Έχουν γραφτεί πολλά και ακουστεί περισσότερα από διάφορους για την πολιτική διαδρομή της Αλεξάνδρας Σδούκου. Όμως ποια είναι η αλήθεια; Ήταν ΠΑΣΟΚ; Μήπως υπήρξε και ΣΥΡΙΖΑ ή είναι μια συνειδητή Νεοδημοκράτισσα από τα 19 της χρόνια; Ας δούμε τα στοιχεία:
Η Αλεξάνδρα Σδούκου, μέλος της ΝΔ από το 1997
Η συζήτηση περί «πολυσυλλεκτικότητας» και πολιτικών μετακινήσεων επανήλθε στο προσκήνιο με αφορμή τις αναφορές που θέλουν την Αλεξάνδρα Σδούκου να προέρχεται από διαφορετικό πολιτικό χώρο και να εντάχθηκε αργότερα στη Νέα Δημοκρατία.
Ωστόσο, τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν διαφορετική εικόνα. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Σδούκου είναι εγγεγραμμένο μέλος της ΝΔ ήδη από τις 16 Μαΐου 1997, όταν ήταν 19 ετών. Επιπλέον, την περίοδο 2004-2009 εργάστηκε ως σύμβουλος υπουργών της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, πριν συνεχίσει την πορεία της ως μόνιμη υπάλληλος στο υπουργείο Ενέργειας.
Οι αποσπάσεις σε Μανιάτη και Λαφαζάνη
Η βασική πηγή της σχετικής συζήτησης φαίνεται να είναι η παρουσία της στο γραφείο του τότε υπουργού Γιάννη Μανιάτη, όπου τοποθετήθηκε με απόσπαση ως μόνιμη υπάλληλος του υπουργείου. Εκεί είχε, μεταξύ άλλων, την ευθύνη για τον φάκελο των υδρογονανθράκων, σε μια περίοδο που το συγκεκριμένο αντικείμενο βρισκόταν στο επίκεντρο των ενεργειακών σχεδιασμών της χώρας.
Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι αντίστοιχη υπηρεσιακή συνεργασία υπήρξε και αργότερα με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, ο οποίος επίσης την επέλεξε για το πολιτικό του γραφείο όταν ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο της Ενέργειας επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
Η διάκριση μεταξύ υπηρεσιακού και κομματικού ρόλου
Το ερώτημα που τίθεται από όσους παρακολουθούν την υπόθεση είναι κατά πόσο η επιλογή ενός δημόσιου υπαλλήλου από υπουργούς διαφορετικών κυβερνήσεων συνιστά ένδειξη αλλαγής κομματικής ταυτότητας ή αν πρόκειται απλώς για αναγνώριση της τεχνοκρατικής και υπηρεσιακής του επάρκειας.
Μέχρι σήμερα, όσοι υποστηρίζουν ότι η Σδούκου συνδέθηκε πολιτικά με το ΠΑΣΟΚ δεν έχουν παρουσιάσει δημόσια στοιχεία που να καταδεικνύουν συμμετοχή της σε κομματικές εκδηλώσεις, κομματικά όργανα ή άλλες πολιτικές δραστηριότητες του συγκεκριμένου χώρου. Αντιθέτως, το μοναδικό στοιχείο που επικαλούνται αφορά τη θητεία της στο υπουργικό γραφείο του Μανιάτη, γεγονός που από μόνο του δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί επαρκής απόδειξη πολιτικής ένταξης.
