Είναι κάτι σαν παράδοση, σαν… ιστορική αξία της μεταπολίτευσης, και κληροδοτείται πολιτικά από τη μία γενιά στην άλλη.
Σε κάποια άλλη περίπτωση, χωρίς το κόκκινο σφυροδρέπανο, αντίστοιχες ενέργειες ίσως και να αντιμετωπίζονταν ως αντιδημοκρατική εκτροπή. Και όμως, για το ΚΚΕ τα δεδομένα ήταν και είναι διαφορετικά. Η τακτική του Περισσού να κατεβάζει «ένστολους»-μέλη του σε πορείες (απογόνους των ΚΝΑΤ) ίσως και να είναι παγκόσμια πρωτοτυπία.
Αποδεικνύεται, ωστόσο, ότι είναι συστηματική τακτική. Από την επέτειο του Πολυτεχνείου και τις εργατικές διαδηλώσεις, μέχρι και τα αγροτικά μπλόκα, όπου πρόσφατα ακούσαμε για πολλοστή φορά τους πύρινους λόγους κατά του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κακού καπιταλισμού και είδαμε (στην Κρήτη) περιπολικά να σηκώνονται στον αέρα και να αναποδογυρίζουν, και να ξεσπά πετροπόλεμος με τις δυνάμεις της Αστυνομίας.
Απεχθείς και αποκρουστικές εικόνες βίας που «καμουφλαρίστηκαν» από το ΚΚΕ και την υπόλοιπη αντιπολίτευση ως «απροκάλυπτη αστυνομική βία»…
Περιφρόνηση στους νόμους
Τι «ΚΝΑΤ τι ΜΑΤ» φώναζαν το 1979 στο Χημείο όταν οι οργανωμένες δυνάμεις της ΚΝΕ, στα μετόπισθεν των συγκεντρώσεων, επέβαλλαν την… τάξη κατά τη διάρκεια καταλήψεων.
Στην πορεία του ΠΑΜΕ, το 2019, σημειώθηκαν βίαια επεισόδια – έσπασαν, πέταξαν μπογιές, προπηλάκισαν και στο τέλος επιτέθηκαν και στις αστυνομικές δυνάμεις με έναν… κόκκινο διαδηλωτή να επιτίθεται με σφοδρότητα, κλοτσώντας έναν αστυνομικό. Υπήρξαν καταγγελίες και διαμαρτυρίες ότι δεν εφαρμόστηκε ο νόμος στο περιστατικό άσκησης βίας.
Το 2022 σε συγκέντρωση κατά της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων, τα έμπειρα και εκπαιδευμένα στελέχη της φοιτητικής οργάνωσης της ΚΝΕ σκαρφαλώνουν στην κορυφή, στα Προπύλαια, για να κρεμάσουν με σκοινιά το αεροπανό που αντιτίθεται στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Την… περιφρούρηση αναλαμβάνουν οι… εμπροσθοφυλακές, με τα κόκκινα σημαιάκια να κινούνται απειλητικά προς άλλες ομάδες προθύμων να ηγηθούν της στρατιάς. Ένας εμφύλιος ήταν έτοιμος για μία ακόμη φορά να ξεκινήσει.
Οι ροπαλοφόροι με τα κόκκινα σημαιάκια εναντίον των ροπαλοφόρων με τα κοκκινόμαυρα σημαιάκια. Τον περασμένο Σεπτέμβριο ένα γιγαντοπανό του ΚΚΕ και της ΚΝΕ «κοσμούσε» την Ακρόπολη, ζητώντας «Να σταματήσει η γενοκτονία – Καμία συνεργασία με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ». Δεύτερη σκέψη προφανώς δεν υπήρξε. Ούτε για την ιστορία, ούτε για την αρχιτεκτονική, ούτε για τη φυσιογνωμία της πόλης. Προτεραιότητα ήταν, είναι και θα είναι η επανάσταση. Η… ταυτότητα του σοβιέτ, αυτού που χρεοκόπησε στη Ρωσία και στο ανατολικό μπλοκ.
Το ΚΚΕ, ιστορικά, ήταν η κινητήριος δύναμη, οι «σκληροί» που κρατούν τα τρακτέρ στους δρόμους σε μία επιχείρηση που δεν αρχίζει και τελειώνει με διεκδικήσεις δίκαιων, κατά κοινή ομολογία, αιτημάτων. Πρόκειται για μία πολιτική μάχη. Είναι άραγε πειστικό το επιχείρημα ότι η οργή που ξεχειλίζει στα μπλόκα οφείλεται στην καθυστέρηση πληρωμών ή στα μικρότερα ποσά που έλαβαν οι αγρότες λόγω των ελέγχων για να αποφευχθούν τα απόνερα των παράνομων επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ; Δηλαδή εμφανίζονται εξαθλιωμένοι οι αγρότες γιατί υπολείπεται να διανεμηθεί ακόμα το 1,2 δισ. ευρώ;
Οι «κόκκινοι» του Κάμπου
Εκεί, στα μπλόκα του Κάμπου, αλλά και σε άλλα σημεία της χώρας η παραβίαση πολλών άρθρων του Ποινικού Κώδικα με αποκλεισμούς δρόμων και λιμανιών και καταλήψεις αεροδρομίων νομιμοποιούνταν κατ’ εξακολούθηση με τον όρο «συμβολικά». Συμβολικές παρανομίες για το… δίκιο του αγώνα και η κοινωνία όμηρος των μπλόκων, με κόμματα και πολιτικούς είτε σε αφωνία είτε στη γενικόλογη –αλλά απερίφραστη– καταδίκη της βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται.
Την τελευταία 15ετία μια νέα γενιά αγροτοσυνδικαλιστών έχει κάνει την εμφάνισή της στον Κάμπο και πλαισιώνει τους παλαιότερους. Οι πρωτεργάτες, αυτοί που έχουν την προεδρία στους αγροτικούς συλλόγους πρόσκεινται –ή είναι μέλη– του ΚΚΕ, όπως ο Ρίζος Μαρούδας, επικεφαλής του μπλόκου της Νίκαιας και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, που επανεξελέγη πρόεδρος της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Νομού Λάρισας (ΕΟΑΣΝΛ), λίγο πριν την έναρξη των κινητοποιήσεων, στις 14 Νοεμβρίου του 2025.
Στο μπλόκο του Ε65 στην Καρδίτσα πρωτοστατεί ο πρόεδρος της ΕΟΑΣΚ, Κώστας Τζέλλας, που φέρεται προσκείμενος στο ΚΚΕ.
Μεταξύ των προσώπων που ηγούνται των μπλόκων βρίσκεται και μία γυναίκα. Η Αθηνά Ηλιοπούλου, πρόεδρος του Αγροτοκτηνοτροφικού Συλλόγου Ερυμάνθου και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Αχαΐας. Αν και επίσημα δεν ανήκει σε κάποιο κόμμα, οι αγροτικοί σύλλογοι στους οποίους ηγείται κινούνται στον ευρύτερο συνδικαλιστικό χώρο που πρόσκειται στην Παναγροτική Αγωνιστική Συσπείρωση (ΠΑΣΥ) και υποστηρίζεται από το ΚΚΕ.
Σε άμεση σχέση με το ΚΚΕ και ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Αιτωλοακαρνανίας, Σπύρος Κοτοπούλης.
Οι αγροτοσυνδικαλιστές που… αναφέρονται στο ΚΚΕ, στον ΣΥΡΙΖΑ και στην Πλεύση Ελευθερίας ή στην Ελληνική Λύση προφανώς και δεν είχαν πρώτη τους μέριμνα τον διάλογο, αλλά επιδίωξαν να δημιουργήσουν… κίνημα και νέου τύπου «αγανακτισμένους» στην «πάνω και κάτω» Πλατεία Συντάγματος, όπως την εποχή των μνημονίων.
Το αγροτικό πρόβλημα, πάντως, παραμένει άλυτο. Το πραγματικό σκάνδαλο είναι πώς αξιοποιήθηκαν τα 180 δισ. ευρώ τα οποία εισέρρευσαν από την ΕΕ στους Έλληνες αγρότες από το 1981 –όταν η χώρα εντάχτηκε στην τότε ΕΟΚ– μέχρι σήμερα από τους πόρους της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.
Και σίγουρα δεν είναι το «ριάλιτι» της Εξεταστικής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ με τα παρατσούκλια, τις μαγνητοφωνημένες συνομιλίες που αποκαλύπτουν δοσοληψίες, τα εκατομμύρια και τα ακριβά αυτοκίνητα, τους καβγάδες, τις ίντριγκες και τα fake news. Και ασφαλώς δεν είναι και τα σκληρά μπλοκ του ΚΚΕ, που ισορροπούν μεταξύ ανομίας και νομιμότητας, την ώρα που οι αγρότες αποτελούν το 12% των απασχολούμενων και συνεισφέρουν μόνο το 3,7% στο ΑΕΠ της χώρας.
