κοινωνίας και τα τεράστια συλλαλητήρια; Μια συμφωνία με την οποία παραχωρήθηκαν το όνομα «Βόρεια Μακεδονία», η αναγνώριση μακεδονικής γλώσσας και ταυτότητας, ζητήματα για τα οποία επί δεκαετίες η Ελλάδα διατηρούσε σταθερή θέση;
Κύριε Τσίπρα, είναι τόσο κοντή η μνήμη των Ελλήνων; Ξέχασαν τι συνέβη στις Πρέσπες; Πώς χαρακτηρίζετε ως «εθνική ήττα» μια υπόθεση που ακόμη εξελίσσεται, όταν η δική σας πολιτική επιλογή έχει ήδη καταγραφεί στην Ιστορία και εξακολουθεί να διχάζει την ελληνική κοινωνία;
Η πολιτική κριτική προϋποθέτει συνέπεια. Και η συνέπεια αρχίζει από την αυτοκριτική.
