Ο Πέδρο Σάντσεθ έχει κάνει τις πρόωρες εκλογές σταθερό εργαλείο πολιτικής επιβίωσης, συχνά στήνοντας την καμπάνια γύρω από τον φόβο επιστροφής Φρανκικών στην κυβέρνηση.
Το 2019, μετά την απόρριψη του προϋπολογισμού, διέλυσε τη Βουλή και οδήγησε τη χώρα σε διπλή αναμέτρηση, τον Απρίλιο και τον Νοέμβριο. Στην ατζέντα έβαλε την κοινωνική δικαιοσύνη, την αύξηση του κατώτατου μισθού, τα εργασιακά δικαιώματα και τη φεμινιστική πολιτική, ενώ παρουσίασε την άνοδο του Vox ως απειλή επιστροφής σε αυταρχικά αντανακλαστικά της δικτατορίας.
Το PSOE βγήκε πρώτο και τον Νοέμβριο σχημάτισε τον πρώτο κυβερνητικό συνασπισμό της μεταπολίτευσης με την Unidas Podemos.Το 2023 επανέλαβε το σχήμα πιο έντονα. Μετά τις ήττες στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές του Μαΐου, προκήρυξε εκλογές για τις 23 Ιουλίου. Η κεντρική γραμμή ήταν ότι μια κυβέρνηση PP-Vox θα ήταν η πρώτη με συμμετοχή Ακροδεξιάς από τον θάνατο του Φρανσίσκο Φράνκο, το 1975.
Ο Σάντσεθ δαιμονοποίησε το Vox ως φορέα οπισθοδρόμησης σε θέματα φύλου, μετανάστευσης και ιστορικής μνήμης, καλώντας την Αριστερά να κινητοποιηθεί για να μην «επιστρέψουν». Το Λαϊκό Κόμμα κέρδισε τις περισσότερες έδρες, αλλά ο Σάντσεθ, με τη συμφωνία αμνηστίας προς τους Καταλανούς αυτονομιστές και τη στήριξη του Sumar και βασκικών κομμάτων, εξασφάλισε νέα εντολή.
Σήμερα επαναλαμβάνει την κίνηση με άλλη βιτρίνα. Στις 5 Οκτωβρίου 2026 προκήρυξε εκλογές για τις 29 Νοεμβρίου, αφού το Κοινοβούλιο απέρριψε δύο διατάγματα για τη στέγαση. Οι τιμές και τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί στα χρόνια της διακυβέρνησής του, ενώ οι διαδηλώσεις κορυφώθηκαν μετά την έξωση της 87χρονης Μαρικάρμεν Αμπασκάλ.
Ο Σάντσεθ μετατοπίζει την ατζέντα σε πλαφόν ενοικίων, παράταση της προστασίας από εξώσεις ευάλωτων έως το 2030, περιορισμούς σε εταιρικές αγορές και άτοκα δάνεια έως 50.000 ευρώ για πρώτη κατοικία, προσπαθώντας να ξεφύγει από τη στενή πίεση του Μεταναστευτικού, που έχουν φέρει τα γεγονότα στη Θέουτα.
Παράλληλα, διατηρεί το δίλημμα «προοδευτική πλειοψηφία ή οπισθοδρόμηση με την Ακρα Δεξιά», κατηγορώντας PP και Vox ότι μπλοκάρουν την προστασία των ενοικιαστών υπέρ των κερδοσκόπων. Οι λόγοι είναι οι ίδιοι με το 2019 και το 2023: μειοψηφική κυβέρνηση που δεν περνά κρίσιμα μέτρα, φθορά από σκάνδαλα στο περιβάλλον του και από τη μεταναστευτική πίεση στη Θέουτα, καθώς και δημοσκοπικό προβάδισμα του PP.
Το στεγαστικό είναι το πρώτο πρόβλημα των Ισπανών και κινητοποιεί την Αριστερά. Η επίκληση του Φράνκο και η δαιμονοποίηση του Vox παραμένουν το εργαλείο για να μετατραπεί η κοινοβουλευτική αδυναμία σε εκλογικό δίλημμα, αλλά μένει να φανεί εάν μπορούν πλέον να πείσουν.
