Το ΠΑΣΟΚ εγκαινιάζει νέα καμπάνια για τη λειψυδρία, αλλά η κριτική περισσεύει περισσότερο από τις συγκεκριμένες και εφαρμόσιμες προτάσεις.
Η λειψυδρία αποτελεί μία από τις σοβαρότερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα, με επιπτώσεις στην αγροτική παραγωγή, στον τουρισμό, στην καθημερινότητα των πολιτών και στην αναπτυξιακή προοπτική ολόκληρων περιοχών. Πρόκειται για ένα ζήτημα που απαιτεί εθνικό σχεδιασμό, διαχρονικές πολιτικές και σοβαρή διαχείριση, πέρα από κομματικές αντιπαραθέσεις. Ωστόσο, το ΠΑΣΟΚ επέλεξε να εγκαινιάσει τη νέα επικοινωνιακή του καμπάνια με ένα βίντεο που επενδύει κυρίως στην καταγγελία της κυβέρνησης, αφήνοντας σε δεύτερο πλάνο το βασικό ερώτημα: ποιο είναι το δικό του ολοκληρωμένο σχέδιογια την αντιμετώπιση ενός προβλήματος που δεν γεννήθηκε χθες ούτε εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια.
Η επιλογή της Χαριλάου Τρικούπη να παρουσιάσει τη λειψυδρία ως τη «μεγάλη χαμένη ευκαιρία» του Ταμείου Ανάκαμψης δημιουργεί εύλογες εντυπώσεις, αλλά δεν αρκεί από μόνη της για να συνιστά εναλλακτική πολιτική πρόταση. Είναι εύκολο να περιγράφει κανείς το πρόβλημα· πολύ δυσκολότερο να εξηγεί με ποια έργα, με ποια χρηματοδότηση και με ποιο χρονοδιάγραμμα θα το αντιμετώπιζε διαφορετικά.
Περισσότερο σύνθημα, λιγότερη πολιτική
Το αποτέλεσμα είναι ένα ακόμη επικοινωνιακό προϊόν που φιλοδοξεί να δημιουργήσει πολιτικό θόρυβο, χωρίς όμως να απαντά στα πρακτικά ερωτήματα που απασχολούν τους πολίτες και κυρίως τις περιοχές που βιώνουν ήδη τις συνέπειες της λειψυδρίας.
Η πολιτική αντιπαράθεση είναι θεμιτή και η κριτική προς κάθε κυβέρνηση αποτελεί βασικό στοιχείο της δημοκρατίας. Όταν όμως ένα κόμμα επιλέγει να εγκαινιάσει ολόκληρη καμπάνια με βασικό μήνυμα ότι «τίποτα δεν έγινε», αναπόφευκτα δημιουργεί και αυξημένες απαιτήσεις για το τι προτείνει το ίδιο.
Σε διαφορετική περίπτωση, η δημόσια συζήτηση εγκλωβίζεται στη λογική των συνθημάτων, όπου η καταγγελία μετατρέπεται σε αυτοσκοπό και η πολιτική περιορίζεται σε επικοινωνιακές παραγωγές υψηλής αισθητικής αλλά περιορισμένης ουσίας. Για ένα τόσο κρίσιμο εθνικό ζήτημα, οι πολίτες περιμένουν κάτι περισσότερο από ένα ακόμη βίντεο: περιμένουν συγκεκριμένες λύσεις, κοστολογημένες προτάσεις και σχέδιο που να μπορεί να αξιολογηθεί στην πράξη.
