Ο Παύλος Πολάκης αποφάσισε να μην ενταχθεί στο πολιτικό «κάδρο» της συλλογικής ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ στη ΔΕΘ.
Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης αποτελούσε πάντα το παραδοσιακό πεδίο όπου τα κόμματα δοκιμάζουν τη συσπείρωση και το πολιτικό τους αφήγημα ενόψει της νέας πολιτικής σεζόν. Φέτος, ωστόσο, για τον ΣΥΡΙΖΑ η επίσημη κάθοδος στη συμπρωτεύουσα μέσα στην εβδομάδα —με τη Ρένα Δούρου και τον Νίκο Παππά— συνοδεύεται από μια ηχηρή απουσία, η οποία δύσκολα περνά απαρατήρητη: αυτή του Παύλου Πολάκη.
Η απόφαση του Χανιώτη βουλευτή να μην ενταχθεί στο πολιτικό «κάδρο» της συλλογικής ηγεσίας στη Θεσσαλονίκη αποτυπώνει ανάγλυφα τις εσωτερικές τριβές και το παρασκήνιο που σιγοβράζει. Αν και στο τραπέζι είχε τεθεί ακόμη και η προωθημένη πρόταση να εκφωνήσει ο ίδιος ομιλία στην εκδήλωση του κόμματος, επέλεξε να κάνει ένα βήμα πίσω. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία. Έρχεται ως συνέχεια μιας βαθύτερης διαφωνίας γύρω από τους τακτικούς χειρισμούς, τη φυσιογνωμία και το ζήτημα της ηγεσίας του κόμματος στον δρόμο προς τις κάλπες.
Ηχηρή απουσία
Από την Κουμουνδούρου επιχειρείται να διατηρηθούν χαμηλοί τόνοι. Ωστόσο, στην πολιτική οι απουσίες συχνά μιλούν πιο δυνατά από τις παρουσίες. Την ώρα που η συλλογική ηγεσία προσπαθεί να εκπέμψει σήμα ενότητας, η απουσία του Πολάκη μπορεί να δημιουργήσει νέα εσωστρέφεια στο ήδη δοκιμαζόμενο κόμμα.
Η παρουσία της Ρένας Δούρου και του Νίκου Παππά στη ΔΕΘ αποσκοπεί στην ανάδειξη μιας συλλογικής εικόνας. Η μη συμμετοχή, όμως, ενός από τα πλέον αναγνωρίσιμα και παρεμβατικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αφήνει χώρο για πολιτικές ερμηνείες.
Το ερώτημα πλέον είναι αν πρόκειται για προσωρινή επιλογή τακτικής ή για ένδειξη βαθύτερης απόστασης από τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται η συλλογική ηγεσία και η πολιτική στρατηγική του κόμματος.
