Τον κίνδυνο να… καεί στο ζέσταμα αντιμετωπίζει ο Αλέξης Τσίπρας, το εγχείρημα του οποίου φθείρεται όλο και περισσότερο προτού καν ξεκινήσει.
Οι… αυτοοργανώσεις δεν πηγαίνουν και τόσο καλά. Ουσιαστικά δεν πηγαίνουν σχεδόν καθόλου αφού όσοι μαζεύονται σε διάφορες περιοχές της χώρας είναι στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που πήδηξαν ή ετοιμάζονται να πηδήξουν από το καράβι που βουλιάζει στην… Ιθάκη του Αλέξη Τσίπρα.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η… φόρα του προηγούμενου καλοκαιριού –μετά τις ανακοινώσεις για το βιβλίο που τότε ετοίμαζε να δημοσιοποιήσει– χάθηκε και η φθορά άρχισε να κυριαρχεί πριν καν ο πρώην πρωθυπουργός, πρώην πρόεδρος και πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ανακοινώσει το νέο κόμμα του.
Η στροφή του στην παλιά καλή συνταγή της τοξικότητας και του λαϊκισμού δεν προσφέρουν τίποτα το νέο στην κεντρική πολιτική σκηνή και πλέον ο ίδιος δείχνει απλά διατεθειμένος να αποδείξει ότι είναι το… πρωτότυπο και ο καλύτερος εκφραστής της καταστροφολογίας και του διχαστικού λόγου στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, την Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντόπουλου αλλά και με το εγχείρημα της Μαρίας Καρυστιανού, που επίσης εμφανίζεται να καταγράφει απώλειες ως προς την αποδοχή του κόσμου.
Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν ένα υπό δημιουργία κόμμα να παλεύει το πολύ για τη δεύτερη ή τρίτη θέση με τα παραπάνω από τη μια πλευρά και από την άλλη να αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να βρεθεί με μονοψήφια ποσοστά, γεγονός που θα σημάνει και την οριστική πολιτική αποστρατεία του Αλέξη Τσίπρα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι αδυνατεί να βρει νέα πρόσωπα για να δημιουργήσει την εικόνα του «νέου» στην πολιτική σκηνή, ενώ η στροφή του από την αρχική πορεία προς το κέντρο οδηγεί σε μια αναπαλαίωση με στελέχη προερχόμενα από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά. Κόμματα που θέλησε να δείξει ότι αφήνει πίσω στη νέα πορεία προς τον… λαό, με στελέχη που, εμμέσως πλην σαφώς, ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει «βαρίδια».
Οι ομιλίες του στις παρουσιάσεις του βιβλίου του –που μόνο παρουσιάσεις δεν είναι– αλλά και αυτές προς τους απεγνωσμένους «αυτοοργανωμένους» που αναζητούν σανίδα πολιτικής σωτηρίας είναι απλά μια επανάληψη όσων έχει πει όλα αυτά τα χρόνια με αποκορύφωμα την περίοδο 2019-2023, λίγο πριν από τις συντριπτικές ήττες που τον οδήγησαν στην παραίτηση από τη θέση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ.
Οι ψηφοφόροι, αυτοί που τον στήριξαν το 2019 και οι πολύ λιγότεροι του 2023, δείχνουν να του γυρίζουν την πλάτη σε ένα μεγάλο ποσοστό αρνούμενοι να εμπλακούν και πάλι με τις αυταπάτες και να αποτελέσουν το ντεκόρ της προσπάθειας να εμφανιστεί ως το αντίπαλο πολιτικό δέος του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η στήριξη από συστημικά ΜΜΕ δεν δείχνει να έχει αντίκρισμα, κάτι που καταλαβαίνουν όλο και περισσότερο και οι ιδιοκτήτες τους, οι οποίοι τώρα προσπαθούν απλά να φθείρουν τον πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του. Να… κοντύνουν δηλαδή πολιτικά την κυβερνώσα παράταξη και τον επικεφαλής ώστε να αποφευχθεί μια νέα αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές.
Σε αυτήν την προσπάθεια τα δίνουν όλα δημιουργώντας τοξικό κλίμα και μια θλιβερή περιρρέουσα ατμόσφαιρα, αναζητώντας ένα κύμα οργής που θα μπορούσε να οδηγήσει στη λεγόμενη αρνητική ψήφο.
