Σύγκρουση για την εισβολή «μεταναστών» στη Θέουτα και αποκάλυψη μιας λίστας δημοσιογράφων με αναφορές στην πολιτική τους τοποθέτηση.
Η Ισπανία για άλλη μια φορά συγκλονίζεται από σκάνδαλα που αποδεικνύουν πόσο ευάλωτες και επικίνδυνες, ακόμη και για την ασφάλεια μιας χώρας, είναι οι ανίερες συμμαχίες και οι κυβερνήσεις συνεργασίας ή μειοψηφίας που βασίζονται σε ιδεολογικούς εκβιασμούς.
Η ισπανική Αριστερά (Sumar) ακολουθεί μια φιλομεταναστευτική πολιτική, συνοδευόμενη από ένα συλλογικό μίσος κατά του Ισραήλ. Ωστόσο, τάσσεται και υπέρ του Μετώπου Πολισάριο και της απονομής ιθαγένειας στους Σαχράουι που γεννήθηκαν υπό ισπανική διοίκηση, καθώς και στους απογόνους τους – περίπου 200.000 άνθρωποι – ακόμη και αν δεν διαμένουν στην Ισπανία! Καθώς η αναπληρώτρια πρόεδρος του κόμματος, η βουλευτής Τες Σίντι είναι Σαχράουι, η ισπανική Αριστερά τάσσεται και κατά του Μαρόκου, περιλαμβάνοντας στα επιχειρήματα και τη στρατηγική συμμαχία του με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.
Οι Junts (το αυτονομιστικό κόμμα «Μαζί για την Καταλονία») άδραξαν την ευκαιρία για να απαιτήσουν την διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την κυριαρχία επί των ισπανικών αφρικανικών θυλάκων Θέουτα και Μελίγια. Εκμεταλλεύονται δηλαδή την κρίση για να προβάλλουν τα δικά τους αποσχιστικά αιτήματα.
Και όλοι οι υπόλοιποι προβάλλουν τα δικά τους ζητήματα και τις δικές τους ιδεοληψίες. Με αποτέλεσμα ο Ισπανός πρωθυπουργός να προσπαθεί να περπατήσει πάνω στο τεντωμένο σχοινί μιας κυβέρνησης μειοψηφίας, όπου ο ένας τον τραβάει από εδώ και ο άλλος από εκεί.
Άφησαν τη Θέουτα στη μοίρα της, κατηγόρησαν το Ισραήλ
Σ’ αυτήν την προσπάθεια να ισορροπήσει ανάμεσα σε ευκαιριακούς ή εν δυνάμει συμμάχους, η Θέουτα αφέθηκε στη μοίρα της. Μπορούμε επομένως να φανταστούμε τι θα συνέβαινε στον Έβρο το 2020, μέχρι που να αποφασίσουν οι εταίροι μιας τέτοιας κυβέρνησης αν επρόκειτο για υβριδική επίθεση ή για ανθρωπιστική προσφυγική κρίση!
Μετά την είσοδο 80.000 Μαροκινών στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα, στις 30 του περασμένου Ιουλίου – και ενώ όλοι κατάλαβαν πως δεν επρόκειτο για μια απλή μεταναστευτική κρίση, αλλά για υβριδική επίθεση με σκοπό την αμφισβήτηση της ισπανικής κυριαρχίας στους δύο αφρικανικούς θύλακες – ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ έσπευσε να αποφανθεί πως πίσω από τα πρωτοφανή γεγονότα βρίσκονταν το… Ισραήλ και η Ρωσία!
Η αναφορά στο Ισραήλ σε συνδυασμό με την Ρωσία προκάλεσε μεγάλη έκπληξη, καθώς είναι γνωστό ότι στην Αφρική δραστηριοποιούνται η Ρωσία και η Τουρκία – κάτι που δεν αφήνει πολλά περιθώρια για τέτοιες «συνεργασίες» με το Ισραήλ.
Στην πραγματικότητα, ο Ισπανός πρωθυπουργός ήθελε να πετύχει μ’ έναν σμπάρο δυο τρυγόνια: Να δικαιολογήσει συγχρόνως και τη στάση του κατά του Ισραήλ και τις στενές σχέσεις του με την Τουρκία, εκ των βασικών και πιο φανατικών αντιπάλων του Ισραήλ.
Η στάση του κατά του Ισραήλ, όμως, είναι αποτέλεσμα των πιέσεων που δέχεται από τους αριστερούς κυβερνητικούς του εταίρους, που σταθερά τάσσονται υπέρ των «Free Palestine».
Καθώς, όμως, η απόδοση ευθυνών στο Ισραήλ δεν συνοδευόταν από αποδείξεις, οι δηλώσεις Σάντσεθ πυροδότησαν αντιδράσεις που κυριολεκτικά άνοιξαν το κουτί της Πανδώρας. Ακόμη και οι κυβερνητικοί εταίροι του τον κάλεσαν να αναγνωρίσει τις ευθύνες του Μαρόκου, ενώ οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας που κατηγορήθηκαν για αδυναμία πρόβλεψης κινδύνου, αντέδρασαν δίνοντας στη δημοσιότητα έγγραφα που αποδεικνύουν την ολιγωρία της κυβέρνησης!
Οι μυστικές υπηρεσίες στην αντεπίθεση
Από τα έγγραφα προκύπτουν τα πάντα – εκτός από κάποια ανάμιξη του Ισραήλ! Σ’ αυτά περιλαμβάνεται και ένα σημείωμα της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CNI) της Ισπανίας προς τις μαροκινές υπηρεσίες DGST και DGED (με ημερομηνία 29 Ιουλίου), όπου αναφερόταν ότι σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης για μετανάστες γινόταν λόγος για σχέδια εισόδου τους στη Θέουτα, σκαρφαλώνοντας τον μεθοριακό φράχτη ή κολυμπώντας γύρω από αυτόν. Όλα αυτά είχαν προγραμματιστεί για την ημέρα εορτασμού της Ημέρας του Θρόνου στο Μαρόκο – όπως και συνέβη.
Οι ισπανικές μυστικές υπηρεσίες δεν ενημέρωσαν μόνο τις αντίστοιχες – και πολύ ισχυρές – μαροκινές μυστικές υπηρεσίες. Την ίδια στιγμή ενημέρωσαν και τον εκπρόσωπο της ισπανικής κυβέρνησης στη Θέουτα, Μιγκέλ Άνχελ Πέρεθ Τριάνο, υπεύθυνο για τον συντονισμό των ενεργειών της Εθνικής Αστυνομίας, της Πολιτοφυλακής και των κρατικών υπηρεσιών στην αυτόνομη πόλη. Ο Τριάνο λέει τώρα ότι επρόκειτο για «άτυπη ενημέρωση». Αλλά δεν εξήγησε για ποιο λόγο καθυστέρησε 10 ολόκληρες ώρες για να απαντήσει στις μυστικές υπηρεσίες!
Σύμφωνα με την ενημέρωση, υπήρχαν δύο διαφορετικές ομάδες στο WhatsApp με συνολικά 180.000 ακολούθους. Ο αριθμός ήταν τεράστιος για να μην θορυβηθεί κανείς.
Η δημοσιοποίηση προκάλεσε σάλο – με την ισπανική κυβέρνηση να υποστηρίζει πως ουδέποτε έλαβε γνώση.
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ, από το βήμα της Βουλής, είπε πως αν και υπήρχαν «αναφορές για την κατάσταση» στα σύνορα, καμία πληροφορία δεν αποκάλυπτε το μέγεθος της κρίσης, ούτε υπήρχαν αποδείξεις ότι ενορχηστρώθηκε από τις μαροκινές αρχές.
Το ζήτημα είναι ωστόσο, πως από την δημοσιοποίηση από την ίδια την κυβέρνηση 40 συνολικά αναφορών των μυστικών υπηρεσιών με μηνύματα – καμπανάκια, προκύπτει ότι αυτές απλώνονται σε ένα μεγάλο διάστημα, από την 1η μέχρι την 31η Ιουλίου. Η ίδια η ισπανική κυβέρνηση είχε ενημερωθεί 18 φορές από διάφορες υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων της Εθνικής Αστυνομίας, της Πολιτοφυλακής, της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και του υπουργείου Άμυνας.
Μάλιστα, το ισπανικό υπουργείο Άμυνας, με επικεφαλής την Μαργαρίτα Ρόμπλες, είχε ενημερώσει από τις 25 Ιουλίου. Η κατάσταση κοντά στη Θέουτα, στην παραλία Ταραχάλ, χαρακτηριζόταν ως «μεταναστευτικό χάος»!
Αστυνομικοί με πολιτικά στη Θέουτα, κατάσκοποι στην Ισπανία
Το πρώτο έγγραφο είχε σταλεί από το Κέντρο Συντονισμού για τη Ναυτική Επιτήρηση των Ακτών και των Συνόρων της Πολιτοφυλακής στις 3 Ιουλίου.
Μεταξύ 27 και 29 Ιουλίου τα αγωνιώδη μηνύματα πολλαπλασιάστηκαν δραματικά. Σε κάποια από αυτά, αλλά και στη διάρκεια συσκέψεων πριν από την εισβολή, τα στελέχη της ισπανικής Αστυνομίας – προκύπτει και αυτό από τα έγγραφα που κατατέθηκαν στην ισπανική Δικαιοσύνη – είχαν ενημερώσει πως στις προπαρασκευαστικές δραστηριότητες και στην διευκόλυνση της εισόδου μεταναστών είχαν λάβει μέρος αστυνομικοί με πολιτικά, αλλά και ένστολοι που σφύριζαν αδιάφορα. Και, βέβαια, αυτοί δεν ήταν Ισραηλινοί.
Ακόμη και η ισπανική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών είχε στείλει προειδοποιητικό έγγραφο! «Θεωρείται πολύ πιθανό ότι θα επιχειρηθεί μαζική εισροή παράτυπων μεταναστών στις 30 Ιουλίου 2026, εκμεταλλευόμενοι την αργία της Ημέρας του Θρόνου στο Μαρόκο», κατέληγε η συγκεκριμένη έκθεση.
Οι ισπανικές αρχές επομένως είχαν εγκαίρως ενημερωθεί για αυτό που εγγράφως αναφερόταν ως «ακραίος κίνδυνος», δεδομένης της αύξησης των «εισόδων κολύμβησης» που είχαν καταγραφεί ημέρες πριν από τη μαζική επίθεση στην αυτόνομη πόλη.
Με ονόματα, ημερομηνία και ώρα!
Η κυβέρνηση αντέδρασε με μια επίθεση δυσφήμησης των μυστικών υπηρεσιών, υποβαθμίζοντας τα μηνύματα στο WhatsApp ως «διφορούμενα» και ξεκίνησε ένα κυνήγι μαγισσών που προκάλεσε ακόμη μεγαλύτερη οργή μεταξύ των στελεχών της υπηρεσίας, που, επιπλέον, εκτιμούν ότι περισσότεροι από 600 Μαροκινοί πράκτορες δραστηριοποιούνται στο εσωτερικό της χώρας, φθάνοντας και τους 900 σε περιόδους κρίσεων. Το επίσημο έγγραφο μάλιστα περιλαμβάνει και τα ονόματά τους και τις κινήσεις τους μέσα στη χώρα. Γύρω στα είκοσι άτομα ανήκαν στο προσωπικό της πρεσβείας του Μαρόκου στη Μαδρίτη, άλλοι σε περιοχές με πολλούς Μαροκινούς μετανάστες, όπως η Αλχεθίρας, η Καταλονία και η Κοινότητα της Βαλένθια, αλλά και σε εθνικά ευαίσθητες περιοχές όπως το Μπιλμπάο και το Λας Πάλμας. Υπολογίζεται ότι τα τελευταία χρόνια από την Ισπανία έχουν περάσει 70.000 Μαροκινοί πράκτορες!
Παρ’ όλα αυτά, στο στόχαστρο βρέθηκαν αυτοί που αποκαλύπτουν και ενημερώνουν. Και αυτό για να διαψευσθεί το αυτονόητο: Ότι το Κράτος είχε στη διάθεσή του τις πληροφορίες, αλλά δεν έκανε τίποτε.
Με τη διαφορά ότι η ενημέρωση που έλαβε η κυβέρνηση στις 29 Ιουλίου ήταν πολύ συγκεκριμένη: «Επίθεση από φράχτη και θάλασσα, αύριο στις 8 μ.μ.»! Τα ίδια αναφέρονταν και σε «επείγον σημείωμα» προς τις μαροκινές αρχές.
Επομένως, και το μήνυμα είχε φτάσει και δεν έφταιγε ο ταχυδρόμος!
Από την «Πράσινη Πορεία» στην «Πορεία της Χελώνας»
Άλλωστε, το μήνυμα δεν είναι σημερινό. Στους δύο ισπανικούς θύλακες, στη Θέουτα και τη Μελίγια, οι Ισπανοί κάτοικοί τους μιλούν για την «Πορεία της Χελώνας» - κατά την περίφημη «Πράσινη Πορεία», όταν το 1975 ο Μαροκινός βασιλιάς Χασάν Β, κάλεσε τον μαροκινό λαό να πραγματοποιήσει μια ειρηνική πορεία, προκειμένου να ανακαταληφθούν τα εδάφη της Δυτικής Σαχάρας. Έναν χρόνο αργότερα, η Ισπανία παραιτήθηκε από την παρουσία της στην περιοχή.
Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: Όλα αυτά συνέβησαν όταν ο δικτάτορας Φράνκο βρισκόταν στο νεκροκρέβατό του και ο πρίγκιπας Χουάν Κάρλος δεν είχε ακόμη στεφθεί βασιλιάς και ορκίσει την πρώτη δημοκρατική κυβέρνηση. Εκμεταλλεύθηκε δηλαδή το Μαρόκο ένα κενό εξουσίας στην Ισπανία.
Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ισπανία, τη θέση της κεραυνοβόλας «Πράσινης Πορείας» πήρε η λεγόμενη «Πορεία της Χελώνας». Αλλά με τον ίδιο πολιτικό στόχο – την ενσωμάτωση της Θέουτα και της Μελίγια στο Μαρόκο.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που μπήκαν στη Θέουτα επέστρεψαν στο Μαρόκο, ενώ μόνο 10.000 από τους 80.000 παρέμειναν στον θύλακα: Αυτοί που πραγματικά ήθελαν να φύγουν από το Μαρόκο και να βρεθούν σε ισπανικό, δηλαδή σε ευρωπαϊκό έδαφος.
Η απάντηση της Ισραηλινής πρέσβεως
Την ίδια ώρα, η πρέσβης του Ισραήλ στην Ισπανία, Ντάνα Έρλιχ, ξεκαθάρισε σε ομιλία της στο New Economy Forum ότι το Μαρόκο είναι μεν στρατηγικός εταίρος του Ισραήλ, αλλά η χώρα της απορρίπτει τις εδαφικές διεκδικήσεις του επί της Θέουτα και της Μελίγια.
Για τις δηλώσεις Σάντσεθ δήλωσε: «Δεν θα έπρεπε πλέον να με εκπλήσσει, αλλά ομολογώ ότι εξεπλάγην όταν είδα ότι βρήκε άλλη μια ευκαιρία να κατηγορήσει το Ισραήλ χωρίς καμία αναφορά ή αποδεικτικά στοιχεία. Είναι απλώς ένα προπέτασμα καπνού εν μέσω εθνικής έκτακτης ανάγκης. Στο Ισραήλ, δεν είχαμε ποτέ, ούτε έχουμε, καμία αμφιβολία για το ποιος ελέγχει τη Θέουτα. Μία από τις πρώτες μου επισκέψεις όταν έφτασα στην Ισπανία ήταν στη Θέουτα, επειδή η γνωριμία με διαφορετικές πλευρές της Ισπανίας είναι το πιο σημαντικό μέρος της δουλειάς μου. Το να βρίσκομαι στη Θέουτα και να βλέπω τον Πρόεδρο Βίβας, να ακούω το έργο του και τι κάνουν για να ζήσουν μαζί και να συνυπάρξουν, νομίζω ότι είναι ένα παράδειγμα από το οποίο πρέπει να μάθουμε».
Υπενθύμισε τους ιστορικούς δεσμούς με το Μαρόκο, χάρη στην παρουσία «πολυάριθμων Εβραίων μαροκινής καταγωγής» στο Ισραήλ, προσθέτοντας ότι αυτή η σχέση ενισχύθηκε με τις «Συμφωνίες του Αβραάμ» που υπογράφηκαν το 2020. Όπως είπε ωστόσο, «το να είσαι σύμμαχος του Μαρόκου και να έχεις αυτή τη σύνδεση δεν σημαίνει ότι ξεχνάμε άλλους συμμάχους. Δεν σημαίνει ότι η Ισπανία, ως χώρα, δεν είναι εταίρος. Δυστυχώς, οι αποφάσεις αυτής της κυβέρνησης θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των Ισπανών. Η μη συνεργασία με το Ισραήλ στον τομέα της άμυνας έχει επίσης ένα κόστος για την ασφάλεια των Ισπανών. Απαιτείται μια αλλαγή στην αφήγηση, την πολιτική και τις δηλώσεις. Η κριτική στο Ισραήλ είναι απολύτως θεμιτή. Εμείς οι Ισραηλινοί το κάνουμε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον. Αλλά όταν το Ισραήλ είναι το μόνο που κατηγορείται και καταδικάζεται, το ζήτημα χάνει τη σημασία του».
Τσίπρας: Και θα συνελάμβανε τον Νετανιάχου και θα αγόραζε τον Θόλο
Αξίζει να σημειωθεί ότι στην ίδια διοργάνωση ο πρώην πρωθυπουργός Χοσέ Μαρία Αθνάρ (Λαϊκό Κόμμα) συνέδεσε την κρίση στη Θέουτα με την αυξανόμενη απόσταση μεταξύ Ισπανίας και Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι οι σχέσεις Ισπανίας και Ισραήλ πρέπει να εξομαλυνθούν το συντομότερο δυνατό. Όπως είπε, «τα γεγονότα στην αυτόνομη πόλη είναι συνέπεια της αποξένωσης βασικών συμμάχων, των συμμάχων στους οποίους πρέπει κανείς να βασιστεί σε περιόδους κρίσης». Στο πλαίσιο αυτό, προέτρεψε την κυβέρνηση Σάντσεθ να δώσει προτεραιότητα στα «εθνικά συμφέροντα» έναντι των «ιδεολογικών προκαταλήψεων» και του «ιδιοτελούς οπορτουνισμού».
Με δυο λόγια ο Αθνάρ περιέγραψε και όσα συμβαίνουν και στην Ελλάδα σε σχέση με την στρατηγική μας σχέση με το Ισραήλ και την τρικυμία εν κρανίω, όπως εκφράστηκε από την Θεσσαλονίκη και από τον δήθεν «θεσμικό πλέον» Αλέξη Τσίπρα.
Ο οποίος Αλέξης Τσίπρας μας είπε ότι και θα εκτελούσε το ένταλμα συλλαμβάνοντας τον Νετανιάχου και θα αγόραζε τον Θόλο από το Ισραήλ! Συγχρόνως!
Φακέλωμα δημοσιογράφων για να μείνουν στην εξουσία
Αξίζει επίσης να δούμε τι είπε από το βήμα της Βουλής ο Σάντσεθ για την εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία – για να ξέρει και το ΠΑΣΟΚ τι λένε οι ομοϊδεάτες του:
«Θα υπάρξουν εκλογές το 2027 και, αν το κόμμα μου το θέλει, είμαι έτοιμος να θέσω υποψηφιότητα με τον ίδιο ενθουσιασμό όπως το 2019. Το προοδευτικό εγχείρημα είναι πιο απαραίτητο από ποτέ για να σταματήσει το αντιδραστικό κύμα. Ξέρω ότι πολλοί άνθρωποι μπορεί να πιστεύουν ότι η αλλαγή εξουσίας δεν είναι κακή και είναι πάντα καλή, αλλά δεν την έχουμε σήμερα, όχι μόνο λόγω του Vox, αλλά και επειδή έχει προκαλέσει την εκτροπή του Λαϊκού Κόμματος προς τα δεξιά. Δεν μιλάμε για εναλλαγή στην εξουσία. Μιλάμε για οπισθοδρόμηση και θα αγωνιστώ με νύχια και με δόντια για να την αποτρέψω σε αυτή τη χώρα»!
Και επειδή θέλει να το αποτρέψει, η κυβέρνησή του αποφάσισε να ταξινομήσει τους δημοσιογράφους ανάλογα με την ιδεολογία τους και τη στάση τους απέναντι στην κυβέρνηση.
Η αποκάλυψη έγινε από την El Confidencial και στην Ισπανία έχει ξεσπάσει νέος σάλος. Ο κατάλογος υπήρχε στο υπουργείο των Εσωτερικών του Φερνάντο Γκράντε Μαρλάσκα, ο οποίος δεν ασχολήθηκε με τις προειδοποιήσεις για την Θέουτα, αλλά ασχολήθηκε με την δημιουργία ενός «ιδεολογικού αρχείου» για να εντοπίζει κάθε δημοσιογράφο που δεν υποστηρίζει την κυβέρνηση Σάντσεθ.
Πρόκειται για μια μυστική λίστα με τα ονόματα 281 δημοσιογράφων. Η εντολή δόθηκε το 2023 και η λίστα δημιουργήθηκε το 2024, όταν ο πρωθυπουργός βρέθηκε αντιμέτωπος με τις πρώτες κατηγορίες εναντίον της συζύγου του.
Όταν το φακέλωμα των δημοσιογράφων αποκαλύφθηκε, ο Μαρλάσκα μίλησε για… «εσωτερικό έγγραφο εργασίας για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του υπουργείου», με καθαρά «συμβουλευτικό χαρακτήρα», απέρριψε τον χαρακτηρισμό «μαύρη λίστα» και ζήτησε συγγνώμη. Από την πλευρά του ο πρωθυπουργός αποκάλεσε την κατάρτιση του καταλόγου «ατυχή» και «ακατάλληλη».
Το «εσωτερικό έγγραφο» για αρεστούς και μη δημοσιογράφους
Σύμφωνα με τον Μαρλάσκα, σκοπός της λίστας ήταν η «κατανόηση των όσων λέγονται σχετικά με τις ενέργειες και τις δραστηριότητες του Υπουργείου και στην υλοποίηση στοχευμένων επικοινωνιακών προσπαθειών» και να σχεδιάζεται η «καταλληλότερη επικοινωνιακή στρατηγική ανά πάσα στιγμή», ώστε «να είναι πιο αποτελεσματική».
Δίπλα στα ονόματα υπήρχαν ιδεολογικοί και πολιτικοί προσδιορισμοί όπως «αμφιλεγόμενος δημοσιογράφος», «ανεξάρτητος», «συντηρητική τάση», «ακροδεξιός», «παραπληροφόρηση», «σαφώς αριστερός και φιλοκυβερνητικός», «πιο μαχητικός τελευταία», «ακροδεξιά ιδεολογία», «υποστηρίζει την κυβέρνηση», «συμφωνεί με δεξιές θέσεις» ή «υπερασπίζεται τις πολιτικές του PSOE (σ.σ. Σοσιαλιστικό Κόμμα)».
Κάθε καταχώριση περιλαμβάνει μια φωτογραφία και μια σύντομη περιγραφή των μέσων ενημέρωσης όπου εργάζεται ο δημοσιογράφος. Κάθε άτομο κατηγοριοποιείται ανάλογα με τις πολιτικές του απόψεις και τα σχόλιά του για την κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ.
Δεν βγαίνουν οι αριθμοί
Και με αφορμή αυτήν την ξεκάθαρη απόπειρα λογοκρισίας δημιουργήθηκαν προβλήματα στην κυβέρνηση μειοψηφίας. Ο εκπρόσωπος της ERC, αριστερού καταλονικού κόμματος που στηρίζει την κυβέρνηση, ο Γκαμπριέλ Ρουφιάν χαρακτήρισε τη λίστα «ύποπτη» και «άθλια», ενώ για τα σχέδια του Σάντσεθ για το 2027, αναρωτήθηκε: «Με ποιον πρόκειται να σχηματίσει συνασπισμό; Οι αριθμοί δεν μου ταιριάζουν»!
Σύμφωνα με την ισπανική Ομοσπονδία Δημοσιογραφικών Ενώσεων (FAPE), πρόκειται για πρακτική «ασύμβατη με το κράτος δικαίου που πιθανόν να βλάψει την άσκηση της δημοσιογραφίας που ασκεί κριτική. Σε μια δημοκρατική κοινωνία, κανένας κρατικός φορέας δεν νομιμοποιείται να απαριθμεί, να κατηγοριοποιεί ή να περιγράφει την ιδεολογία των δημοσιογράφων, καθώς αυτό συνιστά άμεση επίθεση στην ελευθερία του Τύπου».
Από την πλευρά τους, οι ενώσεις των αστυνομικών απάντησαν πως το υπουργείο των Εσωτερικών διαθέτει πόρους για να κατασκοπεύει τους δημοσιογράφους και όχι για να αντιμετωπίσει την κρίση της Θέουτα.
«Οι πολίτες της Θέουτα και οι αστυνομικοί που τους προστατεύουν άξιζαν, τουλάχιστον, την προσοχή που αφιέρωσε το Υπουργείο Εσωτερικών στη λίστα με τις ιδεολογικές πεποιθήσεις των δημοσιογράφων», κατήγγειλαν.
Πραγματικά, μια ωραία ατμόσφαιρα για να κυβερνηθεί μια χώρα...
Αναδημοσίευση από το Liberal.gr
