Τι συζητάμε τελικά; Μας ενοχλεί που ιδιώτες διαθέτουν κεφάλαια για να δημιουργηθούν σύγχρονες υποδομές υγείας ή οι πολιτικές επιλογές που καθορίζουν αν αυτά τα έργα θα προχωρήσουν;
Ας θυμηθούμε λίγο τι έγινε τον Φεβρουάριο του 2022, όταν ήρθε στη Βουλή η σύμβαση για το νέο παιδιατρικό νοσοκομείο της Βόρειας Ελλάδας, δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, το οποίο κατασκευάζεται στη Θεσσαλονίκη και ήδη προχωρά με ταχύ ρυθμό. Τότε, ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε «παρών», ενώ το ΚΚΕ και το ΜέΡΑ25 καταψήφισαν τη σύμβαση.
Τι συζητάμε τελικά;
Σε κάθε ανακαίνιση ή νέο έργο ακούμε το γνώριμο σχόλιο: «Ναι, αλλά αυτό είναι δωρεά ιδιωτών». Και; Ποτέ κανείς δεν υποστήριξε ότι οι πολιτικοί πληρώνουν από την τσέπη τους. Ούτε ότι τα δημόσια έργα δεν χρηματοδοτούνται από τους φόρους όλων μας — από το υστέρημά μας, από τον ΦΠΑ που πληρώνουμε ακόμη και για ένα καρβέλι ψωμί. Το ζήτημα δεν είναι η προέλευση των χρημάτων, αλλά η αποτελεσματική τους αξιοποίηση.
Εκλέγουμε κυβερνήσεις για να διαχειρίζονται ορθολογικά τους δημόσιους πόρους και, όπου είναι εφικτό, να αξιοποιούν και ιδιωτικά κεφάλαια προς όφελος της κοινωνίας. Αν η συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα επιταχύνει κρίσιμες υποδομές, αναβαθμίζει εγκαταστάσεις και εξοπλισμό και διασφαλίζει καλύτερες συνθήκες νοσηλείας με αξιοπρέπεια, τότε πρόκειται για επιλογή που υπηρετεί τον πολίτη.
Το ερώτημα, λοιπόν, παραμένει: μας ενοχλεί η συμμετοχή ιδιωτών ή οι πολιτικές στάσεις απέναντι σε έργα που ενισχύουν ουσιαστικά το σύστημα υγείας;
Και στην τελική: τί συζητάμε τελικά;
