Για τον μετριοπαθή ψηφοφόρο του Κέντρου το δίλημμα «Τσίπρας ή Ανδρουλάκης» καταρρέει προτού καν τεθεί.
Η απάντηση είναι Μητσοτάκης, και η αιτία κρύβεται στην ιδεολογική ένδεια και στις αγκυλώσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΕΛΑΣ. Εν προκειμένω, η Αριστερά και η Κεντροαριστερά στερούνται τα απαραίτητα εχέγγυα κυβερνησιμότητας. Γιατί;
Διότι ιστορικά αντιμετωπίζουν τον κεντρώο χώρο με καχυποψία, θεωρώντας τον «δεκανίκι» της Δεξιάς. Με αυτή την αναχρονιστική νοοτροπία, είναι αδύνατον να αποκτήσουν αυθεντικά ιδεολογικά πατήματα σε ένα ακροατήριο που αποζητά ρεαλισμό, θεσμική σοβαρότητα και οικονομική σταθερότητα. Οταν αντιμετωπίζεις τους ψηφοφόρους που θέλεις να κερδίσεις ως εν δυνάμει συμφεροντολόγους, η αποτυχία είναι προδιαγεγραμμένη.
Αντίθετα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαβάζει σωστά τις ανάγκες της εποχής και των πολιτών. Μετατόπισε το κέντρο βάρους της διακυβέρνησης, προτάσσοντας τον εκσυγχρονισμό και τις μεταρρυθμίσεις και αφήνοντας την αντιπολίτευση να αναλώνεται σε στείρα καταγγελτική και τοξική ρητορική.
Για τους μετριοπαθείς πολίτες, το δίλημμα ανάμεσα σε μια διαμαρτυρόμενη, εγκλωβισμένη στα πάθη της Αριστερά και μια Κεντροαριστερά που ακόμη ψάχνει τον βηματισμό της λύνεται αυτόματα. Η κυριαρχία του πρωθυπουργού δεν οφείλεται μόνο στην επικράτηση των πολιτικών επιλογών του, αλλά και στην πλήρη αδυναμία των αντιπάλων του να εμπνεύσουν. Οσο ο Τσίπρας και ο Ανδρουλάκης εμμένουν σε ξεπερασμένα στερεότυπα, οι κεντρώοι θα τους γυρνάνε την πλάτη.
