Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, εντός και εκτός Κοινοβουλίου, παίζουν με τα εθνικά θέματα και την εξωτερική πολιτική.
Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της χαρακτηρίζει με κάθε επισημότητα ανυπόστατο και άκυρο το τουρκολιβυκό μνημόνιο η αντιπολίτευση και τα κόμματα –εντός και εκτός Βουλής– που θέλουν να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας, με τη στάση τους εμφανίζονται να επιχειρούν να δώσουν υπόσταση σε μια παράνομη και εκτός διεθνούς δικαίου συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης μίλησε για διπλωματική ήττα και ο Αλέξης Τσίπρας για εθνική ήττα. Χαρακτηρισμοί που εκφεύγουν κάθε λογικής και δείχνουν ότι οι μικροπολιτικές σκοπιμότητες και ο πολιτικός καιροσκοπισμός μετατρέπονται σε αντιπολιτευτικά όπλα και σε πλήρη αδιαφορία για τα συμφέροντα της χώρας.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έγραψε ολόκληρο άρθρο. Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε… TikTok. Και οι δύο κατηγόρησαν την κυβέρνηση για αποτυχία αν και γνωρίζουν –όπως όλοι– ότι οι φύλαρχοι της Λιβύης έκαναν παζάρια με την Τουρκία για να αποκομίσουν οφέλη. Δεν τους σταμάτησε ούτε η παρέμβαση της ΕΕ ούτε και οι αντιδράσεις του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Έτρεξαν από την πρώτη στιγμή να δώσουν υπόσταση στο αφήγημα της Τουρκίας και αυτό είναι το λιγότερο επικίνδυνο.
Το θέμα δεν είναι ότι πήγαν άλλη μια φορά κουβά, ειδικά μετά την ανακοίνωση σχετικά με τις συζητήσεις μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου για επέκταση της οριοθέτησης της ΑΟΖ που είχε υπογραφεί μεταξύ των δύο χωρών το 2020. Είναι ότι επέμειναν και επιμένουν σε πρακτικές που ακουμπούν την εξωτερική πολιτική και τα εθνικά θέματα με τρόπο ανάλογο με αυτόν που ακολουθούν στην εσωτερική πολιτική σκηνή στο πλαίσιο των επικείμενων εθνικών εκλογών και στη μεταξύ τους διαμάχη για τη δεύτερη θέση.
Δεν μπορεί στελέχη της αντιπολίτευσης να μιλούν για «τετελεσμένα» επειδή δύο χώρες υπέγραψαν ένα μεταξύ τους σύμφωνο που δεν ακουμπά πουθενά. Δεν ανταποκρίνεται σε κανόνες διεθνούς δικαίου και δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα. Πολύ περισσότερο όταν η κυβέρνηση έχει προβεί και προβαίνει σε όλες τις απαραίτητες κινήσεις θέτοντας θέμα στον ΟΗΕ και στην ΕΕ και προωθώντας παρέμβαση για την επιβολή κυρώσεων και στην Τουρκία αλλά και στη Λιβύη.
Τα προσωπικά και πολιτικά προβλήματα κομμάτων και αρχηγών δεν αφορούν τους πολίτες ούτε τη χώρα.
