Με τον χρόνο να μετρά αντίστροφα για το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ η κατάσταση που διαμορφώνεται στο εσωτερικό του προκαλεί ερωτήματα και προβληματισμό στα στελέχη του κόμματος.
Περίπου 45 ημέρες πριν από την έναρξη του Συνεδρίου οι εσωκομματικές διαμάχες δίνουν και παίρνουν με την υπόθεση του προέδρου της ΓΣΕΕ και τις αντιδράσεις ένθεν και ένθεν να μοιάζουν με προειδοποιητικά σημάδια. Και δεν είναι η μόνη υπόθεση που απασχολεί την ηγετική ομάδα
Η Χαριλάου Τρικούπη τείνει να μετατραπεί σε χώρο υποδοχής… επιστολών είτε αυτό αφορά τους συνδικαλιστές που πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ είτε νομαρχιακές όπως αυτή της Αχαΐας που εξαπέλυσε τα βέλη της για τις διαδικασίες που ακολουθούνται εν όψει Συνεδρίου. Από κοντά και οι γκρίνιες για τη λεγόμενη διεύρυνση που αναλώθηκε –τουλάχιστον μέχρι τώρα– μεταξύ στελεχών του ΠΑΣΟΚ που είχαν αδρανοποιηθεί επί μακρόν και επιστροφών από τον ΣΥΡΙΖΑ, όπου είχαν βρει πολιτική στέγη.
Το πολυσυζητημένο Συνέδριο τείνει να μετατραπεί σε χώρο ξεκαθαρίσματος λογαριασμών με την ανησυχία να είναι έκδηλη αφού τα μηνύματα που στέλνονται προς την ηγεσία είναι το λιγότερο… διφορούμενα.
Τα δύο τελευταία «κρούσματα» επιστολών, της συνδικαλιστικής παράταξης του ΠΑΣΟΚ που στηρίζει τον Γιάννη Παναγόπουλο και της Νομαρχιακής Αχαΐας, είναι ενδεικτικά του τι συμβαίνει την ώρα που ο αρχηγός τους δηλώνει έτοιμος να κερδίσει τις επόμενες εθνικές εκλογές για να συγκυβερνήσει με τις προοδευτικές δυνάμεις.
Το περιεχόμενο των επιστολών αυτών στοχεύει στην ηγεσία του κόμματος με αναφορές ιδιαίτερα επιθετικές και καταγγελτικές. Κυρίως όμως στοχεύει σε πρακτικές που ακολουθούνται και προκαλούν αντιδράσεις, αφού οι αποστολείς εμφανίζονται να θεωρούν ότι παίζονται παιγνίδια από «παρακομματικούς» που συνδέονται με τα ηγετικά στελέχη.
Η διεύρυνση, επίσης, δεν έτυχε και τόσο θετικών σχολίων, ειδικά από στελέχη που έμειναν πιστά στο κόμμα τα… πέτρινα χρόνια της κυριαρχίας του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και των νεότερων που βγήκαν μπροστά σε δύσκολες περιόδους από την εποχή της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά. Στελεχών που δεν βλέπουν με καλό μάτι τις… επιστροφές αλλά και την τακτική της σύγκλισης –και στον αντιπολιτευτικό λόγο– με την Αριστερά.
Το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη δείχνει να έχει προβλήματα σοβαρά σε μια περίοδο που η ρευστότητα στην αντιπολίτευση θα έπρεπε να του δίνει πόντους ως κόμμα εξουσίας. Εν τούτοις η τακτική τού «όχι σε όλα» και η απουσία προτάσεων και εναλλακτικών λύσεων καθιστούν την εσωκομματική γκρίνια κυρίαρχη δύναμη στη Χαριλάου Τρικούπη.
Αυτό αποτυπώνεται και στην αδυναμία της βελόνας να… ξεκολλήσει. Και η οποία δεν αλλάζει όταν, για παράδειγμα, ακόμη και στην κορυφαία θεσμική μεταρρύθμιση ετοιμάζεται να τηρήσει μια στάση που έρχεται σε αντίθεση με την πλειοψηφία των πολιτών.
Η δημοσκόπηση της εταιρείας Interview καταγράφει την αποδοχή της αναθεώρησης για θέματα όπως το άρθρο 86 και η αξιολόγηση και η άρση μονιμότητας στο Δημόσιο από τους πολίτες. Διότι, στο τέλος της ημέρας, το ζήτημα δεν είναι η κακώς εννοούμενη αντισυστημικότητα, αλλά η προοπτική και η σταθερότητα μέσα από την αντιμετώπιση όσων δημιουργούν προσκόμματα στην αλλαγή σελίδας.
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο».
