Το τελευταίο τηλεφώνημα του 21χρονου Αλιρεζά Ραϊσί με τον πατέρα του έγινε από φυλακή στο Ισφαχάν, λίγα λεπτά πριν από την εκτέλεσή του.
Ο νεαρός είχε καταδικαστεί για τον θάνατο μελών των ιρανικών δυνάμεων ασφαλείας κατά τη διάρκεια αντικυβερνητικών διαδηλώσεων και απαγχονίστηκε την περασμένη εβδομάδα.
«Συγχώρεσέ με. Συγχώρεσέ με. Δεν υπάρχει τίποτα που μπορώ να κάνω για σένα», ακούγεται να του λέει κλαίγοντας ο πατέρας του, σύμφωνα με ηχητικό απόσπασμα από την τελευταία τους συνομιλία.
«Μπαμπά, είμαι περήφανος για σένα από κάθε άποψη. Είμαι πάντα υπερήφανος για σένα», του απάντησε ο Ραϊσί, με τον πατέρα του να του λέει με λυγμούς: «Κι εγώ είμαι περήφανος για σένα».
«Μην κλαις, μπαμπά»
Κατά τη διάρκεια της ίδιας συνομιλίας, ο Αλιρεζά Ραϊσί προσπάθησε να παρηγορήσει τον πατέρα του και αναφέρθηκε στον ξάδελφό του, Ραμίν Ραϊσί, ο οποίος σκοτώθηκε σε διαδήλωση στις 9 Ιανουαρίου σε συνοικία του Ισφαχάν.
«Μην κλαις, μπαμπά», του είπε. «Δώσε τους χαιρετισμούς μου και στον θείο. Πες του ότι έχω τον νου μου στον Ραμίν».
Ο Ραϊσί ανέφερε ακόμη ότι θα έκανε ό,τι μπορούσε για να απαλύνει τον πόνο του πατέρα του από την απώλεια και τον διαβεβαίωσε ότι θα φρόντιζε τον ξάδελφό του.
Εκτελέστηκε μαζί με τον 25χρονο Αλιρεζά Σεπαχί
Ο 21χρονος απαγχονίστηκε μαζί με τον 25χρονο Αλιρεζά Σεπαχί, ο οποίος, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, παντρεύτηκε μέσα από τη φυλακή μέσω τηλεφώνου λίγες ώρες πριν από την εκτέλεσή του.
Οι δύο άνδρες συγκαταλέγονταν στους 12 κατηγορούμενους για τη δολοφονία τεσσάρων μελών των ιρανικών δυνάμεων ασφαλείας κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στην πλατεία Σαχίντ Αλιχανί του Ισφαχάν, όπου οι ιρανικές αρχές πραγματοποιούν και δημόσιες εκτελέσεις.
Οι 12 κρίθηκαν ένοχοι σε δίκες τις οποίες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατήγγειλαν ως παρωδία δικαιοσύνης. Οι ίδιες οργανώσεις υποστηρίζουν ότι οι κατηγορούμενοι υπέστησαν σοβαρά βασανιστήρια, προκειμένου να αποσπαστούν ομολογίες που στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν στο δικαστήριο.
Καταγγελίες για την ταφή τους
Η οδύνη των οικογενειών των Ραϊσί και Σεπαχί επιτάθηκε, καθώς, σύμφωνα με το Iran International, οι ιρανικές αρχές φέρεται να μην τους επέτρεψαν να θάψουν τους δύο άνδρες στις ιδιαίτερες πατρίδες τους.
Don't cry, Baba. 😔💔 Hours before his execution, Alireza Raeisi was allowed one final phone call from Dastgerd Prison in Isfahan. His father was crying on the line. So Alireza, with hours left to live, tried to comfort the man who raised him. "What can I do, Baba. They want to take my whole life from me." Then he asked for one last message: "Say hello to my uncle. Tell him I'm looking after Ramin over there." Ramin was his cousin. The son of that same uncle. He was shot dead in the streets of Isfahan during the protests. Now the regime has hanged the other one. At dawn. In secret. This is what the Islamic Republic calls justice: 18 days of torture. Electric shocks. A forced confession. A trial lasting minutes. An appeal thrown out in less than 48 hours. A gallows built beside a Revolutionary Guard executioner. They think the rope will end the uprising. The rope is only creating more anger towards society. When I talk to any of the family members of those who are in prison on the death road, they have a simple demand: tel the world: #StopExecutionsInIran, demand accountability for these unlawful executions. Sanction the judges and executioners. Silence is complicity. #AlirezaRaeisi
— Masih Alinejad (@AlinejadMasih) October 11, 2026
