Ανθρακες ο θησαυρός που κάποιοι «ανακάλυψαν» στο πλαίσιο της αντιπολιτευτικής ρητορικής και αφορά τον πηγαίο κώδικα της «Ασπίδας του Αχιλλέα».
Αχός βαρύς ακούστηκε, πολλά τουφέκια πέσαν. Παραφράσαμε λίγο το δημοτικό τραγούδι για τη Δέσπω Μπότση και συγγνώμη, αλλά ταιριάζει κάπως στον θόρυβο που ξέσπασε με αφορμή τη συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Η συμφωνία, που πέραν της Τουρκίας μπορεί να έχει ενοχλήσει και κάποιους άλλους, φαίνεται να ενόχλησε ιδιαίτερα όσους αντιτίθενται σε οποιαδήποτε συμφωνία και σχέση με το Ισραήλ.
Ξαφνικά μπήκε στη ζωή μας ένας… πηγαίος κώδικας εξαιτίας μιας συνέντευξης που οδήγησε σε παρερμηνείες, αλλά ουσιαστικά διογκώθηκε και έφτασε να αποτελεί αντικείμενο κριτικής κατά της κυβέρνησης από την αντιπολίτευση.
Κι αυτό συνέβη την ώρα που η συμφωνία δημιουργεί εκείνες τις ικανές και αναγκαίες συνθήκες για περαιτέρω -ή, καλύτερα, για ολοκληρωμένη- λειτουργία ενός συνολικού συστήματος που θωρακίζει, στην κυριολεξία, τη χώρα.
Τι ειπώθηκε για τον κώδικα
Τι είπε ο Ισραηλινός αξιωματούχος που προκάλεσε όλες αυτές τις αντιδράσεις;
Μιλώντας στην «Καθημερινή της Κυριακής», ανέφερε ότι «ο πηγαίος κώδικας δεν περιλαμβανόταν στην άδεια χρήσης της συμφωνίας», καθώς και ότι το Ισραήλ θα παρέχει υποστήριξη, συντήρηση και τεχνογνωσία. Ε, λοιπόν, τα κόμματα της αντιπολίτευσης θεώρησαν ότι βρήκαν την ευκαιρία να κάνουν κριτική.
Κατηγόρησαν την κυβέρνηση -βλ. ΕΛΑΣ- μέχρι και ότι το σύστημα που προμηθεύεται από το Ισραήλ «δεν θα βρίσκεται υπό τον ουσιαστικό έλεγχο των Ενόπλων Δυνάμεων». Εθεσαν θέμα για την εθνική ασφάλεια και την κυριαρχία, ενώ ζήτησαν -βλ. ΠΑΣΟΚ- να μάθουν αν «είμαστε ή δεν είμαστε σε ομηρία».
Η διευκρίνιση του Ισραήλ
Και ενώ η κριτική ήταν στο αποκορύφωμά της, επιβεβαιώθηκε ακόμη μία φορά ότι τα θαύματα κρατούν το πολύ τρεις ημέρες.
Ηρθε η ανακοίνωση από το υπουργείο Αμυνας του Ισραήλ, στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι: «Στο πλαίσιο της συμφωνίας “Ασπίδα του Αχιλλέα”, το υπουργείο Αμυνας του Ισραήλ και το ελληνικό υπουργείο Εθνικής Αμυνας συμφώνησαν στη μεταφορά ισραηλινής τεχνογνωσίας στις ελληνικές εταιρείες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα». Δεν σταμάτησε όμως εκεί. Συνέχισε, σημειώνοντας πως: «Αυτό καλύπτει τόσο την επιχειρησιακή εμπειρία που έχει συσσωρευτεί επί δεκαετίες στην ανάπτυξη και λειτουργία συστημάτων αεράμυνας όσο και την τεχνολογική υποστήριξη που θα επιτρέψει στις ελληνικές εταιρείες να αναπτύξουν το κεντρικό λογισμικό διοίκησης και ελέγχου, ώστε ο ελληνικός πηγαίος κώδικας που θα αναπτυχθεί στο πλαίσιο του προγράμματος, μαζί με οποιεσδήποτε τροποποιήσεις και προσθήκες σε αυτόν, να παραμείνει υπό αποκλειστικό ελληνικό έλεγχο και να προσαρμοστεί στις ελληνικές επιχειρησιακές απαιτήσεις».
Με απλά λόγια: άνθρακες ο θησαυρός που κάποιοι «ανακάλυψαν» στο πλαίσιο της αντιπολιτευτικής ρητορικής, η οποία αγγίζει και τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, όπως και αυτά της άμυνας και των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Το πρόβλημα είναι πως στην αντιπολίτευση κάποιοι σπεύδουν να πάρουν θέση και να ασκήσουν κριτική με κάθε αφορμή.
Η σχέση με το Ισραήλ
Και αυτό έρχεται να προστεθεί σε ένα κλίμα που επιχειρείται να διαμορφωθεί από πολιτικούς αλλά και εξωγενείς παράγοντες αναφορικά με τις σχέσεις με το Ισραήλ. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει τεθεί θέμα να ταχθεί η χώρα υπέρ όσων ζητούν αναστολή των εμπορικών σχέσεων και των συμφωνιών της ΕΕ με τη συγκεκριμένη χώρα. Δεν πρόκειται για θεωρίες συνωμοσίας. Είναι μια πραγματικότητα και μάλιστα καταγεγραμμένη. Και μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα που καλλιεργείται επίμονα.
Παραβλέπει όμως το γεγονός ότι οι διμερείς σχέσεις διαμορφώνονται με βάση τα συμφέροντα των χωρών και τις συμμαχίες που διαμορφώνονται, όχι με σημαιάκια και διαμαρτυρίες που καταλήγουν να λειτουργούν προς όφελος ενός ακραίου αντισημιτισμού, ο οποίος διέπεται από ιδεοληπτικές -και όχι μόνο- λογικές.
* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο»
