Σε μια από τις πιο απαιτητικές συγκυρίες της δεύτερης θητείας της, με κοινωνική κόπωση, διεθνή αβεβαιότητα και διαρκή πίεση στο δημόσιο λόγο, η κυβέρνηση καταγράφει κάτι που για την αντιπολίτευση μοιάζει ακατανόητο: αντοχή και ανάκαμψη.
Οι πρώτες δημοσκοπήσεις του Ιανουαρίου δεν είναι απλώς «στιγμιότυπα». Είναι πολιτικοί καθρέφτες – και το είδωλο που επιστρέφουν δεν είναι καθόλου κολακευτικό για όσους επένδυσαν τα πάντα στη ρητορική της «απονομιμοποιημένης κυβέρνησης».
Παρά το 61% που δηλώνει ότι επιθυμεί πολιτική αλλαγή, η Νέα Δημοκρατία διευρύνει το προβάδισμά της, φτάνοντας σε διαφορές 16 και 16,5 μονάδων από τον δεύτερο. Όχι επειδή εξαφανίστηκε η δυσαρέσκεια, αλλά επειδή δεν βρήκε πολιτικό φορέα. Το 39% που ζητά πολιτική σταθερότητα –ένα συμπαγές, εκλογικά αποδοτικό μπλοκ– αρκεί για αυτοδυναμία. Και αυτό το 39% έχει όνομα, πρόσωπο και κυβερνητικό παρελθόν. Σε αντίθεση με την αντιπολίτευση, που έχει μόνο θυμό, ασάφεια και εσωτερικές πρόβες διάλυσης.
Το ΠΑΣΟΚ στην πρόθεση ψήφου επιστρέφει μονοψήφιο, ο ΣΥΡΙΖΑ αγγίζει το πολιτικό περιθώριο, ενώ νέα ή «παλιά-καινούργια» σχήματα μετρώνται περισσότερο ως σύμπτωμα κρίσης παρά ως απειλή εξουσίας. Ακόμη και το φαινόμενο Καρυστιανού, με υψηλή αναγνωρισιμότητα αλλά ισχυρή αρνητικότητα, λειτουργεί κυρίως διασπαστικά για τους χώρους της Κεντροαριστεράς και της Ακροδεξιάς. Η αντιπολίτευση δεν ενοχλεί την κυβέρνηση· ενοχλεί τον εαυτό της.
Την ίδια στιγμή, η διαχρονικά εποχική δημοσκοπική κάμψη της ΝΔ –Ιανουάριος και Φεβρουάριος, οι παραδοσιακά «δύσκολοι» μήνες– φαίνεται να απορροφάται. Οι αυξήσεις στις συντάξεις ήδη μετριάζουν τη δυσαρέσκεια, ενώ οι φορολογικές μεταρρυθμίσεις αναμένεται να φανούν άμεσα στους μισθούς του Ιανουαρίου. Εκεί τελειώνει η θεωρία και αρχίζει η σύγκριση.
Και κάπως έτσι, όσοι μιλούσαν επί μήνες για «απονομιμοποίηση της κυβέρνησης» βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα δυσάρεστο ερώτημα: μήπως τελικά απονομιμοποιήθηκαν οι ίδιοι; Διότι, στο τέλος της ημέρας, η κοινωνία μπορεί να γκρινιάζει. Αλλά στις κάλπες δεν ψηφίζει αγανάκτηση. Ψηφίζει ποιος αντέχει. Και ποιος δεν μπορεί ούτε να σταθεί όρθιος
